Grizzly Bear :: Yellow House

Ik moet toegeven dat ik niet meteen wild was van ‘Horn Of Plenty’,
het vrij obscure debuut van Grizzly Bear, toen ik er enkele jaren
geleden toevallig op stootte. De lo-fi muziek die Edward Droste
ineen knutselde als eenmansproject op zijn slaapkamertje was verre
van slecht, behoorlijk goed zelfs, maar op zijn eentje miste Droste
een zeker je ne sais quoi om mijn aandacht vast te blijven
houden te midden van het hevige geweld van onder andere Animal
Collective
en Devandra Banhart. Misschien ontbrak het Droste
aan de zelfzekerheid die voorgenoemde groepen in het bloed zit.
‘Horn Of Plenty’ klonk dan ook alsof hij nog volop zijn eigen
grenzen en capaciteiten aan het aftasten was. Amper twee jaar later
is Grizzly Bear echter uitgegroeid tot een heus kwartet, en die
evolutie heeft zich ook duidelijk merkbaar vertaald in de kwaliteit
van de muziek. ‘Yellow House’, hun tweede plaat, is een voltreffer
op alle vlakken geworden.

Droste heeft zich immers omringd met enkele jongens die natuurlijk
bekwame muzikanten, maar in de eerste plaats gelijkgestemde zielen
zijn. Misschien dat Grizzly Bear hierdoor in één klap aan
volwassenheid won en het aandurfde om een gezonde dosis ambitie
binnen te halen. Want hoewel de groep nog steeds de muziek helemaal
zelf geproduceerd heeft (‘Yellow House’ verwijst naar het huis waar
de plaat opgenomen is), klinkt het resultaat deze keer
professioneler, warmer en gewoon beter. Centraal staan nog steeds
de prachtige zangharmoniën zoals we die ook terug vinden bij
Animal Collective en TV On The
Radio
. Met deze laatste band heeft Grizzly Bear eveneens de
gelaagdheid van de muziek gemeen. Elk nummer bestaat uit kleine
stapeltjes van verschillende instrumenten die op elkaar geplaatst
werden en een aparte sfeer aan de plaat meegeven. Zo klinkt Yellow
House warmer en voller dan de voorganger, terwijl de intimiteit
toch behouden gebleven is, wat volledig te danken is aan de
gedeelde visie van de muzikanten. Bij een eerste beluistering lijkt
elk nummer uit hetzelfde vaatje te tappen en zullen sommige
luisteraars vinden dat er niet genoeg afwisseling te bespeuren
valt, maar gelukkig past het oor zich vrij snel aan de muziek aan.
Zo vallen later de kleine wisselingen in tempo of melodie op die
een nummer bepalen. Ook de diepgang van de muziek zal dan ontdekt
worden, en de muzikale details die de verschillende instrumenten
leveren zullen meer opvallen. De kritiek op het gebrek aan
afwisseling zal al snel omslaan naar lof voor de
homogeniteit.

Het begin van ‘Yellow House’ is al meteen ijzersterk. Opener
‘Easier’ vangt aan met zacht gefluit en enkele pianotoetsen, waarna
rustig gitaargetokkel het nummer op gang trekt, alvorens ook de
drums en stemmen het nummer binnenvallen. ‘Lullabye’ begint ook
daadwerkelijk als een lieflijk slaapliedje, inclusief belletjes,
maar slaat gelukkig al snel om naar avontuurlijker terrein wanneer
de melodie verandet en de akoestische gitaar omgeruild wordt voor
de ruwere klank van een elektrische. Niet dat na het sterke begin
sprake is van mindere kwaliteit. ‘Knife’ is dromerige pop die
gedomineerd wordt door de achtergrondzang, begraven onder reverb en
lage gitaarakkoorden. Gefluit bepaalt ‘Plans’, waarbij de
zanglijnen eerst samenzweerderig gelardeerd worden over kille
gitaaraanslagen, alvorens ook dit nummer mooi openbloeit. Ook in
afsluiter ‘Colorado’ wordt nogmaals getoond hoe belangrijk de zang
bij deze groep is. De echoënde vocals eisen volledig de hoofrol op
tot aan de mooie outro, en zo bewijst Grizzly Bear dat ze niet veel
middelen of productionele hoogstandjes nodig hebben om een nummer
sfeervol over te brengen.

‘Yellow House’ is een plaat geworden die enige inspanning van de
luisteraar vereist, maar die dan ook veelvuldig terugbetaalt.
Grizzly Bear beschikt over de juiste dosis experimenteerdrift om
een redelijk klassiek zijnde muziekvorm als de folk nieuwe impulsen
te geven zonder dat de tijdloosheid erdoor verloren gaat. Maar
vooral de songs staan als een huis. Wie van sfeervolle, gelaagde
muziek houdt, ontdekt met ‘Yellow House’ een van de mooiste platen
van het jaar.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

10 − een =