Beastie Boys :: The Mix-Up

Capitol/EMI, 2007

Wat Radiohead voor rock betekent, vormen Beastie Boys voor hiphop:
een dynamisch, muterend collectief dat het genre waarin ze
gecategoriseerd worden uit z’n voegen doet barsten en een hoge
artistieke standaard schijnbaar moeiteloos aan commercieel succes
koppelt. Van geknutselde sample-hop en furieuze poppunk over old
skool rhymes, knotsgekke spielereien en jazzy intermezzo’s: het
traject dat Ad Rock, MCA en Mike D de afgelopen twintig jaar hebben
afgelegd van underground schreeuwpunkers tot iconen van de
veelzijdige, kleurrijke hiphop voerde ons langs de uithoeken van
vele genres en accidents de parcours werden zelden
aangetroffen.
Wie na hun maatschappijkritische tocht door de vijf districten van
New York meer uitgebeend hiphop-minimalisme verwachtte, komt dan
ook bedrogen uit. ‘The Mix-Up’ is namelijk de stijlvolle afterparty
na het spervuur van beats, raps en samples, de relaxte stilte na de
storm waarin de dorst gelest wordt met een instrumentale cocktail
van funk, jazz en spacepop en het zweterige moshen ingeruild wordt
voor heerlijk luierende grooves en zomerse jams. Wie beweert dat
‘The Mix-Up’ zonder joint het beluisteren niet waard is, heeft het
niet begrepen. De plaat zelf is namelijk met balsemende vloeistof
ingesmeerde weed die de woonkamer vult met een beschermende smog
waarmee de eightball van 21ste eeuwse angst en paranoia
geen raad weet.

In tegenstelling tot The Police en Genesis, die na hun split met
dollartekens op het netvlies gebrand de reünie aanvatten of Mariah
Carey, die zich als een oma tussen de 20-jarige r ‘n b-poezen
probeert te wurmen, hebben de Beastie Boys altijd de muziek voor
zich laten spreken. Na hun terugkeer naar old skool hiphop is deze
volledig instrumentale plaat dan ook gewoon een volgende
onverwachte episode in hun muzikale succesverhaal. Voor de
hiphop-purist zal ‘The Mix-Up’ echter een zware dobber zijn. Geen
Mix Master Mike die rhymes aan flarden scratcht, geen
onweerstaanbare samples en geen catchy prijsbeest als
‘Intergalactic’: Beastie Boys laten het ‘3 MC’s and One DJ’-ethos
achterwege, nemen de instrumenten ter hand en hebben een plaat
gemaakt die als een totaalpakket moet beluisterd worden om de
relaxte sfeer en het zomerse zonnebaden van stijlen in de poriën te
laten branden.

Een donderslag bij heldere hemel is deze plaat nu echter ook weer
niet. Op ‘Check Your Head’ waren al jazzy intermezzo’s aanwezig en
organische songs als ‘Song for the Man’ of ‘Song for Junior’ op
‘Hello Nasty’ hebben de weg al geplaveid voor een plaat waar
dergelijke songs niet verkommeren tussen al het beat- en rapgeweld,
maar zelf mogen schitteren. Zo is ‘Off The Grid’ een tussen Herbie
Hancock en Jimmy Smith laverende jam met een heerlijke gitaaroutro
en ook de funky percussie van afsluiter ‘The Kangaroo Rat’ doet ons
heerlijk mijmeren over Hancocks meesterwerk ‘Head Hunters’.

Naast jazzy funk stoeien de Beastie Boys ook gretig met andere
invloeden. Zo waart de geest van Bob Marley rond in ‘Electric
Worm’, mag een echoënde postrockgitaar door de moody sfeer van ‘The
Gala Event’ waaien en lijkt ’14th St. Break’ zo uit het ruimteschip
van George Clinton gestapt om onmiddellijk het psychedelische
gitaarspel van Jimi Hendrix te omarmen. ‘The Mix-Up’ mag dan wel
een plaat zijn die vooral als een geheel dient geconsumeerd te
worden, maar wie goed luistert, zal echter langzaam afzonderlijke
hoogtepunten zien bovendrijven.

Velen zagen in de passage van Beastie Boys op Werchter een
lakmoesproef die bewees dat het gros van het publiek weinig van
‘The Mix-Up’ moet weten. Het tegenvallende enthousiasme voor het
nieuwe materiaal is echter niet zo verwonderlijk wanneer laid
back-jams tussen krakers als ‘Sabotage’, ‘So What’cha Want’ of
‘Root Down’ gemanoeuvreerd worden voor een publiek dat enkel zwaar
opgezweept wil worden. Til dus niet te zwaar aan de bakken kritiek
die ‘The Mix-Up’ te verwerken krijgt. Een belangrijkere conclusie
is het feit dat Beastie Boys nog steeds hun onvoorspelbare en
eigenzinnige zelve blijven en hun nieuwste worp een fijn eclectisch
snoepje is geworden dat bij elke kauwbeurt beter wordt.

<object width=”425″ height=”350″><param name=”movie”
value=”http://www.youtube.com/v/zHw4AnSgeqM”></param><param
name=”wmode” value=”transparent”></param><embed
src=”http://www.youtube.com/v/zHw4AnSgeqM”
type=”application/x-shockwave-flash” wmode=”transparent”
width=”425″ height=”350″></embed></object>

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

3 + 17 =