Silver Linings Playbook

We durven het niet met volle zekerheid te zeggen – het ontnuchteringsproces heeft zich nog altijd niet volledig voltrokken – maar we menen ons te herinneren dat er tijdens de Oscarceremonie van afgelopen zondag al eens een mopje werd afgestoken over de carrière van Jean Dujardin, de Franse acteur die vorig jaar een Academy Award won voor zijn hoofdrol in The Artist en sindsdien van de goede-film-radar is verdwenen. Aan gefnuikte loopbanen is er doorgaans dan ook geen gebrek in Tinseltown, en er lopen wel wat acteurs rond die zich na één sterke rol (vooralsnog) hebben bezig gehouden met weinig memorabele films. (Waar hang jij zoal uit tegenwoordig, Jesse Eisenberg?) Waarmee we maar willen zeggen dat we blij zijn dat het Jennifer Lawrence niet op dezelfde manier vergaan is: na haar ongelooflijk straffe rol in Winter’s Bone is ze erin geslaagd bij het grote publiek door te breken zonder haar sérieux te verliezen. Die combo scoort doorgaans goed bij de Academy, en dus mocht Lawrence afgelopen zondag – als we het ons goed herinneren – haar Oscar komen afhalen, voor haar rol in Silver Linings Playbook.

De echte hoofdrol in de nieuwe film van David O. Russell is echter weggelegd voor Bradley Cooper, die in de huid van Patrick, of kortweg Pat, kruipt. Pat heeft er net acht maanden in een psychiatrisch centrum opzitten, en is terug bij zijn ouders (Jacki Weaver en Robert De Niro) ingetrokken om langzaam maar zeker zijn leven en zijn huwelijk met de zelden geziene Nikki op orde te krijgen. Hij heeft geleerd om alles van de positieve kant te bekijken en is er dan ook van overtuigd dat alles terug in orde komt, maar al gauw blijkt dat hij nog een lange weg te gaan heeft: hij begint compleet te flippen als hij z’n trouwliedje hoort en stormt in het midden van de nacht de kamer van zijn ouders binnen om zijn beklag te doen over het negativisme in het werk van Ernest Hemingway. Dan komt Jennifer Lawrence op de proppen als Tiffany, een jonge weduwe die net ontslagen is omdat ze met iedereen op kantoor van bil is gegaan (vrouwen incluis, kinky!), en een even geflipte outsider is als Pat zelf.

Dat klinkt verdacht veel als de plot van een vrij klassieke romantische komedie, en – laat u niet misleiden door die acht Oscarnominaties – eigenlijk is het ook een vrij klassieke romantische komedie. Op zich is daar niets mis mee, maar het is ietwat jammer dat de film zelf zich daar niet bij neerlegt. David O. Russell gelooft graag dat hij het genre heruitvindt – er zit zelfs een fluisterscène à la Lost In Translation in – en ook de positieve buzz in de US of A doet vermoeden dat de eigenzinnigheid er vanaf druipt, maar Silver Linings Playbook is niet zo origineel als hij pretendeert te zijn. Door er nu en dan een zweem tragiek in te verwerken probeert Russell wat van de platgereden paden af te wijken, om uiteindelijk toch het hoofd te buigen voor een aantal nogal misplaatste clichés. Vooral het einde is in dat bedje ziek, en net daarom bleven wij ook wat op onze honger zitten: er is niets mis met een goeie romantische komedie op zijn tijd, maar ook al hoeft die niet wereldschokkend vernieuwend te zijn, een lichtjes frisse kijk op het genre kan nooit kwaad.

Daarmee willen we echter niet gezegd hebben dat Silver Linings Playbook een slechte film is. Het verloop van de prent mag dan niet altijd even spannend zijn, er zitten wel een aantal scènes in die echt werken, en die doen vermoeden hoe sterk het eindresultaat misschien wel hadden kunnen zijn. Naar het einde toe zit er in de film een sequens waarin zowat alle personages in dezelfde kamer door elkaar staan te discussiëren over een weddenschap die De Niro’s personage wil aangaan: David O. Russell toont zijn vakmanschap door die scène heel overzichtelijk te regisseren en tegelijk snedig genoeg te monteren om het hectische en komische karakter van de situatie intact te houden. Anderzijds bestaat de strafste scène van de film misschien wel in het eenvoudige moment waarop Pat, vol ingehouden emotie, een brief van zijn vrouw voorleest aan Tiffany. Het is een typisch en ietwat tranentrekkerig moment in de film, maar het werkt wel.

Om zoiets te laten werken, heb je natuurlijk sterke acteurs nodig, en laat Silver Linings Playbook net daarin goed voorzien zijn. Voor we daarin overdrijven: de prestaties die hier worden neergezet, zijn niet zo tijdloos en ijzersterk als veel mensen graag geloven, maar ze zijn wel straf genoeg om het geheel te dragen. Vooral Bradley Cooper verrast als een sterke leading man: soms heeft hij het wat moeilijk om de zenuwtrekken van zijn personage op een subtiele en niet-irritante manier over te brengen, maar naarmate zowel de film als Pat zelf vooruitgang maken, levert Cooper een mooie en zelfs ietwat ingehouden prestatie af.

Dan is er natuurlijk nog de veelbesproken rol van Jennifer Lawrence. Lawrence is een actrice met heel wat talent: ze kampt hier wel een beetje met het nadeel dat ze ondanks haar tweeëntwintig lentes een weduwe moet spelen die er al drie jaar huwelijk heeft opzitten, maar enfin, ze stáát er wel. Verwacht echter geen rol waar je mond van openvalt: Jessica Chastain had wat ons betreft meer recht op die Oscar, en wij hadden Lawrence liever wat later in haar carrière voor een echt straffe rol in een echt straffe film bekroond zien worden, maar dat neemt niet weg dat ze de perfecte tegenprestatie levert voor Bradley Cooper. In de bijrollen loopt er, een soms iets te zenuwachtige Chris Tucker niet te na gesproken, ook goed volk rond, en vooral van De Niro zijn we blij dat hij nog eens een goeie, ouderwetse rol te pakken heeft in een degelijke film.

Misschien is dat wel de perfecte manier om Silver Linings Playbook te typeren: een degelijke romantische komedie. Er had waarschijnlijk wel wat meer ingezeten: de laaiend enthousiaste reacties en de vele prijzen en nominaties die de film reeds te beurt zijn gevallen, plaatsen de prent op een nogal misplaatste piëdestal, die verkeerdelijk doet uitschijnen dat David O. Russell een meesterwerk zou hebben afgeleverd. Wie zijn verwachtingen echter tempert, zal in Silver Linings Playbook een uiterst ontspannend en volledig ongevaarlijk filmpje vinden om de avond door te brengen. En soms moet dat niet veel meer zijn.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

8 + een =