Kings Of Leon :: Only By The Night

Sony BMG, 2008

Nog geen anderhalf jaar geleden katapulteerden Kings Of Leon
zichzelf naar de roem en menig (groot) festivalpodium met het
geweldige ‘Because of the Times’.
Waar ze op Aha
Shake Heartbreak
nog in een rauw maar aanstekelijk
garagerockgeluid grossierden, toonden ze zich met die opvolger
geëvolueerd naar een weidser en ook wel volwassener stadiongeluid,
dat ook live bijzonder goed overeind bleef. Maar zoals altijd waar
een kleine, independent band groot wordt, zijn er critici die die
band het opschuiven naar de mainstream verwijten, en daar direct
een verlies aan authenticiteit aan koppelen. Zo verging het de
Kings al enigszins bij Because of the Times
en zo zal het hen hoogstwaarschijnlijk ook nu vergaan.
Ten onrechte, zullen wij daar op voorhand al aan toevoegen, want
met ‘Only by the Night’ leveren ze alweer een bijzonder lekkere
plaat af.

Gebroeders en neef Followil hebben ondertussen een heel eigen
geluid ontwikkeld, waardoor je er elke Kings Of Leon-song binnen de
tien seconden van tussen haalt.
Dat ze dit geluid steeds maar verder uitbreiden en alweer 11 songs
op plaat zetten die er gewoon om sméken om door een enthousiaste
menigte meegebruld te worden, kunnen wij alleen maar – euhm –
toejuichen. Van het sluipende gif van ‘Closer’ waarmee we
vriendelijk deze wervelstorm van een plaat worden binnengeleid,
over ‘Crawl’, waar Caleb en co bewijzen de vuilere (en bétere)
garagerock nog niet verleerd te zijn, belanden we bij eerste single
‘Sex On Fire’. Een song die weinig subtiel het verhaal doet van een
on the road blowjob‘, maar ondertussen als radiohit ook
de bravere familiezenders teistert. Goed gedaan, mannen !
Van tekstuele finesse hoeft Caleb het meestal niet te hebben, maar
zolang dat de heerlijke onversneden gitaarrock van ‘Sex On Fire’
oplevert waarvoor we de volumeknop graag al eens op 11 zetten,
hoort u ons niet klagen.

Het is pas bij ‘Use Somebody’ dat alle registers der bombast
volledig worden opengetrokken. Dat achtergrondkoortje! Die
roffelende drums! Die uitbarsting bij het refrein! Met een song als
deze is de kans immens dat je als groep compleet de mist ingaat,
maar de Kings weten het boeltje wonderwel recht te houden en mogen
zo terecht dromen van het Koning Boudewijnstadion & konsoorten.
Als voorprogramma van Bruce Springsteen
ofzo. Op ‘Manhattan’ weet de groep zijn neiging tot epische rock
al iets beter te bedwingen, maar ook hier staan alweer de
overslaande stem van opperbroeder Followil en het betere gitaarwerk
van de fellow Followils garant voor een absolute knaller. Om het
hoge niveau van de eerste vijf songs aan te houden, wordt
vervolgens nog eens de aloude power ballad vanonder het stof
gehaald in ‘Revelry’. Opnieuw slagen de broertjes met grote
onderscheiding.

Waar de meer doorsnee gitaarbandjes na de eerste vijf, zes nummers
ronduit gaan vervelen, weten de Kings het niveau aan te houden en
het tot en met nummer 11 opwindend en strak te houden. Weliswaar
met meer van hetzelfde, maar ook wel met een of ander gigantisch
klokkenspel bij ’17’ , wat direct ook de eerste keer is dat de
Kings naar ons gevoel uit de bocht gaan met hun stadionambities,
maar dat is ze gauw vergeven.

Een wijs man deed ooit de boude bewering dat “je de kwaliteit van
een artiest bijna kan toetsen aan de ‘I Want You’ in zijn oeuvre”,
en inderdaad: het lijstje is behoorlijk indrukwekkend; The Beatles,
Dylan, Costello en zelfs Depeche Mode schreeuwden intussen elk al
hun verlangen uit in hun eigen ‘I Want You’. Nu doen ook de Kings
een bescheiden poging met hun ‘I Want You’, een mooi brokje
melancholie in geheel eigen stijl en een fijn rustpunt op deze
plaat.

Om af te sluiten mogen de drums nog eens roffelen, de gitaren
huilen en Caleb nog eens janken, eerst in de bijtende
‘rock-met-sferisch-refrein’ van ‘Be Somebody’ en tenslotte ook in
treurzang ‘Cold Desert’, die ons mooi uitgeleide doet bij een plaat
die alle verwachtigingen perfect weet in te lossen. Hopen dat dit
viertal zichzelf zou heruitvinden is naïef en zelfs onnodig, want
deze heren doen gewoon waar ze goed in zijn. Ze doen dat ook op
‘Only by the Night’ met verve en blijven zo een van de leukste en
meest productieve bands van de laatste jaren. We sluiten niet uit
dat deze groep in de nabije toekomst wel eens op zijn eigen
(muzikale) grenzen kan stuiten, maar voorlopig genieten we nog
gewoon van fijne plaatjes als deze.
En nu allemaal die handen in de lucht: “YOUR SEX IS ON
FIIIIIIIIRE!”

http://www.kingsofleon.com
http://www.myspace.com/kingsofleon

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

dertien + 12 =