It It Anita :: AGAAIIN

Dankzij een vorig jaar verschenen EP werden we verliefd op It It Anita, en in de loop van dit jaar werd het Luikse viertal een van onze favoriete Belgische liveacts. Met AGAAIIN bewijzen ze dat ze ook een album lang kunnen boeien.

Wat maakt het debuutalbum van It It Anita zo boeiend? Evolutie, misschien? Maar het is niet dat It It Anita voor creatieve stilstand stond op zijn twee EP’s. Wel integendeel. En ook live is de band één brok verschroeiende dynamiek; dat hebben we ontdekt op Eurosonic in januari dit jaar. Pas een jaar na Recorded By John Agnello komen ze dus met een eerste full length op de proppen. Deze vier heren laten er geen gras over groeien, zoals hun stadsgenoten van Cocaine Piss, zoveel is duidelijk. AGAAIIN is een volgende, geslaagde stap in zijn ontwikkeling.

Vooral de eerste twee nummers en de afsluiter zijn fenomenale kopstootjes. De rest van de plaat heeft iets meer tijd nodig om aan te slaan. Hoe vreemd het ook klinkt: op deze plaat zijn er wat subtiliteiten te ontdekken. Bijvoorbeeld in “Parnship (Terminal)”, een van de verrassingen op de plaat, ook als je de band goed kent. Opnemer John Agnello lijkt daarbij ook een belangrijke rol gespeeld te hebben. Die werkt niet alleen samen met usuals suspects zoals Sonic Youth en Dinosaur Jr., maar ook met Kurt Vile en Madrugada.

Uiteraard kunnen we niet om vergelijkingen met Sonic Youth heen in dit artikel. Ook Dinosaur Jr. en METZ, om een meer hedendaagse band aan te halen. Neen, de verschroeiende opbouw in “25 (From Floor To Ceiling)” of de oerkreten in “Ginger (Ode To Decade)” zijn niet bijster origineel, maar wat een energie wordt er uit geschreeuwd, geramd en geslagen.

Neen, dit is geen oppervlakkige noiserock. Zo kan deze band ook zowel experimentele als meer instrumentale, dynamische rock aan. Op AGAAIIN worden die twee uitersten verder uitgespeeld. Er is gitaarexperiment “III”, en een nog verregaander “VI”. En ja, we zijn ook fan van het in melancholie gedrenkte “Parnsip (Terminal)”. Een stevige portie Mogwai kunnen ze zo te horen ook wel appreciëren.

Toch vooral liefhebber van de noiserock van It It Anita? Er stevig op los beuken, kan met “Jean-Marc (Jean-Marie)”, een nummer dat vooral live tot zijn recht zal komen. Ook na “Turmp (Supernova)” zijn we volledig afgepeigerd. En dat is zelfs niet zo goed als de explosieve afsluiter “6-4-2 (New Beet)”. Schreeuwerig, overstuur, gelaagd én luid: dat is It It Anita mooi samengevat. Ook dit nummer duurt weer bijna vijf minuten. Hoe langer een nummer van It It Anita, hoe beter?

It It Anita is al even geen jong, beloftevol bandje meer. Je kan ook horen dat deze mannen al een tijdje muziek maken; de kneepjes van het vak hebben ze geleerd in de levendige Luikse underground. Hun eerdere EP’s blonken al uit in maturiteit, en deze plaat is meer dan een bevestiging van wat ze al kunnen. Allen op 2 december naar de Vaartkapoen, waar It It Anita met Cocaine Pis voor een lawaaierig feestje zal zorgen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

18 − 2 =