The Shaky Hands :: The Shaky Hands

De meest rustige, idyllisch ogende meren herbergen soms de wreedste
monsters. Neem nu The Shaky Hands. De groep brengt ongevaarlijke,
altruïstische indierock die zelfs de Limburgse bazooka van Vandal X tot
menslievendheid zou bekeren en het tot vijftal uitgegroeide trio
ziet eruit als een stel brave schoonzonen die je al met een
Hitleriaanse stemverheffing zwetende handjes en een bruingestreepte
onderbroek kunt bezorgen. Toch gingen de slappe pollen van dit uit
Portland afkomstige gezelschap over tot een vingerkootjesvermalende
handdruk wanneer een Nieuw-Zeelandse band onder dezelfde naam wou
opereren. Resultaat: de laatsten heten nu Cut Off Your Hands, het
soort naam waarmee je enkel scoort bij pseudo-suïcidale emo-adepten
die gemakkelijker te manipuleren zijn dan de gemiddelde VTM-kijker,
en The Shaky Hands hebben onlangs een niet onaardig, titelloos
debuut uit dat gezwind de paadjes tussen pop, indierock en
americana bewandelt met een knapzak vol aanstekelijke melodietjes,
zomerse harmonieën en pacifistisch aandoende arrangementen. Wat een
stevige portie arrogantie al niet vermag!

Beweren dat The Shaky Hands niet bepaald origineel klinken, is
uiteraard spijkers met koppen slaan door de bibberende handjes van
de band, maar zo makkelijk laten deze Amerikanen zich niet aan het
kruis nagelen. Daarvoor klinkt opener ‘Whales Sing’ te opwindend.
Geen abyssaal walvissengehuil loeit uit de diepste krochten van de
luidsprekers, maar een opzwepend popnummer dat klinkt alsof
Bob Dylan de
jongens en meisje van Belle & Sebastian als backingband heeft
ingehuurd. Inderdaad, de sixties loeren op dit plaatje vaak om de
hoek als een stonede hippie met een Woodstock-shirt. Zo schuifelt
de haperende stem van Nick Delffs tijdens ‘Why & How Come’ over
flinterdunne arpeggio’s à la The Byrds en mogen vocale harmonieën
‘Maker Make’ van een licht zeemzoeterig randje voorzien waarmee The
Mamas & The Papas ook graag hun songs vol bloemetjes
verfden.

Net zoals op het tuinfeestje van uw tante verwordt de gemoedelijke,
pastorale sfeer van ‘The Shaky Hands’ ook af en toe tot slaperige
langdradigheid. Zo is de zachte weed in ‘Another World Pt 1 &
2’ verruild voor onwelriekende sprietjes en wordt de punch in
‘Sunburns’ aangelengd met voorspelbare fluitdeuntjes. Tot de
afgrijselijke poging tot een botanische orgie van Soapstarter komt het
gelukkig nergens, maar de onderlinge inwisselbaarheid waarop een
paar songs zich laten betrappen, geeft deze plaat toch een zuur
nasmaakje.

Gelukkig zijn er ook nog een paar mooie bewijsstukken die aantonen
waarom The Shins besloten hebben om deze jongens mee te nemen op
hun Amerikaanse tournee. Zo ligt tussen de door een gebrek aan
inspiratie aangevreten appels ook nog een glorieuze song als ‘We
Will Rise’ in de boomgaard van The Shaky Hands, oftewel de song die
Das Pop en Absynthe Minded zouden produceren als ze op de top van
hun kunnen samen zouden jammen. De elektrische gitaar in ‘Host Your
Day’ is dan weer even miscast als Gunther Levi in een psychologisch
drama, maar ook ‘I’m Alive’ is akoestische pop van een goed jaar
met een afdronk die ook na menige luisterbeurt nog het gehemelte
doet tintelen.

Ondanks zijn korte duur valt ‘The Shaky Hands’ toch af en toe ten
prooi aan wisselvalligheid. Het mag duidelijk zijn dat deze band
nog niet tot volle wasdom is gekomen, maar wanneer hun bevende
Parkinson-trekjes uit hun materiaal gefilterd worden, heeft de
megalomane supermarkt van de indiewereld er alweer een rekje bij in
de rayon van zonnige, frisse pop. Maak alvast wat ruimte in uw
winkelkarretje!

http://www.myspace.com/shakyhands

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

drie × drie =