Ice Cube :: Raw Footage

De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik al voor ik nog maar één
noot van ‘Raw Footage’, Ice Cubes achtste soloalbum, gehoord had,
de plaat al bij voorbaat slecht vond. Ice Cube, raplegende, ooit
het gevaarlijkste lid van ‘s werelds meest gevaarlijke rapgang,
N.W.A., maker van klassiekers als ‘Amerikkka’s Most Wanted’ en
‘Death Certificate’, leek de laatste jaren meer geïnteresseerd in
het maken van belachelijke Hollywoodfilms dan in het maken van
goede muziek. Toen me ter ore kwam dat Ice Cube de hoofdrol ging
vertolken in ‘Are We There Yet?’, een idiote familiekomedie, vroeg
ik me af: kan dit? Klopt dit? Is dit dezelfde man die een geniale
vers had op ‘Burn Hollywood Burn’ van Public Enemy? Is dit dezelfde
man die met N.W.A. muziek maakte die zo hard en opruiend was dat je
aan alles en iedereen oorlog wou verklaren?

En dan komt ‘Raw Footage’. Op het eerste gezicht een wanhoopspoging
van een man die er alles aan wil doen om je er van te overtuigen
dat hij wel degelijk nog steeds hardcore is. Raar maar waar en
wonder boven wonder is dat exact waar hij in slaagt. Elke song is
politiek geladen. Elk liedje ademt iets gevaarlijks uit.
Neem nu de tekst van intro ‘What Is A Pyroclascic Flow?’:
“What’s the definition of a pyroclastic flow / That’s what
happens when a volcano blow / That’s what happens when Ice Cube
starts to flow / Red hot lava mixed with saliva”
. Geef toe,
weinig intro’s ademen zoveel gevaar uit en beloven zoveel
goeds.
De eerste echte song, ‘I Got My Locs On’*, hapert misschien nog een
beetje, ondanks de aanwezigheid van Young Jeezy en de aanstekelijke
Dirty South drums en synthklanken. Ook ‘It Takes a Nation’ kan niet
echt overtuigen wegens een te vervelende beat, maar van dan af is
het nagenoeg de ene voltreffer na de andere.

‘Gangsta Rap Made Me Do It’ had door Dr. Dre geproduced kunnen
zijn, ‘Hood Mentality’ heeft een heerlijk springerige, poppy beat
met een riedeltje op panfluit en op beide verkeert Ice Cube in
bloedvorm met teksten die nu eens messcherp, dan weer treffend en
tegelijkertijd grappig zijn.

Halverwege de cd schakelt Ice Cube nóg een versnelling hoger. ‘Do
Ya Thing’ heeft een beat die cooler is dan beide Cool Kids samen,
‘Thank God’ is pure soul en ‘Here He Come’ met zijn staccato-beat
jaagt je hartslag meteen de hoogte in.
Dat torenhoge niveau kan Cube helaas niet aanhouden. De productie
blijft verzorgd maar staat wat op automatische piloot en de schwung
is er wat uit.
De bonustracks trekken de cd in extremis toch nog recht. ‘Believe
It or Not’ heeft een opwindende Just Blaze-achtige beat maar is
geproducet door de onbekende Emile. ‘Don’t Make Me Hurt Ya
Feelings’, met een even geniale beat, komt dan weer uit Swizz Beats
geniale koker. En als Cube rapt “I never go Hollywood, believe it
or not”, denken we even aan het afgrijselijke ‘Are We There Yet’
maar siert vooral een grote glimlach ons gezicht. Deze cd is
inderdaad alles wat Hollywood niet is: puur dynamiet, bloedlink en
altijd op het scherpst van de snee.

Het moge duidelijk wezen: op ‘Raw Footage’ horen we een Ice Cube in
bloedvorm. En dat doet deugd. De mensen die klagen dat de productie
in de tweede helft van de cd toch te standaard is, missen het punt.
Dit is een Ice Cube-album. Hij speelt de hoofdrol en laat zich door
niets en niemand zeggen wat te doen. Welkom thuis Ice Cube, we
hebben je gemist.

*Locs zijn zonnebrillen die alle gangstarappers vroeger
droegen, met als meest bekend voorbeeld Eazy-E.

http://www.icecube.com/
http://www.myspace.com/icecube

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

6 + 3 =