Isabelle Huppert duikt met volle overgave in het personage van een schrijfster die haar overburen bespioneert om inspiratie op te doen voor haar volgende roman. Haar verzinsels vol overspel en bedrog botsen met de realiteit in Asghar Farhadi’s Histoires parallèles. Toch doet deze remake van het zesde deel van Krzysztof Kieślowski’s Dekalog, een serie van televisiefilms uit de jaren 1980 geïnspireerd op de tien Bijbelse geboden, de briljante Poolse cineast geen eer aan.
De dakloze Adam ontwaakt in een opvangcentrum. De zwangere Céline wordt beroofd op de tram en nadat Adam haar helpt haar portefeuille terug te krijgen, neemt ze hem mee naar haar tante Sylvie. Die leeft als een kluizenaar in haar rommelige Parijse appartement en neemt Adam aan om haar te helpen opruimen. Terwijl ze haar overburen observeert met een telescoop, geraakt Adam verstrikt in de verzonnen affaires van de mooie vrouw in het appartement aan de overkant. Het eerste kwartier van Histoires Parallèles voelt als een nostalgisch begin van een Kieślowski-film. De meest uiteenlopende personages komen op verrassende wijze elkaars leven binnen, maar Farhadi slaagt er niet in dezelfde morele ambiguïteit en emotionele precisie te bereiken als zijn inspiratiebron.
Met een speelduur van bijna tweeënhalf uur verandert Histoires parallèles al snel in een vermoeiende verkenning van verbeelding en waarheid. Verhalen waarin voyeurisme omslaat in obsessieve verliefdheid weten cinefielen al generaties lang te bekoren. Ook al start de film met een intrigerende twist op dit genre, weet Farhadi het verhaal niet te vertalen naar een vernieuwende hedendaagse versie ervan. De intriges voelen verouderd, de plot voorspelbaar en het open einde ronduit vervelend.
Sylvie verzint een ouderwetse liefdesdriehoek tussen de drie collega’s in de geluidsstudio aan de overkant. Haar verhaal vol clichés rond bedrog en jaloezie wordt parallel afgespeeld in de eerste helft van de film en vormt de basis voor Adams eigen obsessie met het hoofdpersonage Anna. Hij is vastberaden om met haar in contact te komen en waarheid aan fictie te toetsen. Zo tuimelt de film verder in een complexe maar weinig interessante reeks misverstanden en wendingen die nog anderhalf uur aanslepen.
Histoires Parallèles geniet van een topcast met Isabelle Huppert, Vincent Cassel en Virginie Efira die samen de perfecte combinatie zouden vormen voor een plezierige, zwarte komedie. Ondanks de rijke structuur van het verhaal en Asghar Farhadi’s universele nieuwsgierigheid naar de ruimte tussen mensen wiens levens naast elkaar bestaan, is zijn film te lang en vermoeiend om de aandacht scherp te houden. De Iraanse filmmaker, die al heel wat prijzen op zijn naam heeft staan, verliest zich deze keer in een verhaalstructuur die complexer is dan de emoties die ze probeert bloot te leggen.
