Pere Ubu with Sarah Jane Morris :: ”Long Live Pere Ubu!”

Leden kwamen en gingen, de band stond vijf jaar op non-actief en alles lijkt af te hangen van de grillen van David Thomas, maar toch: Pere Ubu is op weg naar z’n vijfendertigste verjaardag en als dit veertiende studioalbum iets bewijst, dan is het wel dat hij nog steeds een bron van creatieve en uitzinnig provocerende muziek kan zijn.

Met "Long Live Pere Ubu!" keert het gezelschap rond dominante brompot Thomas terug naar zijn echte roots: het toneelstuk van Alfred Jarry ("Ubu Roi") dat de Franse theaterwereld danig op zijn kop zette aan het einde van de negentiende eeuw. Dat theatrale element is altijd wel aanwezig geweest in de band en zijn muziek en niet in het minst in de vaak groteske performances van Thomas. Maar met dit album maakt de band toch zijn meest bombastische plaat sinds, wel, eigenlijk sinds zijn geboorte.

Toen Pere Ubu het album een tijd geleden kwam voorstellen in de Botanique waren de reacties al even verward. "Bring Me The Head Of Ubu Roi" was immers zoveel meer dan een rockconcert. Had de band zich beperkt tot het getrouw spelen van de songs, dan was het al een geflipt spektakel geweest, maar Thomas werkte als zelfaangestelde dramaturg aan een multimediale performance, met visuals van The Brothers Quay en teksten en podiumaanwijzingen die van het geheel iets maakten dat ver buiten de lijntjes van rock én theater kleurde.

Die show was pretentieus, verwarrend en totaal geschift, en bij momenten vergaat het net zo op "Long Live Pere Ubu!", het verhaal van Pere Ubu, de Franse rechterhand van Wenceslas, de koning van Polen. Kort samengevat: op aandringen van Mère Ubu (hier gestalte gegeven door zangeres Sarah Jane Morris, een tante met bakken theaterervaring die ook nog bij The Communards zong) grijpt Père Ubu de troon en ontstaat er een oorlog met de tsaar van Rusland, die Ubu’s leger vervolgens vernedert en de would be-dictator met zijn infantiele ideeën terug naar Frankrijk jaagt. Een radicale aanval op de Shakespeariaanse traditie van koningsdrama’s, hier onderuit gehaald door een vreemde fascinatie voor boeren, scheten, agitprop en absurditeiten allerhande.

De muziek die Pere Ubu op zijn reguliere albums maakte is doorgaans al moeilijk om te omschrijven en op dit album wordt alles nog eens uitvergroot, bombastischer aangepakt. Blijven over: de gortdroge sound (van Thomas, die het album zelf mixte en produceerde), de militaristische drumsalvo’s van Mehlman, de iele gitaarlijnen van Keith Moliné, de gierende synthesizers en theremin van Robert Wheeler en deze keer ook de elektronica van kompaan Gagarin. Het is horten en stoten wat de klok slaat, ontwrichte rock die Tom Waits zou maken als hij zijn roots in de punk had en er op los experimenteerde met The Residents.

Het is een album dat minstens een vijftal beluisteringen vraagt om nog maar enig inzicht te krijgen in zijn werking, maar daarna verschijnen er wel wat memorabele momenten aan de oppervlakte, zoals het vrij conventionele "Bring Me The Head", de spitse wave van "Road To Reason" en "Watching The Pigeons", het stompende "March Of Greed" en het miniatuurtje "Songs Of The Grocery Police". Maar voor elk hoogtepunt is er ook wel eentje met een "eh?"-effect ("The Story So Far"), een instrumentaaltje ("Less Said The Better", "Snowy Livonia"), of een afsluiter als "Elsinore & Beyond"), waarin Mehlman z’n beste Emily Howard-imitatie geeft.

Het mag duidelijk zijn: "Long Live Pere Ubu!" is een zelfbevlekkende, tegendraadse, soms irritante plaat die zeker gebaat is bij die multimediale voorstelling; de visuele experimenten en toneelspelletjes geven het een kader waar het (beter) in fungeert. Maar uiteindelijk is het album op zich ook meer dan de moeite. Het laat een band horen die op een moment dat hij niets te bewijzen heeft nog eens aansluiting zoekt bij zijn roots en geen enkele mogelijkheid onverkend laat. Het resultaat is een opmerkelijke en experimentele plaat die bewijst dat de vlam na vijfendertig jaar nog steeds niet gedoofd is. Theatergetrouw sluit de plaat af met een ironisch "I sense that many fine adventures lie ahead of us". We twijfelen er echter niet aan dat Pere Ubu ook nog een tijdje mee kan. Vooral de luisteraar zal een tandje moeten bijsteken.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

een × 5 =