Yoko Ono :: Yes, I’m A Witch

Een kleine dertig jaar geleden leek niemand de edele kunst van het vijanden maken zo onder de knie te hebben als Yoko Ono (74). Ze werd zonder enige noemenswaardige concurrentie de meest gehate vrouw van het rock-‘n-rollcircus en zou dat ook blijven tot het overlijden van Kurt Cobain, toen de stok werd doorgegeven aan Courtney Love. Yes, I’m A Witch is een gedeeltelijk eerherstel.

Ze zou met opzet een wig gedreven hebben tussen de Fab Four, ze zou een lepe aanstelster zijn zonder talent, een aandachtszieke nutcase die flirtte met conceptuele kunst en performance art omdat die doorgaans draaiden om ego’s in plaats van expressie. Intussen werd echter duidelijk dat Lennon waarschijnlijk zelf een einde wilde maken aan een band die oncontroleerbaar was geworden, en Ono gebruikte als katalysator. Intussen werd ook duidelijk dat Ono, die begon als Fluxus-artieste maar zich vanaf het einde van de jaren zestig meer op muziek ging toeleggen, niet alleen enkele sterke releases op de markt bracht, maar ook het pad plaveide voor een generatie (vooral) vrouwelijke artiesten die het niet zo nauw neemt met de conventies. Dat Björk, CocoRosie en Diamanda Galas (“Rising”) vertrouwd zijn met het werk van Ono, wordt tijdens het beluisteren van het ironisch getitelde Yes, I’m A Witch wel erg duidelijk.

Een resem artiesten kreeg de kans Ono-songs te herscheppen door middel van een nieuwe muzikale invulling en de originele vocal takes. Het zijn niet meteen de minste: indie helden The Flaming Lips, Cat Power en Antony zijn present, net als iets mindere goden als The Apples in Stereo, Peaches en The Polyphonic Spree. Na enkele beluisteringen blijkt echter dat de verrassingen soms uit onverwachte hoek komen. Toch zijn de songs met Cat Power en Antony tot de betere op het album te rekenen: beide artiesten hebben hun onmiskenbare vocale kwaliteiten, maar cijferen zich weg om te laten horen hoe Ono’s stijl nog steeds verrassend fris klinkt. Ze werd vaak bekritiseerd omwille van het uitgebreid gedocumenteerde gekir, gejank en kinderachtig gehuil, maar de Ono die we hier te horen krijgen, kan wel degelijk meer dan dat, wat vooral wordt bewezen door “Revelations”, de pianoballad met Chan Marshall. Op papier heeft Yes, I’m A Witch een bijzonder hoog ramppotentieel, maar geen enkele artiest gaat hier zwaar uit de bocht.

The Apples In Stereo neigen met “Nobody Sees Me Like You Do” (nochtans één van Ono’s meest ontwapenende songs) iets te veel in de richting van een Kerstspecial, met misplaatste toeters en bellen, terwijl The Polyphonic Spree tijdens “You And I” vooral iets heeft van The Kelly Family-meets-Up With People. Voor Le Tigre (“Sisters O Sisters”) en The Sleepy Jackson (“I’m Moving On”) geldt dan weer dat hun nummers veel te snel doodbloeden. En dan is er nog “Kiss Kiss Kiss” met Peaches, dat zoals verwacht goedkoop én ranzig klinkt, maar de combinatie van hoerig arrangement en theatrale zang wérkt wel en zorgt voor één van de opmerkelijkste momenten op het album. Het hoogtepunt is echter weggelegd voor Jason Pierce van Spiritualized, die van “Walking On Thin Ice” (de laatste song waar Ono en Lennon samen aan werkten) een indrukwekkend emotionele veldslag maakt, waarbij Ono’s breekbare zang en tekst zich proberen af te zetten tegen een muur van dissonant gitaargeraas en bombastische grandeur.

Andere hoogtepunten zijn de titeltrack (een uitgelezen en ludieke kans voor Ono om haar reputatie van het Kwade uit te spelen), het funkende “O’Oh” met Shitake Monkey, en “Everyman Everywoman” (Blow Up), dat iets heeft van een Brit Invasion-song met een eurodisco-beat eropgezet. Melancholische kitsch klonk zelden zo onweerstaanbaar. Het mooiste moment van de plaat komt van “Death Of Samantha” met de progrockers van Porcupine Tree, die zorgen voor een gepast ingetogen begeleiding voor een song die thema’s als geloof en dood niet uit de weg gaat. “People say I’m cool, yeah I’m a cool chick baby” luidt het aan het begin, en dankzij Yes, I’m A Witch gaan we dat nog geloven. Een aangename verrassing, dit eerbetoon.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

9 + 4 =