Devin Townsend Project :: Epicloud

Je hebt muzikanten met een visie, met talent, met dadendrang, met een gestoord brein, met quasi onrealiseerbare dromen, met charisma, met humor, met stalen testikels en met een klein hartje, en je hebt Devin Townsend. Die heeft het namelijk allemaal, en op Epicloud toont hij het hele palet zonder één aspect uit te melken. Dat is het verfrissende van deze veelzijdige doch unieke plaat

Meer dan ooit heeft de Canadese maestro — laat dat flauwe “de gekke professor van heavy metal” ondertussen maar vallen — alles op een rijtje. Na het voleinden van zijn immense Devin Townsend Project-quadrilogie bleek de man te bruisen van positieve energie. En hoe zet een raskunstenaar dat om? Door te creëren, natuurlijk. Zoals steeds bij de heer Townsend werd Epicloud een materialisatie van zijn innerlijke gemoedstoestand op het moment van creatie. Positivisme, daadkracht en een randje wolligheid bepalen de inhoud van deze plaat. Bovendien moest het episch en luid klinken; zo weet u meteen ook waar de titel vandaan komt.

De extremen van Devin Townsends discografie staan zo ver uit elkaar dat ze bijna de hele muziekgeschiedenis kunnen schragen. Wat echter nog ontbrak was een goed in het gehoor liggende popplaat. Op Addicted waren er al popklanken te horen, maar uiteindelijk was dat nog steeds een metalplaat. Epicloud is dat niet meer. De metalgitaren die hier nog te horen zijn worden steeds gekaderd in stadionbreed uitgesmeerde arrangementen, die zoveel glijmiddel aan de nog aanwezige zware riffs smeren dat die pijnloos een maagdelijk oor zullen binnenglijden.

De uitzondering daarop en het beste nummer van de plaat is ”Kingdom”. Dat is eigenlijk een oud nummer, een vaste waarde tijdens optredens, dat wel een meer epische en luidere versie verdiende, eentje die het origineel doet vergeten. Voor de fans van Devins hardere en complexere werk is dit waarschijnlijk het enige nummer dat aan al hun wensen beantwoordt. In eerste instantie zouden we onszelf daar ook bij kunnen rekenen, maar na enkele luisterbeurten kan je niet anders dan voor de bijl gaan voor Epiclouds passie, oorstroop en, jawel, liefde. Devin ziet ons graag, mensen!

Om dat zo luid en duidelijk mogelijk te vertellen huurde hij trouwens een koor in, dat op heel wat nummers efficiënt wordt ingezet. Alsof de combinatie van een koor en Devins eigen vocale veelzijdigheid nog niet genoeg was, trommelde hij ook Anneke Van Giersbergen op. Zij biedt op haar volstrekt eigen engelachtige, doch karaktervolle wijze dat gezelschap tegenspraak. Dat concept werkt het beste op het lange en dramatische “Grace”, maar versterkt evengoed de simpele rockstructuur van “More!” en geeft extra draagkracht aan de boodschap van “Save Our Now”. Ondanks de veelheid ervan, valt er nu eens echt niets aan te merken op de zang. De schaarse keren dat Devin zijn scheur krijsend openzet is het gepast, alle andere keren wordt het niet gemist.

Meer dan ooit heeft Devin Townsend gebruikt gemaakt van zijn capaciteiten als arrangeur en producer om rondom zijn riffs en riedels uitgebreide constructies te timmeren van vocalen, gitaar en synth. Vederlichte doch niet te missen bouwsels zijn het. Bij snellere, stevig rockende nummers zoals “Liberation” en de single “Lucky Animals” valt de ballast er vanzelf af. Tragere nummers als “Divine” of het slotnummer “Angel” blijven overeind doordat de arrangementen, als heliumballonnen, de wollige ideeën rechthouden. Als hij na dit album geen productieaanbiedingen krijgt van grote namen uit de biz, dan staat vast dat ze daar niks van muziek kennen.

Via @dvntownsend gunt de maker van Epicloud ons een kijk in zijn creatieve processen en beslommeringen. De verwachtingen die waren geschapen in de aanloop van dit album worden alleszins helemaal ingelost. De mogelijkheden die hij voor zijn toekomst als artiest heeft gecreëerd zijn groot. Na een sabbatperiode en de ambitieuze quadrilogie is Epicloud een soort nieuw nulpunt voor Devin Townsend. Voorbij zijn de jaren van frustratie en mentale problemen, achter hem liggen goedbedoelde maar denigrerende titels als “miskend genie” of “gekke professor”. Dit album vestigt voor eens en voor altijd zijn naam als getalenteerd en gepassioneerd vakman. Humor en verleiding zijn trouwens ook vakken die je kan leren, maar waarvoor het helpt als je over aangeboren talent beschikt. Uiteindelijk is Epicloud niet te vergelijken met ouder werk uit zijn discografie. Moeilijk misschien voor de vele fans die hem al jaren trouw zijn, maar toch is dit een typisch Devin-album geworden, zij het eentje met een bredere en rozigere blik op de wereld dan gewoonlijk.

Devin Townsend speelt op 9 december in Eindhoven en op 11 December in Antwerpen

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

vijf × 4 =