Kaiser Chiefs :: Yours Truly, Angry Mob

Drie eetlepels Britpop, een mespuntje punk en ska, een goede
scheut power en liters en liters catchiness. Dat was het
recept waarmee de Kaiser Chiefs verdiend succes oogstten in 2005.
Employment,
wat een plaat! Een aaneenrijging van knallerhits, de een al
aanstekelijker dan de ander. Nog steeds kunnen we maar met moeite
de dwangmatige drang onderdrukken om op de tram luidkeels mee te
zingen wanneer de iPod ‘I Predict a Riot’, ‘Everyday I Love You
Less and Less’, ‘Na Na Na Na Naa’ en ‘Oh my God’ op onze oren
loslaat. Met hun eerste album hebben de Kaiser Chiefs de lat dus
zeer hoog gelegd. En nu kunnen wij ons niet van de stiekeme hoop
ontdoen dat hen de vloek van de oh zo moeilijke tweede plaat
gespaard blijft. De titel ‘Yours Truly, Angry Mob’ klinkt alvast
veelbelovend. Dit kan alleen maar een plaat zijn die opnieuw bol
staat van powersongs en teksten die een duidelijk gebrek aan
anger control verraden. Lossen de Kaiser Chiefs deze
hooggespannen verwachtingen in?

De voorbije weken was er geen ontsnappen meer aan ‘Ruby’, de eerste
single uit ‘Yours Truly, Angry Mob’. Maar wilden we er wel aan
ontsnappen? No fucking way! Het ge-rubyrubyruby
van Ricky Wilson mag ons dan wel telkens een fractie van een
seconde aan ‘Hard Times’ van The Scabs doen herinneren, deze song
bevat alle ingrediënten die ons in het verleden de Kaiser Chiefs al
stevig tegen onze borst deden drukken. ‘Heat Dies Down’ is een al
even uitstekende song en nestelt zich meteen in en tussen de oren.
En zeg dat we het gezegd hebben: op ‘Highroyds’ zal u niet kunnen
blijven stilzitten, en aan het einde van ‘The Angry Mob’ zal ook u
met de mob meezingen. ‘Thank You Very Much’ en ‘My Kind of
Guy’ zijn eigenzinnige nummers die doordrongen zijn van de typische
snerende sound die we hier en daar op ‘Employment’ al konden horen.
‘Learnt My Lesson Well’ opent met een door piano begeleid verhaal:
een bokskampioen die het gezicht van een sukkel in elkaar timmert.
Dan ineens nemen drums en gitaren het over van de piano en barst de
song los… met als feel good-refrein “Life could be
worse”
.

Naast dit loven en prijzen moeten we in deze recensie helaas ook
plaats maken voor enkele kleine missers. Hier en daar stuiten we
immers op een song die onder de “te weinig ballen”-categorie kan
worden geklasseerd. Zo denken we bijvoorbeeld aan ‘Everything Is
Average Nowadays’, dat ons eerlijk gezegd eerder aan een average
Happy Days doet denken (en wij denken nu eenmaal liever niet aan de
smoel van the Fonz wanneer we naar de Kaiser Chiefs luisteren).
Vervolgens zijn er ook de ietwat tragere nummers ‘Love’s Not a
Competition (But I’m Winning)’, ‘I Can Do it Without You’ en ‘Try
Your Best’: onwelkome ritmeonderbrekingen die je aandacht amper kan
vasthouden.

Wat te onthouden van ‘Yours Truly, Angry Mob’? Het album staat niet
vol nummer 1 hits. Meezingers zijn het wel, maar ze zullen niet in
ons collectief geheugen gegrift blijven zoals ‘Everyday I Love You
Less and Less’ en consoorten dat op de vorige plaat wél deden.
Ondanks de stevige nummers waarmee de Kaiser Chiefs trouw aan
zichzelf blijven, missen we toch een beetje power. ‘Yours Truly,
Angry Mob’ is dus goed, maar niet mind blowing goed. De
anger die voorspeld werd door de titel van het album
blijft uit. In de laatste song ‘Retirement’ spreken de Chiefs over
op pensioen gaan … Wij krijsen dus in koor: Kaiser Chiefs,
don’t retire but drop the anger management act!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

3 × 3 =