COEM :: Wave To Us On Your Way To The Top

Het is intussen al vier jaar geleden dat COEM met We’ve Got Speakers On The Outside Of Our Spacecraft nog eens een plaat op de mensheid losliet. Die lange periode van stilte werd alleen onderbroken door zanger Marc Wetzels’ geslaagde soloproject boyShouting & The Shareholders Of His Thoughts. Dat COEMs nieuwe album Wave To Us On Your Way To The Top maar acht nummers bevat, maakt het niet minder spannend om de vinger nog eens even aan de pols te houden.

Toch hoeven minder nummers niet per definitie een mindere plaat op te leveren. Wel integendeel, want hoe vaak gebeurt het niet dat een plaat heel goede nummers bevat, terwijl het geheel toch tegenvalt door overkill? Wat dat betreft is Wave To Us On Your Way To The Top in ieder geval een opsteker. Waar het album met “Miles Away” nog redelijk klassiek begint, kiest COEM met “Clarity” immers voor meer minimalisme, terwijl “Tickle Down” een mix van parlando’s en postrock bevat. Dat is de grote sterkte van Wave To Us On Your Way To The Top: het is een plaatje dat niet te veel probeert te vertellen, maar eigenlijk toch wel heel wat te vertellen heeft, want doorheen de acht nummers wordt de luisteraar verschillende kanten opgesleurd, terwijl er nooit een “trop is teveel”-gevoel heerst.

Het plaatje heeft veel te vertellen, en dan hebben we het nog niet eens over de teksten gehad waarin emotionele problemen een soundtrack krijgen. Wie hier interesse voor heeft, kan er een duidelijk verhaal in ontdekken, al is dat niet het interessantste aspect van Wave To Us On Your Way To The Top. Interessanter is hoe de zang in een nummer als “Ending Song” bijvoorbeeld regelmatig plaats maakt voor instrumentale stukken, waardoor er een jazzy sfeertje ontstaat. Het geeft het plaatje een ongedwongen karakter waarbij alles mag en niets moet, en het is net hierin dat COEM het best uit de verf komt. Niet dat wij de groep willen aanraden een terugkeer te maken naar het meer experimentele, gepolariseerde Move/The Mountain uit 2007, maar het loont beslist de moeite de liedjesstructuren niet te voorspelbaar te maken zodat er steeds iets nieuws te ontdekken valt.

Tot dat soort van inventieve, maar evenwichtige pop rekenen wij eveneens “A Massive Shadow”, een nummer dat begint met een fluisterende Wetzels, terwijl op de achtergrond zachtjes de echo van een Gregoriaanse stem weergalmt. Naarmate het nummer vordert, komen hier nog casiogeluidjes, een loop en een tweede stem bij, om uiteindelijk te eindigen in een nerveuze finale, fel contrasterend met het rustige begin. Daarmee is het liedje heel typerend voor Wave To Us On Your Way To The Top, want van gemakkelijke popliedjes is er nergens sprake.

In de plaats van gemakkelijke pop krijgt u nummers waarvan u weet waar ze beginnen maar nooit waar ze eindigen, hoewel COEM ze toch nog voldoende aanstekelijk kan houden. Bijvoorbeeld met het instant herkenbare melodielijntje van “Secret Garden” dat het nummer als wonderlijm bij elkaar houdt, terwijl het liedje toch nooit als geprefabriceerd klinkt. In datzelfde ongedwongen profiel past titeltrack “Wave To Us On Your Way To The Top” dat in de teksten weliswaar naar de top verwijst, maar waarin de titel voor de rest nergens letterlijk voorkomt.

Het is niet verwonderlijk dat het resultaat een album is dat heel goed in elkaar zit, maar toch nergens de indruk creëert dat de groep tegenwoordig op automatische piloot muziek zou maken. Dat siert COEM en maakt dat de groep na veertien jaar zeker nog genoeg creativiteit in huis heeft om een boeiend verhaal te blijven vertellen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

17 − tien =