De in 1979 geboren Franse animator Louis Clichy ging na het voltooien van zijn studies aan de slag als storyboardtekenaar bij MacGuff – een bedrijf met vestigingen in Parijs en de Verenigde Staten dat visuele effecten creëert – en kwam daarna terecht op de kunstafdeling van Pixar, waar hij meewerkte aan de successen WALL-E en Up. Ook de twee Astérix-films die Clichy vervolgens regisseerde met Alexandre Astier legden hem bepaald geen windeieren. Acht jaar later was de tijd echter rijp voor een eerste solo-project, dat in Cannes meteen de speciale juryprijs won binnen de nevensectie Un Certain Regard.
In Le Corset draait alles om een elfjarige knaap die zich stierlijk verveelt op de boerderij van z’n strenge vader met wie hij op gespannen voet leeft. Wanneer de jongen, die vaak aan zijn lot wordt overgelaten en met z’n rusteloze energie soms geen blijf weet, evenwichtsstoornissen ontwikkelt (door een extreme kromming van de wervelkolom) krijgt hij een orthopedisch korset aangemeten.
Louis Clichy omschrijft de film als een portret dat heel specifiek aanvoelt voor het Franse platteland, maar tegelijkertijd ook ver daarbuiten herkenbaar is. Hij baseerde Le Corset deels op z’n eigen jeugdjaren die hij doorbracht in Beauce, een landbouwgebied in Midden-Frankrijk. Ze vormden de bouwstenen voor een bitterzoete, maar zachtaardige coming of age-film over identiteit en onverwachte vriendschap. Voor Le Corset zocht Clichy naar een andere textuur die de film een minder gepolijst uiterlijk gaf. Daarbij gold de Japanse regisseur Mamoru Hosoda (Belle) zeker als een inspiratiebron, maar daarnaast oefende ook de manier waarop zijn beroemde landgenoot Hayao Miyazaki z’n ongebreidelde fantasie laat versmelten met zijn gevoel voor realisme een grote invloed uit op Clichy.
Clichy’s keuze voor handgetekende animatie in plaats van 3D, een techniek waarop hij zich nochtans jarenlang toelegde, lijkt niet alledaags maar valt perfect te verdedigen. De aquareltekeningen met zachte pasteltinten en Oost-Indische inkt roepen treffend een sfeer van nostalgie op. Deze eenvoudige lijn stelde de regisseur in staat om door te dringen tot de essentie en zichzelf niet te verliezen in overbodige details. Het geeft de belevenissen van de jonge held – die heen en weer wordt geslingerd tussen zijn familie, een eerste kalverliefde en z’n groeiende interesse voor orgelmuziek – in ieder geval iets aandoenlijks.
De grafische stijl van Clichy onderscheidt zich van de meeste andere Europese films. Ze maakt ons ervan bewust hoe door het gebruik van aquarel het licht in het beeld wordt benadrukt. “De grote witte vlakken en uitgestrekte lucht schenken een grote rijkdom aan dat beeld”, aldus de cineast. De kleuren die door art director en striptekenares Cécile Guillard werden toegevoegd, geven Le Corset op hun beurt een levendig karakter. Dit komt ook de spontaniteit van de prent ten goede, wat resulteert in een film die zonder echt hoge toppen te scheren wel enkele oprecht mooie momenten telt.
