The Germans :: Elf Shot Lame Witch

Bang!, 2008

Vergeet ‘Derrick’, uw Opel Corsa of wandelingen in het Schwarzwald
met een Flensburger Pilsner bij de hand! De ware
wiedergutmachung voor de besnorde schreeuwlelijk en zijn
slaafse kompanen uit de jaren veertig komt niet van de
specialiteiten die onze Oosterburen in de etalage hebben staan,
maar van een Gents viertal dat bij de keuze van zijn groepsnaam te
rade is gegaan bij een al even besnorde hoteluitbater uit Torquay.
Na een tipje van de besmeurde sluier van hun potentieel te hebben
opgelicht met The
Next Superstar EP
presenteren The Germans hun met pek
ingesmeerde sound in al zijn rauwe glorie. Veren hoeven voor ‘Elf
Shot Lame Witch’ niet aangevoerd te worden, want met hun
volwaardige debuut gooien The Germans niet zomaar een extra
schijfje op de hoop van Belgische releases. De band eet met veel
smaak van zowel kraut- als noisewalletjes en in de schemerzone
tussen Liars,
Can en Sonic
Youth
doet deze heks van een plaat een ranzige saus pruttelen
van door de mangel gehaalde gitaren, stuwende grooves en
afwisselend lieftallige en furieuze vocals waarvan de walmen vele
mindere goden een appelflauwte zouden bezorgen.

Aan de grundlichkeit van onze worsten met zuurkool
verorberende Oosterburen ontbreekt het deze plaat alvast niet.
Boris Wilsdorf, al 15 jaar geluidstechnicus en producer van
Germany’s finest Einstürzende
Neubauten
, draaide namelijk aan de juiste knopjes om dit debuut
het bijtende, rafelige pak aan te meten waarmee The Germans graag
uw huiskamer binnenvallen. In de halve finale van Humo’s Rock Rally
werd dit viertal nog verweten om onder de imposante outfit van hun
sound weinig songs te herbergen, maar single ‘Waiting For The Band’
veegt deze sneer onmiddellijk van tafel. The Germans mogen de
vergelijking met Evil Superstars dan
wel beu gehoord zijn, maar net als Mauro en de zijnen weet de band
uit een schijnbare collage van stemmingen en tempo’s een knap
nummer te puren en dit nummer is daar de bekraste blauwdruk van.
Ook tijdens ‘Lame’ en ‘Your Dna’ kruipt er middels overstuurde
gitaren, noise en sissende vocals een sater in het gat van de
luisteraar om deze van binnenuit leeg te vreten. Licht verteerbaar
wordt het bij The Germans nooit, maar het pijnlijke
spijsverteringsstelsel wordt langzamerhand bijna een
verslaving.

Toch gaat de onderbuik pas echt aan het rommelen bij het perverse
ritueel van ‘Witch’. Samen met Sarah en Boris Zeebroek van The Hong
Kong Dong wagen The Germans zich aan een ziekelijk, ruw
primitivisme met psychedelische inslag zoals Liars het op ‘Drum’s
Not Dead’ tot op de bodem van de helleketel uitschraapte. Ook op
‘Lalaliar’ probeert de band om met een tripartite van noise, diepe
bassen en drums een heksentoer te evoceren die nooit in een
Disney-film te zien zal zijn, maar het effect is net iets minder
intens dan bij het vorige nummer.

Wie denkt dat de kogelregen van noise en sinistere atmosferen
onophoudelijk langs de gehoorwegen fluiten op deze plaat, heeft het
echter mis. Deze Germans zijn niet zo meedogenloos als Hitler en de
zijnen en laten de luisteraar zich af en toe verschansen in de
loopgraven met enkele, jawel, ballads. Vergis u echter niet, het
gaat hier niet om zeemzoeterige vredesduiven die door de rest van
de plaat als kanonnenvoer worden gebruikt. Ook het tragere werk van
The Germans jaagt namelijk stalen schilfers in de opperhuid.
‘Carolife Daisy’ steekt van wal met akoestische gitaar, zachte
backings en een xylofoontje, maar dit maagdelijk witte kleedje
raakt steeds meer besmeurd door met modder gooiende gitaren. Ook
‘Elf’ en ‘Bones’ zijn wolven in een schapenvacht, waardoor ze
eveneens perfect thuishoren onder het dak van dit heksenhuisje
waarvan de schoorsteen walmen van verkoolde Zorniks en Nailpins
braakt.

‘Elf Shot Lame Witch’ is overduidelijk geen halfbakken, overhaast
ardennenoffensief, maar een doordachte, gerijpte plaat van een band
die de tijd genomen heeft om met zijn officiële debuut het onderste
uit de kan te halen. Het resultaat is een begeesterde belegering
van de zintuigen die geen moment op voorspelbaarheid te betrappen
valt en daarmee prijken The Germans vanaf nu op een lang onbezet
gebleven postje in de galerij van relevante Belgische acts. Met
sturm und drang naar de platenzaak dus!

http://www.myspace.com/thegermanstheband

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

tien + zes =