Jumanji: The Next Level

Twee jaar na de eerste terugkeer naar het demonische spel Jumanji en zijn jungleterreur, kruipen Dwayne “the Rock'” Johnson, Kevin Hart, Jack Black en Karen Gillan opnieuw in andermans hoofden – meer bepaald in die van onder andere Danny Devito en Danny Glover.

De bende komt in een tweede level terecht wanneer Spencer (Alex Wolff) in een The Graduate – achtig dipje is verzeild na zijn eerste maanden op de universiteit. De feestdagen komen eraan en het tienergroepje plant een reünie, nu ze naar hun gehuchtje terugkeren. Spencer voelt zich daar niet meteen kiplekker bij en zijn net geopereerde en dus logerende opa Eddie (Devito) geeft niet de beste levenslessen. De nacht voor de reünie blijkt  Spencer het einde van de vorige film – waarin hij leerde dat hij het dappere en sterke lichaam van the Rock niet nodig heeft om ergens voluit voor te gaan – te zijn vergeten en zoekt hij soelaas in een nieuw tripje richting hels oerwoud.

Prompt beslissen de anderen natuurlijk om hem te volgen in zijn waaghalzerij, met het doel hem te redden. Het spel werkt echter niet meteen mee en sleurt opa Eddie en diens oude vriend Milo (Glover) mee. Dat zorgt voor een geestige herintroductie tot Jumanji: het verwisselen van identiteiten was sowieso al de grootste troef van film één, en er wordt opnieuw lustig met dat zelfde gegeven gespeeld. Acteurs andere acteurs zien spelen:het is bijzonder onderhoudend. Al is dat ook waar de film – zelfs binnen een context van  entertainment – de bal misslaat.

Hoewel het lachen geblazen is om the Rock voortdurend met toegeknepen oogjes een accent uit New Jersey te zien boven halen, wordt het al snel al te makkelijk wanneer de film een Freaky Friday doet. Wanneer het avontuur écht moeilijk wordt omdat de verkeerde personen in het leiderslichaam huizen, helpt een elektrocutieriviertje de groep uit de nood. Eén duikje en iedereen zit weer in het juiste lichaam. Er worden twee nieuwe personages geïntroduceerd voor de opaatjes – gespeeld door Awkwafina en een zwart paard, die dat beiden fantastisch doen – en de overige cast mag het handigheidje uit de vorige film overdoen voor de laatste dertig minuten. Dat is fijn – want oh wat misten wij Jack Blacks Instagrammeisje – maar verhaaltechnisch is dat nefast. Wanneer het op de lachspieren werkt, is er geen mogelijke uitweg uit de verkeerde verdeling te vinden, maar wanneer de levens op zijn kan dat wél: ‘you can’t have your cake and eat it, guys’. Voor een film die het grotendeels van het avontuur moet hebben, is zo’n inconsequentie op zijn minst storend.

Gelukkig zijn er die actiescènes. Waar een andere avonturenfilm hiervoor zou worden neergesabeld, is de game-achtige reislogica in deze film mooi ingebed in het idee. De stress die dat met zich meebrengt is gelijkaardig aan die in een echt videogame. Je houdt ervan of je haat het, maar thematisch werkt dat wel. Mandrillen die uit het niks aanvallen? Geen probleem, in games kom je dat soort penibele situaties wel tegen. En het blijft wel cool om de vreemde sterktes van de personages toegepast te zien worden. Al is dat misschien ook waar de film hier teleurstelt: waar de eerste aflevering inventief uit de hoek kwam, worden hier veelal simpele of niet-doordachte oplossingen gebruikt. Geen inzetbare gekkigheden hier. Op die manieren viel er in de actiescènes wel weinig meer te beleven dan stress.

De grootste troef van deze Jumanji is dan misschien te vinden in een teder portret van oude vrienden, dat door al die lolbroekerij wel te vinden valt in het verhaal van Milo en opa Eddie. De oude makkers vinden een plekje om hun verhaal te vertellen en dat raakt wel eens een snaar – alleszins totdat de film zijn eigen toon vergeet en een tragiek introduceert waar absurd weinig tijd aan wordt besteed. Hun verhaal ging zo ver dat de film het niet echt kon bijhouden. Een beetje zoals hoe de franchise omgaat met de individuen die meerdere decennia in Jumanji doorbrengen: er wordt gezegd hoe erg dat is, maar daarna is het al snel weer tijd voor meer kolderie. Jumanji: The Next Level is waardig, grappig entertainment, maar kent zijn eigen wereld niet altijd even goed. En kan iemand ons eindelijk uitleggen waarom dat spel überhaupt bestaat?

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

drie × drie =