Man Man :: Six Demon Bag

Het grote freakfolkmonster slaat andermaal toe. Het is met enige
moeite dat we de ware toevloed van overwegend Amerikaanse artiesten
bijhouden, met klinkende namen als Wooden Wand, Sufjan Stevens, Devendra Banhart en Grizzly Bear. Man
Man personifieert “freakfolk” beter dan welke band of artiest dan
ook. Waarom, vraagt u zich af? Wel, zeer simpel uitgedrukt: ze
maken gewoon vreemde muziek.

‘Six Demon Bag’ begint nochtans onschuldig en zonder al te veel
potentieel bloot te geven met ‘Feathers,’ een nummer dat uw
geheugen al lang ontglipt zal zijn nadat u bij afsluiter ‘Ice Dogs’
aangekomen bent. Het is zeer gewoontjes: een piano, een eenvoudig
akkoord, wat willekeurig gezang, het soort nummer dat mij aanzet
tot een wandeling naar de ijskast. Daarna barst de plaat uit haar
voegen. ‘Engwish Bwudd’ is tegelijk catchy, geladen maar vooral
hilarisch (een fenomeen dat zich meerdere malen zal herhalen).
Vanaf nu trekt Man Man alle registers open, en ontdek je ook dat we
hier met een heus collectief te maken hebben. Keyboards mengen zich
met organische instrumenten, men slaat blijkbaar op alles wat niet
al te doffe klanken voortbrengt, en de zangstijl doet eerder denken
aan een circuswagen die volgestouwd is met mensen en nog meer
sterke drank.
‘Banana Ghost’ volgt, met dezelfde aparte percussie, goofy gezang,
en iets wat op een gesynthetiseerde accordeon moet lijken. Ik durf
trouwens wedden dat er drie mensen speciaal ingehuurd werden om met
allerlei willekeurige objecten te zwaaien en/of te slaan, en als
betaling hun deel van de overvloedig aanwezige sterke drank mochten
naar binnen kappen. “Het leven kan toch simpel zijn”, moeten ze bij
Man Man gedacht hebben. Maar het levert vooral fijne muziek op, dus
u hoort ons niet klagen.

Onze vervreemdingskuur verliep tot hiertoe vlotjes, zonder dat we
al te hard op muzikale wijze in de maagstreek werden getrapt. Al
bij de eerste tonen van ‘Young Einstein On The Beach’ voel je dat
er iets op til is. Een van die songs die je enkel kan omschrijven
door er beelden bij te evoceren: beeld je in dit geval een dozijn
zatte Tsjetsjenen in die een soort lokale variant van de regendans
inzetten. Het resultaat: geniaal.
Er liggen nog heel wat bijzondere momenten op ‘Six Demon Bag’ voor
het grijpen. Wat dacht u bijvoorbeeld van ‘Hot Bat’, een nummer dat
in de aanvangsfase heel hard lijkt op een eigen interpretatie van
‘Opblaaskrokodil’, en alleen om die reden de cultstatus van dit
hele album verzekert. Deze plaat is vaak dermate exuberant dat je
de mindere momenten (die er zeker zijn) gewoon weglacht. Wanneer je
veronderstelt alles wel gehoord te hebben, en het einde van de cd
nadert, word je getrakteerd op de totale anarchie van ‘Fishstick
Gumbo’ (dat dan nog eens vier seconden duurt).

Ik had voor enkele maanden nog nooit van Man Man gehoord, ook al
kwam hun debuutplaat reeds twee jaar geleden uit. Eén ding staat
echter rotsvast: als ze in het najaar beslissen om ons landje aan
te doen (ze touren alvast door het continent), dan gaan we deze
rakkers uit Pennsylvania aanmoedigen, ook al spelen ze in hartje
Limburg. Van u hopen we hetzelfde, want het belooft aldaar een
gekte van jewelste te worden. Desnoods kunt u bij wijze van
choreografische begeleiding gewoon scénes uit The Exorcist naspelen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

3 + tien =