Steve Reid Ensemble :: Daxaar (Recorded In Africa)

Het zou een geschikte vraag zijn voor een muziekquiz: "Welke Amerikaanse drummer, die nu in Zwitserland woont, speelde met Miles Davis, Fela Kuti, Sun Ra én James Brown?" 10 bonuspunten voor wie het weet te raden. Voor een man met zo’n beladen cv werd Steve Reid (Mr. Groove zo u wil) steeds schandalig genegeerd. Daxaar bewijst eens te meer dat de meester nog niet uitgerammeld is.

De jongste jaren is de 63-jarige Reid, die ooit nog debuteerde op pop/soul-klassieker "Dancing In The Streets" (1964) van Martha Reeves & The Vandellas, nochtans bezig aan een opmerkelijke terugkeer naar de spotlights. Zo was zijn in 2005 verschenen album Spirit Walk voldoende om het predikaat van "koning van de souljazz" opgeplakt te krijgen; daarenboven wist de vruchtbare, tot diep in de indieregionen opgemerkte samenwerking met elektronicatovenaar Kieran Hebden (Four Tet) op haast avantgardistische wijze free jazz en digitale knopjesdraaierij samen te smelten tot een unieke cocktail voor de eenentwintigste eeuw.

Het in Senegal opgenomen Daxaar is nergens zo experimenteel als de platen en (vooral) concerten van het duo, terwijl het ook de rijke saxarrangementen van Spirit Walk ontbeert. Wat er overblijft: groove, groove en nog eens groove. Samen met Hebden en keyboardspeler Boris Netsvetaev (ook aanwezig op het vorige album) trok Reid naar Senegal en verzamelde er wat lokale muzikanten rond zich. Tijdens een paar sessies werden enkele ruwe schetsen uitgedeeld, uitgeprobeerd en uiteindelijk ook opgenomen. Het resultaat is een bescheiden, minimalistische parel die volledig ten dienste staat van het ritme.

Hoewel Reid van alle markten thuis is, en bewezen heeft dat hij het hele gamma van retestrakke funkslagen tot polyritmische jazzgoochelarij aankan, blijft het hier bij hypnotische jams. De drums van Reid fungeren daarbij als houvast waarop de andere muzikanten, en vooral dan Netsvetaev, trompettist Roger Ongolo en gitarist Jimi Mbaye, hun opsmukkingen aanbrengen. Door de extra percussie en de kribbelende gitaarlicks, heeft het geheel nu en dan iets van de wereldmuziekexperimenten van Talking Heads met Adrian Belew; op andere momenten is het de funktrance van James Brown, de opzwepende wereldmuziek van Fela Kuti, of een minder cerebrale versie van jazz/fusion uit de jaren zeventig.

Er is één stukje traditionele Senegalese muziek, uitgevoerd door Isa Kouyate op kora, waarna vijf uitgerekte groovestukken volgen die prima werken op de dansvloer. Het titelnummer hanteert een beat die ooit een constante was in de sets van St. Germain, al wordt er hier een exotische draai aan gegeven. Orgel, trompet en gitaar geven de stok aan elkaar door, terwijl de ritmesectie én Hebden zich beperken tot het hoogstnodige. Met z’n aan Latin verwante heupwiegrimtes had "Jiggy Jiggy" zo op een van Santana’s eerste platen gekund.

Wie op zoek is naar diversiteit, zorgvuldig in elkaar gestoken songs en melodieënpracht, komt dus van een kale reis terug. Het album heeft dan wel z’n melodische momenten, maar alles staat in het teken van sensuele ritmes en de vloeiende wisselwerking tussen de solerende instrumenten. Vandaar dat sommige songs perfect aansluiten bij de broeierige jazzsoundtracks uit de jaren zeventig: "Dabronxxar" had perfect uit de pen van Lalo Schifrin kunnen komen, en samen met "Don’t Look Back" zou de song goedkeurend gemompel van Curtis Mayfield en Isaac Hayes hebben opgeleverd. "Big G’s Family", ritmisch gezien het meest complexe nummer van de plaat, doet zelfs het onwaarschijnlijke, door de werelden van Pukkelpop en Couleur Café dichter bij elkaar te brengen dan ooit tevoren.

De subtiele ingrepen van Hebden zijn in dit soort jazzy jams nog steeds ongewoon, maar voor de rest is Daxaar niet vernieuwend. De muziek wordt echter gebracht door een stel muzikanten die zich, onder leiding van goeroe Steve Reid, volledig ten dienste stellen van de hypnotiserende ritmes, en op die manier belanden bij hyperorganische muziek die zowel de fans van jazz, soul, lounge als wereldmuziek zal bevallen. U weet wat u te doen staat als u de derrière van madame uit die coma wil halen!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

15 + elf =