Vorig jaar bracht COEM met Move/The Mountain een vrij schizofrene plaat uit. Dat de band zijn laatste telg misschien wel een iets te grote move vond, zou men kunnen afleiden uit het nagelnieuwe We’ve Got Speakers On The Outside Of Our Spacecraft, waarmee de groep weer voor een iets mildere benadering kiest.
Wat COEM vorig jaar met Move/The Mountain klaarspeelde, kon best een grote verrassing genoemd worden: één van de twee schijfjes van de dubbelaar vulde de band met materiaal in het kielzog van Happiness Etc., terwijl de groep in het tweede deel zijn fantasie volledig de vrije loop liet. De tweede plaatkant was echter eveneens een iets te grote verandering tegenover Happiness Etc., waardoor het tweede deel vooral op een lekkernij voor meerwaardezoekers en kunstenaars met een degout voor popmuziek uitdraaide.
Dat COEM dat goed begrepen heeft, blijkt over de hele lijn op het nieuwe We’ve Got Speakers On The Outside Of Our Spacecraft. Neem nu het titelnummer waarmee het plaatje opent: in het liedje wordt er niet veel gezongen en zijn er lange instrumentale stukken, maar wanneer Marc Wetzels uiteindelijk toch begint te zingen, bloeit het nummer mooi open en is het raak. Het toont dat COEM een mooie middenweg heeft gevonden tussen experimenteren en het neerpennen van prachtige popsongs.
Met het tweeslachtige Move/The Mountain in het achterhoofd is het supersimpele "You Can Be Bird" echter een nog grotere verrassing: het liedje toont immers dat er in Wetzels een begenadigde singer-songwriter met een prachtige stem schuilgaat en welke andere plaat van COEM heeft ons daar reeds mee kunnen verrassen? Het nummer staat er en boeit met enkel een akoestische gitaar rond een kampvuur wellicht evenveel.
Dat het album zo sterk kan aftrappen, is uiteraard een zege. Al wat je na een dergelijk begin nog nodig hebt om er een goede plaat van te maken, is degelijk songmateriaal en dat is ruim voldoende aanwezig. Nummers als "In Dream We Make Different Plan" en "Catalog" zijn weliswaar helemaal old school COEM zoals wij de groep van voor Move/The Mountain kennen, maar wel met dat verschil dat de liedjes zich met nog meer succes tussen je twee oren nestelen.
Dat het volledig instrumentale en jazzy "Last Night On Earth" met zijn warme blazers na zulke popnummers niet verveelt, maakt duidelijk hoe belangrijk een goede dosering kan zijn voor een plaat: op Move/The Mountain stond het instrumentale geconcentreerd op één plaatkant en viel het goedje bijgevolg moeilijk te verteren, maar hier is het een welkom rustpunt dat echt niet beter getimed had kunnen zijn.
Het is eveneens met een geslaagde mix van implosies en explosies dat de groep het tweede luik van de plaat ingaat en afsluit: met "Postcard Number Two" doet COEM het even iets rustiger om vervolgens met "Memory Of A Warm Blanket" weer in emotie op te bouwen. Het bewijst nog maar eens dat de plaat bijzonder goed in elkaar zit en het lijdt voor ons bijgevolg geen twijfel dat We’ve Got Speakers On The Outside Of Our Spacecraft gerust COEM’s meest geslaagde album tot nog toe genoemd mag worden.
