Een dik jaar na hun debuut Askr is het Gentse trio al terug met een opvolger. Embla, vlak na de lockdown opgenomen in Les Ateliers Claus, borduurt verder op die eersteling. Dat is vooral goed nieuws.
Het meest opvallende aan Kreis is natuurlijk de samenstelling. Dat is uiteraard in grote mate te danken aan bandleider Stan Maris, die de in jazzmiddens minder courante accordeon bespeelt. Een instrument dat — net zoals pakweg de banjo — niet de allerbeste muzikale connotaties oproept. De voorbije jaren zijn er echter een heleboel artiesten aan de slag gegaan met de herwaardering van dit instrument. Stan Maris zelf, maar ook muzikanten als Tuur Florizoone of de Bosnische Zwitser Mario Batkovic horen in dit rijtje thuis. Binnen Kreis wordt hij bijgestaan door rietblazer Benjamin Hermans (RVB Quartet) en bassist Kobe Boon (Steiger, The Milk Factory).
De titel van hun debuut — Askr — verwees naar de naam van de eerste man op aarde in de Noorse mythologie. Embla is dan weer de naam van de eerste vrouw op aarde. De interesse van het trio voor de Noorse mythologie blijkt overigens uit wel meer titels op het album. Zo zijn nummers als “Vé”, “Lif” en “Gard” genoemd naar Noorse goden ,terwijl “Edda” dan weer de verzamelnaam is van een reeks middeleeuwse mythologische werken uit Ijsland.
De muziek van Kreis bevindt zich op een snijpunt van jazz, filmmuziek en kamermuziek. Het grijpt je niet meteen bij de lurven, maar lost zijn geheimen maar met mondjesmaat, als een muzikaal equivalent van beeldspraak. Opener “Vé” is daar al meteen een goed voorbeeld van. De opbouw van het nummer met zijn dreigende, mysterieuze sfeer levert een kortfilm op. Een film zonder beelden weliswaar, maar die blijken door de knappe sfeerschepping van het trio net overbodig te zijn.
Af en toe roept de muziek op Embla herinnering op aan de soundtrack bij Chernobyl van de Ijslandse componiste Hildur Guðnadóttir. Hoewel het instrumentarium compleet verschillend is hebben nummers als “Nemiga” en “Ook November” dezelfde sombere, unheimliche sfeer. Het is vaak het samenspel tussen Maris en Hermans dat de uitstraling van de nummers bepaalt — zoals bijvoorbeeld op het prachtige “Middag”, of in “Es” — krijgt bassist Boon op een een song als “Ook November” een prominentere rol. Nergens verliest de band zich in overtolligheden of spielereien. Kreis beperkt zijn muziek tot de essentie. Vaak lyrisch, regelmatig mysterieus, soms wat wringend. Maar steeds terugkerend naar de essentie.
Dat Embla een rustig werkstuk is geworden zou het foute beeld kunnen scheppen dat het hier louter om achtergrondmuziek zou gaan. Niets is echter minder waar. Het is net omdat het vaak de kleine effecten of de subtiele accentverschuivingen zijn die hun muziek bepalen dat je wordt gedwongen om met volle aandacht naar het album te luisteren. En dat is het moment dat Embla helemaal openbloeit tot een prachtige kleinood.
Het album is digitaal, op cd, en (in beperkte oplage) op vinyl verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de band.
Vanaf 26 september gaat Kreis samen met Thunderblender op tournee. De speeldata vindt u op de site van JazzLab.
