Bloc Party :: Intimacy (digital release)

Oh tempora, oh mores. Het is niet makkelijk om als muziekliefhebber nog voorbereid te zijn op wat er aan nieuw lekkers zit aan te komen. Bloc Party is de zoveelste band die zonder al te veel poeha een digitale release via zijn website aankondigt, lang voordat er een fysieke cd in de winkels zal liggen. Maar koud gepakt worden door albums van het niveau van Intimacy: het mag meer gebeuren.

Veel verser van de mengtafel dan Intimacy worden albums niet gemaakt. Minder dan een week nadat drummer Matt Tong tijdens een interview nog beweerde dat ze nog aan hun nieuwe album werkten, had Intimacy al ettelijke gesmaakte rondjes op onze iPod gedraaid. En dat dus zonder de obligate promotour of een vooruitgeschoven single of twee.

Bij de eerste beluistering klinken vooral “Halo” en “One Month Off” vertrouwd. Het zijn songs die weer aansluiting zoeken bij Bloc Party’s debuut. Op “One Month Off” zelfs zeer expliciet, wanneer de gitaarlijn van “Banquet” even de kop opsteekt. “Trojan Horse” en vooral “Better Than Heaven” leunen dan weer wat dichter aan bij het rijker gearrangeerde geluid van A Weekend In The City. Viermaal bewijst Bloc Party talent zat te hebben en makkelijk nog een album als hun vorige twee bijeen te kunnen schrijven, maar dat doet de groep dus niet.

Openingsduo “Ares” en “Mercury” (dat in de context van dit album plots wél geweldig klinkt) zoekt met een weerbarstige structuur, snerpende gitaarsirenes (“Ares”) en wild oscillerende baslijnen (“Mercury”) aansluiting bij de Intelligent Dance Music waar WARP in de jaren negentig nog relevant mee was. “Signs” is gebouwd op een ambient-track die op zijn minst geïnspireerd is op Aphex Twins oude werk, als hij hem al niet zelf geschreven heeft. Driemaal een meer dan geslaagd huwelijk van pop/rock en wat in de nineties progressieve dance was. Iets wat enkel Radiohead hen al voordeed.

Maar Bloc Party is zich ook bewust van wat er tegenwoordig in de underground beweegt en redt de doorleefde ballad “Biko” van de middelmatigheid met dubstep-bassen, vreemde achtergrondklanken en verknipte zanglijnen. Of hoe een Burial-remix ter inspiratie kan dienen.

Ook “Zephyrus” biedt een iets toegankelijker versie van Burials magie. De song begint met een geloopt koortje en behoorlijk abstracte beats, maar bloeit halverwege open tot een fascinerende elektronica-hymne, wanneer het koor zich opsplitst in meerdere stemmen en plots dissonanten introduceert. Na twee beluisteringen is deze track verslavender dan speculoospasta.

Slotsong “Ion Square” lijkt op het eerste gehoor wat te hard op “So Here We Are” (niet dat dat een slechte referentie is), maar schuift en keert over zes minuten alle kanten uit. Het klinkt als een synthese van alles wat Bloc Party ons de voorbije jaren aan muziek schonk, maar scherper en doorleefder dan ooit.

En toch kan iedereen die daar zin in heeft wel iéts te kakken hebben over dit album. Net zoals Radiohead nooit meer The Bends zal schrijven, maakt Bloc Party geen Silent Alarm meer vanuit het te bewonderen adagium: been there, done that. Next!. Iets wat sommige fans van het eerste uur ongetwijfeld zullen betreuren. Anderen zullen dan weer smalend zitten grinniken bij de momenten dat het experiment hen niet ver genoeg gaat en lichtjes blinkend (het gebeurt niet zoveel dat er naar hen geluisterd wordt) rondzwaaien met de albums en tracks van artiesten die het allemaal al véél eerder en véél beter gedaan hebben. En ook zij kunnen ongetwijfeld op een ander gaan roepen, als het Okereke en zijn band betreft.

Bloc Party doet meer dan ooit zijn eigen verdomde zin en daar zijn wij hen alvast dankbaar voor. Er zijn weinig groepen met enig mainstreamsucces die dat succes zo eigenwijs op de helling durven zetten, en die houding mag gekoesterd worden. Zeker als het prachtplaten als Intimacy en geniale songs als “Zephyrus”, “Biko” en “Ion Signs” oplevert. Het slechtste dat over Intimacy te zeggen valt, is dat het meer een verzameling geweldige songs dan een coherent album is, maar een kniesoor die daarover valt.

Dit is een bespreking van de digitale release van Intimacy die Bloc Party sinds 21 augustus via zijn website verkoopt. Op 23 oktober zal de cd-versie in de winkels liggen, waar — volgens de recentste berichten althans — mogelijk andere tracks op zullen staan.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

een × twee =