Team William :: Team William

De heren van Team William hadden de release van hun titelloze
debuutalbum nauwelijks beter kunnen timen: de eerste Belgische
zomerdagen van ‘t jaar worden immers vergezeld door de eerste
zomerplaat. En wat voor één! Amper een jaar na het behalen van de
bronzen plak in Humo’s Rockrally, komt de groep op de proppen met
een debuut dat uit noodzaak op een drafje werd opgenomen. Het is er
nochtans niet aan te horen, want van bij de eerste noten staat dit
album als een huis: opener ‘London Lofi’ was al langer een
publiekslieveling, en bewijst nu ook op plaat zijn sterkte. Strakke
riff, vrolijke keys en een refrein dat al meezingbaar is
na een halve luisterbeurt, wat heeft een popsong meer nodig?

‘You Have My Heart, Okay’ begint als een nummer dat met Stephen
Malkmus in bed gelegen heeft en klinkt zelfs wat weemoedig, maar
mondt al gauw uit in een uitbundige vrolijkheid die onderhand al
wel eens teamwilliamesk wordt genoemd. Een eigen
adjectief, het is misschien net iets te veel eer voor deze jonge
honden, maar dat ze nu al hun eigen, herkenbare sound hebben
ontwikkeld staat buiten kijf. Mooi bewijs daarvan is ook eerste
single ‘Lord Of The Dogs’, die ondertussen een steile opmars heeft
ingezet in De Afrekening. Dynamisch, gevarieerd en
in-your-face met een heerlijk nonsensikale tekst, het is
dus allemaal très, euh, teamwilliamesk.

Voor de teksten haalt frontman Floris duidelijk de mosterd bij
anti-folkgroepjes als The Moldy Peaches. Niet al deze experimentjes
zijn even geslaagd, maar wij gniffelen graag met zinnetjes als
“I wish I had a hamster / who sings like the guy in Lambchop /
I wish I was a phoney swiss”.
Ook fijn is dat Floris’ stem
haast op elke song anders klinkt. Zo dwingt hij zijn stem naar de
laagste regionen op ‘Wonderyear III’ – alsof dit een nummer van The
National had moeten zijn – en klinkt ie op ‘70% ‘ met zijn
piepstemmetje haast als een cartoonfiguur. Dat laatste nummer is
trouwens ook ons minst favoriete op deze plaat: het is de eerste
keer dat de variatie binnen één nummer ons wat gekunsteld aandoet.
Al is de laatste minuut op zich al sterk genoeg om de concurrentie
(of Madonna – zie interview) weg te blazen…

‘Hotel’ kronen we dan weer met plezier tot beste nummer van het
album. Een stormram richting een niet minder dan geweldig refrein
wordt gevolgd door een korte rustpauze, waarna er weer de beuk
wordt ingezet. Kort maar krachtig: deze song haalt net als vier
andere de 3 minuten niet, en zo is het goed. Het laatste wat Team
William wil is ons vervelen, en dat is een missie waar ze wonderwel
in slagen. ‘Last Man On The Moon’ is dan weer een aardig
rustpuntje, ‘Me + My Hobo’ en ‘You Look Familiar’ zijn het soort
pronte popsongs waar ooit zomerfestivals voor werden uitgevonden.
Afsluiter ‘Peptalk’ voelde in het begin wat vlakjes aan maar bleek
een groeiertje, een song die mooi wordt opgebouwd en uitmondt in
een geweldige apotheose, die meteen ook het orgelpunt van deze cd
vormt.

‘Team William’ klokt af op 40 minuten, de ideale lengte voor dit
album. Daardoor zijn schitterende nummers als ‘Everything Is A
Verb’ en ‘Sarah’ er jammer genoeg afgevallen, maar zij zullen live
zeker nog wel eens de revue passeren. Als we dan trouwens toch nog
een zwak punt van de cd moeten aanhalen, dan is het dat de songs
stuk voor stuk live nóg een stuk beter klinken. Tegelijkertijd is
dat natuurlijk ook een groot compliment voor deze groep.

De komende maanden staan behoorlijk volgeboekt met optredens. Mis
hen dus niet, want ‘Team William’ is een van de fijnste platen die
we dit jaar al te horen kregen. De soundtrack bij onze zomer!

Team William speelt deze zomer op zowat elk zichzelf
respecterend festival, zoals Boomtown in Gent (26 juli) en
Pukkelpop (22 augustus).

www.myspace.com/teamwiliam

www.facebook.com/pages/Team-William/13073005641

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

2 × twee =