Roy Paci & Aretuska :: Suonoglobal

De hardst werkende man in de showbizz? We denken dat we hem
gevonden hebben! Hij luistert naar de naam Roy Paci, werd
achtendertig jaar geleden geboren op Sicilië en trompettert al
sinds zijn tiende met hart en ziel. Volgens de bio die we
terugvonden op de website van V2 werkte Paci tot nu toe mee aan een
driehonderdtal cd’s, van zichzelf en van muzikale vrienden en/of
zielsverwanten. Daarnaast werkt hij ook voor tv, film en theater,
en voelt hij zich niet te beroerd om net als zijn Spaanse vriend
Manu Chao een goed doel te steunen en in de bres te springen voor
de verworpenen der aarde. Een van de projecten waarmee de
trompettist, componist en arrangeur ook in de Lage Landen enige
bekendheid verwierf is Aretuska, een soort band die hij in 2000
opstartte (met zichzelf als constante) en waarin hij zich laat
omringen door jonge, Siciliaanse muzikanten. Met deze groep brengt
Paci deze zomer een vierde plaat uit, ‘Suonoglobal’, de derde al op
zijn eigen Etnagigante-label.

Paci werd op erg prille leeftijd al gebeten door de muzikale
microbe. De piano was zijn eerste liefde, maar op zijn tiende
schakelt hij over op de trompet en wordt hij lid van een
plaatselijke marching band. Hij is pas dertien als hij zich
aansluit bij de zevenkoppige jazzband As Sikilli. Om zijn horizon
te verbreden reist hij naar Zuid-Amerika, naar Senegal en naar de
Canarische Eilanden. Na zijn terugkeer is hij betrokken bij tal van
projecten en maakt hij experimentele jazz met Rosario Acme Project,
soundtracks bij oude films en B-films met Hajjaj en
jazz-balkan-klezmercombo met Taranta. Alsof dat nog niet genoeg is,
blaast hij met Banda Ionica oude Italiaanse begrafenismarsen nieuw
leven in, neemt hij samen met de Italiaanse groep Mau Mau vier
platen op en toetert hij erop los in jazzcoretrio ZU.

Vanaf 2000 begint Paci zich meer en meer te concentreren op zijn
nieuwste project, Aretuska, met wie hij tussen 2001 en 2004 drie
platen uitbrengt waarop rocksteady, ska, swing, calypso, funk en
soul worden gekruid met zuiderse melodieën en bewerkingen van
traditionele Siciliaanse liederen. Hoewel in 2006 nog twee nieuwe
projecten het levenslicht zien (Il Terrone, l’Ebreo, Lo Zingaro met
klezmermuzikant Frank London en Boban Markovic en zijn
zigeunerorkest, en Ananga Ranga, dat een beetje in de lijn ligt van
Hajjaj) heeft Paci nog tijd over om in zijn gloednieuwe, zelf
gebouwde Posada Negro-studio (en met a little help van héél veel
friends) een vierde Aretuska-plaat in te blikken.

De eerste luisterbeurt leverde alvast een discussie op met onze
wederhelft: zingt hij nu in het Italiaans of in het Spaans? Het
bleek een soort zelf gebrouwen ‘Itanol’ te zijn, een mix van de
twee. Maar Paci jongleert niet alleen met talen, ook met stijlen.
Op ‘Suonoglobal’ gooit Paci’s verschillende genres (latin,
mexicana, reggae, hiphop, funk, pop,…) in de blender en dat levert
in de meeste van de vijftien tracks erg leuke resultaten op.
Opvallend is dat er zich een muzikale accentverschuiving voordoet
naarmate de plaat vordert: de eerste negen songs zijn nogal
Latijns-Amerikaans getint, van tracks tien tot en met veertien gaat
Paci eerder de Jamaicaanse toer op.

Een nummer dat de laatste weken niet weg te branden is uit de ether
is ‘Toda Joia Toda Beleza’ of kortweg ‘Beleza’ (ligt eraan welke
versie ze spelen, die met of zonder Manu Chao), een zomerse deun
die er op Radio 1 wel eens wordt doorgejaagd om voetbalfans op te
beuren na een nederlaag van hun favoriete ploeg. Leuk, en al is het
een nummer dat blijft plakken aan je hersenschors is het niet het
enige hoogtepunt van de plaat. Minstens even goed zijn ‘Non Te Ne
Andare’ (funky reggae), ‘Tango Mambo Jambo’ (een mariachitrompet op
een dancehall-beat), ‘Provo A Ballare’ (latin meets ska), de op
lome reggaeritmes voortsdobberende ‘L’Isola Dei Fessi’ en ‘Nella
Mia Terra’ en de eerder genrezuivere skanummers ‘E’Meglio La
Vecchiaia’ en ‘Searchin’ For the Sunshine’.

‘Suonoglobal’ duurt meer dan een uur en dat is – hoewel elk nummer
op zich om het even welke feesttent in lichterlaaie kan zetten –
net iets te veel van het goede, vooral wanneer u iemand bent die
een plaat graag van begin tot einde beluistert in zijn luie zetel.
Wie deze zomer nog uitgeleide wil doen met een barbecue en nog
verlegen zit om een fijne feestplaat: niet twijfelen, kopen!

http://www.myspace.com/roypaciaretuska
http://www.roypaci.it
http://www.aretuska.com

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

19 − twaalf =