The Dirtbombs :: We Have You Surrounded

Maar liefst vier jaar hebben wij erop moeten wachten, maar eindelijk is het nog eens zover: The Dirtbombs heeft een nieuwe volwaardige plaat klaar. En ofschoon de groep tegenwoordig niet meer uitbundig zwarte artiesten eert, kondigen er zich met We Have You Surrounded niettemin nieuwe, boeiende avonturen aan.

Twee jaar geleden maakte The Dirtbombs met raritiesverzamelaar If You Don't Already Have A Look reeds duidelijk dat men de groep niet op basis van één plaat kan kennen. Met We Have You Surrounded herhaalt de groep zijn boodschap met een volledig album in een soortgelijke stijl. Wanneer Mick Collins in "It's Not Fun Until They See You Cry" zijn keelgat opent, is het immers zonneklaar dat je naar een van zijn groepen luistert. Van een typisch nummer kan men hier echter enkel spreken indien men de veelzijdigheid van If You Don't Already Have A Look als maatstaf beschouwt. En dat is zeker niet evident voor wie de band bijvoorbeeld enkel via het populairdere Ultraglide In Black kent. Een dergelijk publiek zal eerder in het hartstochtelijke "Ever Lovin Man" een typisch Dirtbombs-nummer herkennen. Wat de twee eerste nummers echter wel samen laten blijken, is dat The Dirtbombs tegenwoordig een groep met veel pijlen op zijn boog is.

Dat de groep het bijvoorbeeld aandurft om “Sherlock Holmes” van Sparks te coveren, mag hiervan een bewijs zijn. Het nummer bevat Sparks-gewijs absurde lyrics, maar dat houdt The Dirtbombs niet tegen om er hun stempel op te drukken. Hieruit mag duidelijk blijken dat Collins veel meer dan zwarte gevoelens en blanke meisjes kan bezingen. “Indivisible” pakt op zijn beurt uit met bevreemdende achtergrondkoren, terwijl Collins zich in “La Fin Du Monde” aan de Franse taal vergrijpt.

Deze veelzijdigheid bereikt een hoogtepunt in het uiterst experimentele “Race To The Bottom”, waarin The Dirtbombs zijn publiek meer dan acht minuten lang met pure noise plaagt. Er zit zelfs geen kern van een echte song in. Het nummer brengt ons echter wel bij de essentie van We Have You Surrounded: dat het plaatje The Dirtbombs’ ultieme poging is om het universum van zijn escapades op één plaat te vatten. Het nieuwe plaatje lijkt met slechts twaalf nummers immers even veelzijdig als raritiesverzamelaar If You Don't Already Have A Look, waarop The Dirtbombs er enerzijds naar hartelust op los samplede en coverde, terwijl er anderzijds trage, logge monsters naast uiterst dansbare nummers op prijkten.

Dat We Have You Surrounded een dergelijke indruk kan maken, moet natuurlijk wel betekenen dat The Dirtbombs een heel fantasierijke groep is. Dat voel je tot in de kleinste vezel van de plaat. Met “Ever Lovin’ Man” presteert de groep het voor de eerste keer om er het zwoele stemgeluid van een vrouw bij te betrekken, terwijl “Leopardman @ C&A” flarden lyrics uit een kinderliedje bevat. “Pretty Princess Day” vat op zijn beurt in één nummer samen uit welk hout de groep gesneden is: het nummer wisselt af tussen parlando’s en explosieve refreinen. Het symboliseert de niet voor de hand liggende afwisseling tussen acid rock en uiterst swingbare rock-‘n-roll.

Dat consistentie een rekbaar begrip is geworden voor The Dirtbombs, lijkt ons bijgevolg de enige logische conclusie. Wat met If You Don’t Already Have A Look nog een hele reeks van toevalstreffers leek, heeft met We Have You Surrounded immers vaste vorm gekregen en dat is geen kleine prestatie. Het herinnert ons nog wel eens aan de krachttoeren van The Beatles, maar dat is uiteraard geen groep van deze tijd meer. The Dirtbombs daarentegen, zijn dat vandaag meer dan ooit.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

1 × 3 =