The Rolling Stones :: A Bigger Bang

Hoewel The Rolling Stones al sinds de vroege middeleeuwen muziek maken — en daarvoor alleen al een trofee verdienen — wordt er naar nieuw werk van de heren niet echt verwachtingsvol uitgekeken. Met A Bigger Bang, de eerste nieuwe studioplaat van de heren sinds de Franse Revolutie, keren The Stones terug naar hun roots: Jagger en Richards die samen nummers schrijven. Nu nog enkele fotogenieke arrestaties en de cirkel is helemaal rond.

Dat er geen kat op A Bigger Bang zat te wachten, is een understatement. The Rolling Stones zijn, tot spijt van wie het benijdt, een wandelende jukebox geworden. Live — en over deze recensie wordt niet gecorrespondeerd — is de groep nog steeds zowat het indrukwekkendste dat er op een podium te bezichtigen valt. Denk de hele hi-tech-poespas weg en je ziet een groep in topvorm. Al is er ook hier plaats voor een kritische noot: de groep speelt livenummers die zo oud zijn dat ze reeds lang tot de eindtermen van de lagere school behoren.

Tijd voor iets nieuws, moet ook een boekhouder gedacht hebben. Of zouden Jagger en Richards écht de drang hebben gevoeld om eindelijk nog eens samen te gaan zitten en nummers te schrijven? Het kan uiteraard. Dat neemt niet weg dat er een loodzware last op de schouders van de twee opperstones gelegen moet hebben. Niemand zal hen ongetwijfeld moeten vertellen dat het publiek vooral pap lust van hun oude nummers. Of dat zouden ze althans uit hun setlists kunnen afleiden. Een mens zou voor minder geen zin hebben er aan te beginnen.

Maar goed, het wonder is geschied, voor ons ligt een nieuwe studioplaat van The Rolling Stones. Het ding zit verpakt in een hoes om snel te vergeten, dus over naar de muziek. Die blijkt — we proberen kalm te blijven — serieus mee te vallen. Opener "Rough Justice" zet de toon: er mag gerockt worden. Daarom niet overdreven ruig, maar toch meer dan je zou verwachten van een club zestigjarigen die hun portie seks, drugs en rock-’n-roll — ieder lid had naar verluidt z’n eigen specialiteit — wel gehad hebben. "Let Me Down Slow" is een zéér smooth nummer waar wij niets op aan te merken hebben en met "It Won’t Take Long" (heerlijke rif) hebben we een sterk openingstrio achter de rug.

De echte hoogtepunten komen echter pas later op de plaat, zoals het bluesy "Back Of My Hand", waarin de tandem Jagger-Richards wérkt. Mick Jagger zingt zoals alleen een oude neger die met z’n voeten in de Mississippi bengelt dat kan, terwijl Keith Richards’ gitaar pompt en stuwt en de ene heerlijke noot na de andere er uitgeperst wordt. Jagger blijkt nog steeds een niet onverdienstelijk mondharmonicaspeler. Grote klasse, dit nummer.

Maar de echte reden waarom u A Bigger Bang zou moeten aanschaffen is "This Place Is Empty". Keith Richards steekt hierin Tom Waits naar de kroon in de competitie ’doorleefd klinken’. Het nummer doet je nekharen omhoogkomen en geeft je zelfs zin om op zoek te gaan naar de soloplaten van Richards. Een drang die enigzins getemperd wordt na het horen van afsluiter "Infamy" en andere songs met Richards op zang. Keith Richards is een meesterlijk gitarist, maar als zanger weet hij duidelijk nog niet altijd te overtuigen.

Misschien ligt ons matige enthousiasme voor "Infamy" ook aan de lengte van de plaat. Als A Bigger Bang slechts elf of twaalf nummers lang was geweest in plaats van de huidige zestien, waren we vast nog enthousiaster geweest. Ook de productie had wat levendiger gekund. Het album klinkt behoorlijk glad, en dat is niet wat je verwacht van een groep waarbij living on the edge ooit het credo leek.

Maakt A Bigger Bang zijn titel waar? Schijt de paus in het bos? Het album past niet in het rijtje van pakweg Beggars Banquet, Let It Bleed en Sticky Fingers, maar dat had vast niemand — ook niet de band — verwacht. A Bigger Bang is voor The Stones misschien maar een plaat die net boven hun gemiddelde niveau uitkomt, veel groepjes en halftalenten zouden meerdere lichaamsdelen veil hebben om met zo’n plaat op de proppen te komen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

8 − vijf =