Devin Townsend Project :: Ghost

Insideout, 2011
EMI

Dit moet de meest zweverige en op het randje van melige spruit
uit Devin
Townsend
‘s schoot zijn. Een plaat gebaseerd op de liefde voor
Enya en Clannad met gastmuzikante Kat Epple op panfluit. Het klinkt
niet erg aanlokkelijk, maar al bij al valt het best mee. ‘Ghost’ is
niet de bagger die je massaal op schijf geperst in een natuurwinkel
kan kopen. Het is niet wat zogeheten Indianen pretenderen live te
spelen op allerlei markten. Bij die laatste bekruipt me steevast de
aandrang de panfluit over de knie te leggen en met een deugddoende
krak te vierendelen. Townsend kan daarentegen vrij goed met het
atmosferische genre uit de voeten.

Voor wie graag nog wat extra referentie wil: denk aan de
ambientpartijen op ‘Ki’ zonder de overgang naar ballen en je raakt
al ergens. Aangevuld met een sporadisch zangeresje hier en daar en
de zuivere zang van de componist himself. Het resulteert
in een uiterst geschikte soundtrack voor yoga- en
meditatieliefhebbers. Of voor studenten die zich niet kunnen
concentreren in absolute stilte maar ook niet te veel afgeleid
willen worden. Wel belangrijk: de juiste gemoedstoestand. Opgelaten
of onrustig moet je er niet aan beginnen, je wordt er enkel
kregelig van.

Het grote mankement bij deze schijf is de overdosis van
gelijkaardige, uitgesponnen muziek. In het begin werken de
composities nog hypnotiserend repetitief met af een toe een extra
laagje dat er bovenop komt. Op den duur is het echter te veel. Niks
blijft hangen, ook niet na een luisterbeurt of vijf. Hier en daar
kan er wel een goedkeurend hoofdknikje vanaf, maar er wordt te
weinig met de leuke stukken gedaan.

Nochtans is ‘Ghost’ best een goeie release. Een nieuw experiment
dat tot een succesvol einde is gebracht. Het is alleen niet ons
ding en van veel liefhebbers van zwaar metaal waarschijnlijk
evenmin. Oppassen met de blinde aanschaf! Het staat nu al vast dat
geen enkele plaat uit de Canadees zijn backcatologus meer
verdeelde reacties zal opleveren dan deze.

Maar relax, take it easy en wind je er vooral
niet in op. Dit mag dan niet geschikt zijn om in je platenkast
tussen pakweg Morbid Angel en Rotting Christ te proppen, leg het
schijfje klaar naast je bed voor een laatste
onthaastsessie van de dag. Het leven is al druk genoeg.
Dat lijkt heel deze langgerekte creatie uit te ademen: gooi alle
frustratie overboord en laat je meevoeren. Een tip voor als de
slaap ‘s avonds laat weer niet wil komen.

Best wel ironisch dat een rustgevende plaat met een nummer als
‘Blackberry’ opgescheept zit. Toch een elektronisch toestel dat
vooral veel stress en werkdruk vertegenwoordigd. Dan zijn titels
als ‘Fly’, ‘Feather’, ‘Heart Baby’, ‘Texada’ en ‘Kawaii’ meer
zweverig verantwoord. ‘Kawaii’ komt het meest in de buurt voor een
favoriete positie. Hoewel deze track evengoed opgerekt is tot het
breekpunt, bevat hij het grootst aantal veelbelovende
overgangen.

We kunnen kort zijn over de afsluiter van het vierluik, veel
korter dan over het stormachtige en moeilijk te omschrijven
‘Deconstruction’. De benodigdheden zijn een ontspannen
mood en een open geest. Zuivere metalheads
krijgen er gegarandeerd zenuwen en doorspoeldrang van. Is het woord
zen echter je motto en hou je van het new age gedoe, tel dan gerust
een punt bij de score op en schaf ‘Ghost’ zorgeloos aan.

http://www.hevydevy.com
http://www.myspace.com/devintownsenddtb

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

twaalf − vijf =