Bonnie ‘Prince’ Billy :: Ask Forgiveness (ep)

Als Will Oldham je vraagt om samen muziek te maken, dan weiger je
niet. Zelfs als is het een ep. Zelfs al is het een verzameling van
covers. Oldham beseft wel dat vele fans zijn haperige, fragiele
stem liefst samen horen met een ijl, vrouwelijk engelengezang en
deze keer mocht Meg Baird van
Espers de
honneurs waarnemen. Ook haar partner in crime Greg Weeks werd
gevraagd wat instrumentaal en vocaal bij te springen.

Het is ons onbekend waarom Bonnie precies vergiffenis zoekt, want
laat duidelijk zijn dat de oorspronkelijke artiesten van deze zeven
nummers – ‘I’m Loving the Street’ is een nummer van Oldham zelf –
tevreden tot zeer tevreden mogen zijn met de versie die Oldham
ervan maakte. De meest opvallende naam in het rijtje is toch wel
die van R. Kelly, maar ook Björk, Danzig en Frank Sinatra
ontsnappen niet aan een behandeling.

Het jammere voor Bonnie is dat zijn eigen nummer, ‘I’m Loving the
Street’, misschien wel het minst interessante op deze ep is. Het
tempo ervan ligt een stuk hoger dan bij de andere nummers en er
schuilt een zeldzame vrolijkheid in, maar veel verder dan de
hogere middelmaat reikt het nummer niet. Je moet trouwens al goed
luisteren om niet “I’m not a mystery” te horen wanneer
Oldham de titel zingt.

Algemeen genomen is de eerste helft van ‘Ask Forgiveness’ een
gradatie geslaagder dan de tweede. De vier opeenvolgende eerste
nummers zijn stuk voor stuk zwaar de moeite. Opener ‘I Came Here to
Hear the Music’ heeft een lekker Santana-melodietje dat mooi in de
schijnwerpers komt te staan in de stilte die valt na het refrein
Het nummer sluit passend af met de transformatie van het horen van
muziek naar het zelf ‘worden’ van muziek. Zeker muzikaal maar ook
tekstueel springt ‘I’ve Seen It All’ er in de positieve zin wat
uit. Het nummer is van de hand van Björk en heeft Thom Yorke als
oorspronkelijke zanger. Wanneer de verteller zegt alles gezien te
hebben, komt een tweede met bijzonderheden af, van Peru en de
Eifeltoren tot de man waarmee je zal trouwen, waarop de verteller
zingt dat die hem allemaal niet veel doen. Op “What about
China, have you seen the great wall?”
volgt het sublieme
antwoord “All walls are great if the roof doesn’t fall!”
De eenvoudige maar gevoelsgeladen begeleiding onderstreept perfect
het cynisme van de verteller, die de duisternis zag en verder niets
meer hoeft te zien.

Van metal naar Bonnie’s singer/songgemijmer, dat is ‘Am I Demon’
van Danzig en dat is waarom covers zo leuk kunnen zijn. Weg is de
snelheid, de techniek en de zware bezetting. In de plaats daarvan
is er Oldhams breekbare stem en twee subtiele, eenvoudige gitaren,
waarbij Bonnie er zo zijn eigen nummer van maakt. Van Phil Ochs,
een half vergeten Amerikaanse protestzanger, komt het nogal
pessimistische maar daarom niet minder mooie ‘My Life’. “My
life was so alive”
is de kernzin van de zeer zachte versie die
Bonnie ‘Prince’ Billy hiervan heeft gemaakt. Afsluiten doet de
singer/songwriter met R. Kelly’s ‘The World’s Greatest’. Oldham
heeft de melodie van de r&b-zanger gehouden maar, wat had u
verwacht, de begeleiding is toch wat aangepast. In deze nieuwe en
zeer prima versie werkt eenvoud de eerlijkheid alleen maar in de
hand.

Net zoals Chan
Marshall
onlangs, heeft Will Oldham zich goed geamuseerd door
een aantal van zijn favoriete nummers te herinterpreteren. Als
beginnend artiest zal het veel moeilijker zijn om iets dergelijks
te verkopen maar met zijn status kan Oldham zich dit makkelijk
permitteren. Beluister eerst de originele en ontwaar dan het talent
van Bonnie ‘Prince’ Billy op deze ‘Ask Forgiveness’.
Aanrader!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

5 × vier =