Spinvis :: Goochelaars en geesten

Hoewel onze geloofsovertuiging begint met de letter a, zijn er toch
mensen – artiesten, die ons meermaals op het juiste moment op de
juiste manier wisten te raken – die we in ons piepkleine universum
graag een zekere goddelijke status verlenen. Goed vijf jaar geleden
werden we midscheeps getroffen door het titelloze debuut van
Spinvis, nom de plume van de Nederlander Erik de Jong, en
die meneer moet echt al met een serie draken van platen voor de dag
komen voor hij definitief uit onze gratie valt. De kaap van de
moeilijke tweede rondde hij alvast in 2005, met ‘Dagen van gras,
dagen van stro’, een album dat intrinsiek misschien nóg beter was,
maar jammer genoeg nooit helemaal uit de schaduw raakte van
Spinvis’ – zacht uitgedrukt – uiterst opmerkelijke debuut.

Maar De Jong heeft intussen meer gedaan dan alleen die twee
studioalbums. De fans werden ook nog eens verwend met de ep’s ‘Nog
meer apen!!!’, ‘Nieuwegein aan zee’ en ‘JA!’ (met auteur Simon
Vinkenoog). Reken daar dan ook nog eens de muziek bij die Spinvis
de afgelopen jaren maakte ‘in opdracht van’ en het hoeft niet te
verwonderen dat het overzicht stilaan een beetje zoek raakte. Dat
wordt nu rechtgezet met ‘Goochelaars & Geesten’; geen
nagelnieuw studioalbum, maar ook geen alledaagse verzamelaar met
b-kanten, rariteiten en afleggertjes die met stoffer en blik bij
elkaar werden geveegd en op een schijfje gepleurd.

Zo staat er op dit ‘gevonden album’ ondermeer muziek die werd
gemaakt voor (andere) media als radio en tv, voor de plechtige
opening van een tramlijn, voor een plaat ten voordele van de
overkoepelende organisatie van psychiatrische instellingen in
Vlaanderen en voor een kinderplaat. Voor ‘Goochelaars &
Geesten’ werden ze dus letterlijk uit hun ‘vertrouwde omgeving’
gerukt, maar ook zonder die oorspronkelijke context zijn ze sterk
genoeg om te bekoren en indruk te maken. Sterker nog: de typische
Spinvis touch zorgt ervoor dat dit geen collectie losse flodders
is, maar dat er zeker sprake is van een zekere consistentie en
samenhang tussen de tracks. Zoals steeds spreidt De Jong ook hier
een enorme verscheidenheid aan stijlen en stemmingen tentoon, toch
is elk nummer meteen herkenbaar als genuine Spinvis.

Van de zeventien tracks is minstens een dozijn zo sterk dat ze
gerust op een volgende, reguliere Spinvisplaat hadden gekund.
Opener ‘Goochelaars & geesten’ en ‘Wespen op de appeltaart’
hadden – het ene qua toon, het andere qua thematiek – neefjes
kunnen zijn van ‘Bagagedrager’ en ‘Ronny gaat naar huis’, en kunnen
dus alvast dienst doen als doublures voor, gesteld dat er mensen
zijn die deze liedjes al een keer te vaak heeft gehoord. Vooral
‘Wespen…’ laat daarbij nog eens horen wat de grote sterkte is van
Spinvis: een aanstekelijk, vlot in het gehoor liggend (pop)liedje
dat blìjft verrassen, met een knappe tekst waarin De Jong blijk
geeft van een groot inlevingsvermogen en met de juiste woorden een
treffend, ontroerend portret neerzet van een gekwetste ziel.

Van hetzelfde kaliber zijn ‘Kindje van God’, ‘Loop der dingen’ en
‘Wat zei Alice ook alweer’. Empathie is echter maar één aspect van
De Jong als tekstschrijver. Soms lijken zijn teksten
gedachtespinsels die er door ‘vrij associatie’ uitvloeien en toch
een zekere samenhang vertonen en steek houden, op andere momenten –
zoals in het intrigerende ‘Op een ochtend in het heelal’ – slaagt
hij erin met een paar zinnen of zelfs woorden een decor te schetsen
waarin je als luisteraar meteen wordt meegezogen.

Maar ook met andermans woorden doet De Jong erg knappe dingen,
zoals in ‘Een nagemaakte gek’, (waarvoor een opname werd gebruikt
van Abraham de Winter, ook wel de aartsvader van het Nederlandse
theateramusement genoemd), ‘Was’ (Gainsbourgs ‘Poupée de cire,
poupée de son’ revisited) en ‘Alles in de wind’, een
traditional die op overtuigende wijze werd ingezongen door De Jongs
zoon Gideon voor ‘Kapitein Winokio zag
2 beren’. En dan hadden we het nog niet over (instrumentale)
stukken als ‘Eine Kleine Nachtmusik’, ‘Ferdinand Cheval’ en het
ijzingwekkende ‘Mare Frigoris’, waarin Spinvis bewijst ook zonder
tekst een meesterlijk sfeerschepper te zijn.

Zeventien nummers, een klein uurtje heerlijke muziek… Of hoe
nogmaals wordt bewezen dat een mens zich niet hoeft in te laten met
geestverruimende middelen of eigentijdse verschijnselen als Second
Life, om even het gevoel te hebben in een (al dan niet virtueel)
parellel universum te vertoeven.

P.S.: Snelle kopers worden trouwens beloond, want bij de eerste
oplage van ‘Goochelaars & Geesten’ krijgen zij er de door
Spinvis gecomponeerde soundtrack van ‘Man zkt Vrouw’ als bonus-cd
bij!

www.spinvis.nl
www.excelsior-recordings.com

<object width=”425″ height=”350″><param name=”movie”
value=”http://www.youtube.com/v/F3ZTrGWSLf4″></param><param
name=”wmode” value=”transparent”></param><embed
src=”http://www.youtube.com/v/F3ZTrGWSLf4″
type=”application/x-shockwave-flash” wmode=”transparent”
width=”425″ height=”350″></embed></object>

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

vijf × vijf =