Crunch time voor The Murder Capital. Hun rauwe debuut schoot pijlsnel uit de startblokken, maar verloor momentum door de pandemie. Plaat twee sloop op z’n teentjes binnen en sudderde net iets te lang alvorens de sloophamer boven te halen. Is driemaal scheepsrecht en opent Blindness eindelijk de poorten voor de grote podia waar deze ambitieuze Ieren niet eens zo stiekem naar hunkeren?
Indertijd niet overtuigd door die nauwgezette opbouw van Gigi’s Recovery? Met “Moonshot” verliest het vijftal geen tijd aan beleefdheden. Zonder pardon vallen ze met de deur in huis, guns blazing, of in hun geval: met gierende gitaren en op hol geslagen drums. Yes, please!
Eens binnen, poten ze drie popparels neer. “Words Lost Meaning” en “Can’t Pretend To Know” kenden we al als vooruitgeschoven singles, en zijn vlot verteerbaar – klaar om door een duizendtal bekjes meegekeeld te worden. Check dus. En horen we daar koebellen op “A Distant Life”? Double check.
Op het bijna croonerige “Born Into The Fight” en “The Fall” verder op de plaat demonstreert The Murder Capital fijntjes bouwkunsten à la Gigi: dit keer echter in de loop van een nummer in plaats van over het hele album uitgesmeerd. De apotheose is explosief en ongepolijst, met een glansrol voor de alles-kapot-slagen van Diarmuid Brennan en dreigende bas van Gabriel Paschal Blake.
Die raspende stem van frontman-poëet James McGovern, het is je meug of het is ‘m niet, maar de gift van de bard kreeg ‘ie ontegensprekelijk mee uit dat Ierse grondwater. Met “Could you blame me for mistaking your love of country for hate of man?” vat hij in “Love Of Country” de dunne lijn tussen patriottisme en xenofobie pakkend samen. In “Death Of A Giant” gidst hij de begrafenisstoet voor gigant Shane MacGowan – die heft bij elke luisterbeurt in onze verbeelding z’n goedgevulde tumbler – langs de Liffey.
Voor die beeldende beschrijvingen hoefde de band niet ver te kijken. De grootste schrijfwerken lokten hen terug naar hun bakermat Dublin. De sessies waren kort en krachtig, gevolgd door een blitzbezoek aan L.A. voor al even gebalde opnames met John Congleton. Die hield de productie rauw en rammelend en geeft zo extra punch aan de vluchtigere songs, zonder teniet te doen aan pakweg een uitgesponnen en hypnotiserend “Swallow”.
Blindness weerspiegelt de gecontroleerde chaos van het expressionistische artwork. Deze brute, oprechte nummers smeken erom gespeeld en aanbeden te worden. Als The Murder Capital ook maar een flard inspiratie opdeed tijdens hun support slots voor Nick Cave, die andere reus, betekent dat maar een ding: tijd om die vleugels vanop de cover om te gorden en de grote hoogtes op te zoeken.
The Murder Capital speelt op 13 mei in de AB Box.
