Max Richter :: Songs From Before

The Night Of The Proms poogt al jarenlang het ultieme huwelijk tussen pop en klassiek af te sluiten.Ver weg van dat pompeuze feestgedruis stak Max Richter twee jaar geleden het sublieme The Blue Notebooks in elkaar, een plaat waarop klassieke elementen, popstructuren en elektronica-invloeden culmineerden. Op Songs From Before herhaalt de Duitse componist die symbiose.

Wat doe je als je een klassieke muziekopleiding genoten hebt en op een dag geconfronteerd wordt met de elektronische klanken van Kraftwerk? Velen zouden hun neus ophalen en alle nieuwe geluiden verantwoordelijk stellen voor de verloedering van de muziek als kunstvorm. In het geval van Max Richter daal je neer uit die ivoren toren, en stel je jezelf bloot aan de vernieuwing. Enige nuance is wel op zijn plaats, want ook al wordt Kraftwerk door Richter zelf steeds als inspiratiebron aangehaald, toch is zijn werk veel minder exuberant en direct als dat van zijn landgenoten.

Songs From Before is het derde album op rij waarbij klassiek een harmonieuze versmelting met een elektronische omgeving aangaat. Schimmige beats en synths schetsen een sfeer van intimiteit en melancholie. Vanuit de slaapkamer klinkt een zacht gezoem. Donkere ruiswolken en gitaarfeedback herinneren aan de hoogtijdagen van My Bloody Valentine, maar worden in een veel lichtere versie geserveerd. Richter heeft nog steeds een zwak voor kinderlijke melodieën. Zo strijken de dromerige pianoklanken de meeste plooien glad. Een plaat lang wervelen elektronische soundscapes rond cello, piano en viool.

Voor de liefhebbers van "On The Nature Of Daylight", het magnum opus van The Blue Notebooks, heeft Richter "Sunlight" gecomponeerd, een melodramatisch meesterwerk dat qua sfeer en impact nauw aansluit bij het laatstgenoemde nummer. Ook "Autumn Music 1" en "Harmonium" baden in diezelfde sfeer vol onzekerheid en tristesse.

Net als op The Blue Notebooks zorgen flarden spoken word voor de rode draad doorheen het werk. Ditmaal is het de Brit Robert Wyatt die uit de werken van de Japanse auteur Haruki Murakami citeert. De kafkaëske teksten creëren een weerspiegelend steunpunt dat de muziek een nog grotere diepgang toekent.

De enige evolutie die te ontwaren valt, is het steeds vager en subtieler worden van de muziek. De spaarzame aankleding van de nummers vergt een groot inlevingsvermogen. Zo wordt de luisteraar haast verplicht een nummer als "Flowers For Yulia" met de koptelefoon te beluisteren en er zich helemaal in te laten onderdompelen. Op die manier lijkt de invloed van Aphex Twins Selected Ambient Works Vol. 1 op het oeuvre van de Duitser steeds groter te worden.

De vraag of Max Richter zich tevreden mag stellen met het maken van een The Blue Notebooks part two is dezelfde als wanneer een atleet zich afvraagt of hij zich tevreden mag stellen met het evenaren van een eigen wereldrecord. Met de hete adem van Pan American, Bernhard Fleischmann en Jóhann Jóhannsson in de nek, heeft Richter het dit jaar alvast in de eindsprint gewonnen.

Vergeet dus maar die Night Of The Proms. Bied uw ticket te koop aan op eBay en haal stante pede de nieuwe Max Richter in huis. Met veel vertoon van creatitiveit heeft de Duitse componist wederom een meesterwerk gemaakt, dat ook los van de pretenties valt te genieten.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

dertien − 7 =