Sonic Youth laat opnieuw van zich horen. Nadat de band ondertussen bijna vijf jaar geleden ten onder ging aan huwelijksperikelen, volgt een nieuwe tweede archiefuitgave. Een snoepje voor de fans: instrumentale, sfeervolle gitaarwerken die ontstonden als soundtrack bij een geflopte Hollywoodprent.
Midden jaren tachtig, toen Sonic Youth nog een jonge, zoekende band was, werd het gezelschap gecontacteerd om de soundtrack te voorzien bij de film Made in USA. Sonic Youth nam de uitdaging aan, sloeg zijn kamp op in Spinhead Studios, in die dagen bekend terrein voor Black Flag en andere acts uit de SST-stal, bekeek een ruwe montage van de film en sloeg aan het musiceren. Friedman was op zoek naar een donkere vibe voor zijn roadmovie-achtige prent. Voor Sonic Youth een interessante oefening: nadat ervoor de spanning in songs als “Expressway to Yr. Skull” en “Death Valley ’69” nog deels vocaal opgebouwd werd, moest het viertal nu woordeloos de juiste toon zien te vinden.
Dat resulteerde in Made in USA, een verzameling van 23 voornamelijk korte en instrumentale tracks, “Secret Girl” en vergeten parel “Tuck N Dar” buiten beschouwing gelaten. De eigenlijke soundtrack, waarvan uiteindelijk slechts een fractie in de speelfilm terug te horen is — een film die op zijn beurt niet uitblinkt in uitzonderlijke artistieke kwaliteiten — werd ingeblikt na de repetities in de Spinhead Studio. Gelukkig zijn ook die sessies op band vastgelegd en kan Sonic Youth nu uitpakken met een tweede postume plaat na het indrukwekkende Smart Bar Chicago 1985.
Net zoals bij Smart Bar het geval is, is dit geen snelle cash-in release, maar een fraai stukje archiefmateriaal dat ontsloten wordt, zij het eentje dat louter op maat van de liefhebbers gesneden is. Waar Made in USA in het sowieso fascinerende oeuvre van Sonic Youth reeds een buitenbeentje was, is deze Spinhead dat helemaal: het album zou immers niet misstaan in de SYR-serie, waar het overigens met Simon Werner a Disparu in 2011 hoorbaar een geestesverwant heeft.
Spinhead Session klinkt vertrouwd, maar is het niet. Sonic Youth nam tijdens de repetities de tijd om songs te laten ontwikkelen tot ontzagwekkende werkstukken: “High Mesa” klokt af op ruim acht minuten, “Ambient Guitar & Dreamy Theme” gaat vlot voor het dubbele daarvan. Die laatste titel is tegelijk ook een accurate omschrijving van wat te horen valt: Sonic Youth laat zijn kenmerkende uitbarstingen achterwege en zorgt met meanderende klanken voor een bij momenten (“Unknown Theme”) ronduit creepy atmosfeer.
Dat maakt van Spinhead intrigerend luistermateriaal, maar geen levensnoodzakelijke aanvulling op de collectie platen die de band naliet. Dat er geen stortvloed aan archiefreleases uitgebracht wordt, siert de band, maar het zou mooi geweest zijn als elke uitgave dan ook écht een indrukwekkende release vormde. Op dat vlak blijft de fan nu enigszins op zijn honger.
