Praga Khan :: Electric Religion

Hoewel goddeau zich vooral bezighoudt met wat er zoal gebeurt in het meer alternatieve muziekfront, kunnen we er soms niet onderuit een vreemde eend in de bijt toe te laten. Maurice Engelen bijvoorbeeld, de Belgische artiest met het lelijke bakkes die het maakte in Feestland.

Zomer! Nog even en bezwete, schaarsgeklede lijven trotseren de hete, feestende steden weer, en nòg even later de festivalweides. Ideale tijd van het jaar dus om een cd’tje uit te brengen dat volgepropt staat met potentiële zomerhitjes, bruisende technobeats en fuifnummers. Haal die gekleurde zonnebrillen maar boven!

Praga Khan — aka Maurice Engelen — is al lang geen onbekende meer. De extravagante blonderd met het bijzonder typerende bakkes, breidde zijn territorium uit tot ver buiten de grenzen van het vertrouwde Belgenlandje, dat sowieso al gereputeerd is in de internationale dance- en technoscene. Sinds ruim tien jaar laat Engelen overal ter wereld massa’s feestbeesten dansen, tot de vonken er van af springen. Ook zijn tweede project, Lords Of Acid — een coöperatie met Oliver Adams — maakte brokken en sleepte vele prijzen in de wacht. Vele albums, remixes, en de soundtrack voor Not Strictly Rubens — een dansvoorstelling van Wim Vandekeybus — later is hij er weer met een gloednieuw album. Blakend van zelfvertrouwen, doorleefd en kwalitatief zoals je het mag verwachten van een echte Praga Khan. Feest als religie: hou je klaar voor een hete zomertip.

Opener "Supermodel" is een elektronische wervelwind die meteen op elk zomergemoed instormt. Recente radiohit bij uitstek, en het zal wellicht geen mens vreemd in de oren klinken. Ook "Give me a reason is zo’n soundtrack voor urenlange shake-sessies in oververhitte festivaltenten, net zoals de rest van het schijfje. "Give me a reason" en "The test of life", en al wat verder doordendert op "Electric Religion", zijn gestileerde dance-/technobeats van formaat, met de stem van Engelen daartussen gemixt. Hier en daar prijken wat zuiderse click’s ’n cuts — zoals in het warmbloedige "Lord, lord, lord" — maar nergens wijkt Engelen af van het vertrouwde pad. En dat pad mag er wezen voor zover het zin zou hebben een negatief oordeel te vellen over iemand, wiens carrière al lang gemaakt is. Geen mens die het nog zal durven tegenspreken: Praga Khan maakt vette techno voor druisende zalen, vol pompende lijven en partylights.

Rest ons nog Engelen de vinger te wijzen bij het laatste nummer. "Sugar sugar" is een slechte remix, die de oldie van The Archies zwaar onrecht aandoet. De ingelaste rock ’n rollgitaartjes, een toegevoegd koortje en wat laptopgeluidjes, maken het geheel enkel tot een potsierlijk bastaardkind. Voor de rest blijven de lippen verzegeld. "Electric Religion" is — andere verwachtingen waren er niet — een klepper, die ontegensprekelijk de zomer zal inwaaien.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

4 × 4 =