Girl

Na drie keer in de prijzen te vallen op Cannes met zijn debuut (!) Girl, is Lukas Dhont klaar om met zijn film naar de Oscars af te zakken. De keuze van Film Fest Gent om Dhonts chef-d’oeuvre als openingsfilm te presenteren, was dan ook geheel terecht. Te midden het debat omtrent LGBTQ-representaties in film, heeft Dhont iets gedaan wat quasi niemand hem heeft voorgedaan: hij vond precies de juiste toon om een realistisch en empathisch portret te creëren van een transgender zonder enige hint van sensatie. Een triomfantelijke overwinning in het gevecht tegen heteronormativiteit.

“Gelooft ge dat ik een vrouw zie als ik naar je kijk?”, vraagt Lara’s psycholoog. Ze antwoordt: “Neen.” Ga echter naar Girl kijken zonder enige voorkennis en je voelt je haast verraden als Lara’s ontblote bast voor het eerst getoond wordt. Lara is vijftien en een vrouw, of toch op zijn minst een meisje, afgezien van haar gebrek aan borsten en haar teveel aan penis. Bovenal is ze een puber die door haar genderdysforie nieuwe dieptes geeft aan de typische onzekerheid die je doorgaans als tiener beleeft. Lara spendeert uren voor de spiegel, op zoek naar haar borsten, haar identiteit en haar seksualiteit.

De balletwereld is – zoals onlangs nog maar eens gebleken is uit de Fabre-case – een heel lichamelijke wereld. Naast de belachelijke lenigheid, vergt deze ook elegantie, sierlijkheid en vrouwelijkheid. Lara’s talent en ambitie zijn mateloos, maar haar eenzaamheid is evenzeer eindeloos. Na de repetities trekt ze zich telkens terug in het toilet om even de tape van haar penis te halen, zodat ze kan plassen. Daarna gaat de tape weer op zijn plaats en het masker op. Lara wil veel en vooral nu. De hormonen veranderen haar niet genoeg, de operatie is niet dichtbij genoeg. Hoe langer ze niet volledig vrouw is, hoe dichter ze het breekpunt nadert.

Victor Polsters naturel androgyne uiterlijk, zorgt voor een meevoelende vertolking die het personage van Lara nodig heeft: geloofwaardig, gekrenkt en zo overtuigend dat je er geen moment aan twijfelt dat Lara doet wat ze moet doen. Dhonts regie zet Polsters talent extra in de verf door met de camera geen centimeter van hem af te wijken. Als de meisjes dansen zie je énkel Lara, meezwierend met de razendsnelle camera die ze net niet kan bijhouden. Lara wil altijd rennen. Het tempo van Valentin Hadjadjs (eveneens een jongeling) soundtrack wordt opgedreven en de druk loopt op. Er is bijna geen tijd meer. We zitten vast.

Girl steekt met kop en schouders boven de gemiddelde LGBTQ-film uit dankzij de suggestiviteit. De prent heeft geen grote dramatische scènes nodig waarin Lara haar verdriet uitschreeuwt. Het sublieme acteerwerk van Polster vertelt ons genoeg met één blik. We zien evenmin een confrontatie met openlijke aversie tegenover Lara’s transformatie. Alles zit hem in de details: ze vangt vele blikken of krijgt weleens een vraag waarom ze niet naakt doucht. Maar niemand in haar omgeving heeft het lef om werkelijk een conversatie met haar aan te gaan, afgezien van haar familie dan.

Transgenders en hun dysforie zijn voor een cis hetero nooit helemaal te vatten. Je kan je er iets bij voorstellen, maar de ware emoties en de consequenties blijven vaak een raadsel. Lukas Dhont helpt ons om op zijn minst een tipje van de sluier op te lichten. Het gevaar van Girl is dat het ons enige referentiepunt zou kunnen worden. Maar naast een genuanceerd psychologisch relaas, is Girl vooral een uitnodiging om je nog meer te gaan verdiepen. Meer lezen, meer kijken en zeker meer praten. Films als deze doen wat Selma of BlacKkKlansman voor de Afro-Amerikaanse gemeenschap deden: minderheden uit de marginaliteit halen en ze de kans geven om te spreken.

9
Met:
Victor Polster, Arieh Worthalter, Katelijne Damen
Regie:
Lukas Dhondt
Duur:
105
2018
België, Nederland
Scenario:
Lukas Dhont, Angelo Tijssens

verwant

Le Procès Goldman

Na een links verleden als dienstweigeraar, vage associaties met...

Close

Vier jaar geleden zette Lukas Dhont zich meer dan...

Girl wakkert representatiedebat aan: “Representaties zijn altijd reductief”

Afgelopen week haalde Girl een Golden Globe-nominatie binnen, maar...

Charlotte De Bruyne & Angelo Tijssens / Ontroerend Goed :: OMG

De scène als een zwart gat. Het traag naderen...

aanraders

Love Lies Bleeding

Toen eind 2023 in de Amerikaanse zalen de eerste...

Sons (Vogter)

Met The Guilty verscheen in 2018 een nieuwe ster...

Kinds of Kindness

Van wegbereider van de ‘Greek Weird Wave’ met Dogtooth...

Inside Out 2

Ook al is Inside Out 2 bij ons nog...

Longlegs

Met de uiterst beheerste thriller Longlegs treedt regisseur Oz...

recent

Jack White :: No Name (Déja-vu)

Jack White maakt amper woorden vuil aan zijn nieuwe,...

Rock Herk 2024 :: Lieve jongens zonder schaamte

Een jarig festival vraagt om een feestje, Rock Herk...

Fremont

“Mensen met herinneringen schrijven de mooiste dingen.” Dat krijgt...

Luigi Critone & Gipi :: Aldobrando

De Italiaanse vakmannen Luigi Critone en Gipi maakten van...

Haruki Murakami :: De stad en zijn onvaste muren

In 1987 brak Haruki Murakami (1949) door met zijn...
Vorig artikel
Volgend artikel

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in