Sonic Youth Su Tim Barnes :: SYR6

Sonic Youth voor gevorderden, zo zou je de SYR-serie kunnen omschrijven. In het zesde deel krijgen we een volledig concert dat de New Yorkers in 2003 gaven samen met drummer-percussionist Tim Barnes.

Spreken over een experimentele groep als het over Sonic Youth gaat, is een open deur intrappen. Vanaf het prille begin staat de carrière van deze band in het teken van de zoektocht naar klanken en het verkennen, aftasten en waar nodig verleggen van de grenzen van de gitaarmuziek. Door de jaren heen — de band bestaat ondertussen ook al weer 25 jaar — evolueerde de groep naar een toegankelijker, maar daarom niet minder avontuurlijk geluid. Was pakweg Confusion Is Sex nog het muzikale equivalent van een aanval met een vuile bom, op Sonic Nurse, het meest recente studio-album, laat de groep een subtielere kant van zichzelf zien: de noise ligt verscholen tussen heerlijke melodieën.

Hoe songgericht de groep op hun gewone platen ook mag zijn, hun meest experimentele driften vinden eveneens een uitweg, namelijk via Sonic Youth Records, hun eigen label waarop totnogtoe zes releases het licht zagen. Het beluisteren van de SYR-serie vergt in sommige gevallen stalen zenuwen. Zo was het in 1999 verschenen dubbelalbum SYR 4: Goodbye 20th Century een ode aan twintigste-eeuwse avant-gardecomponisten. Voor wie gewoon is nummers te horen als hij een plaat oplegt, was dit album best een shock. Sinds het beluisteren van deze plaat hebben wij dan ook zo onze reserves tegenover de SYR-albums.

We hielden dus onze adem in toen we SYR 6 oplegden. Op de plaat staat namelijk een volledig concert dat Sonic Youth met Tim Barnes bij elkaar improviseerde als benefiet voor The Anthology Film Archives. Verwacht op dit album, dat de ondertitel Koncertas Stan Brakhage Prisiminimui kreeg, dan ook geen songs in de klassieke betekenis van het woord. Ruim een uur lang krijg je geluiden voorgeschoteld, waarbij je je vooral gefascineerd afvraagt waarop die Tim Barnes nu eigenlijk allemaal slaat. Op basis van wat wij hoorden, lijkt het alsof de man een halve keuken het podium op sleept.

Gelukkig zijn er ook de typische — we zouden bijna zeggen klassieke — Sonic Youth-gitaren die deze plaat toch iets vetrouwds geven. Golven feedback waaieren door de muziek en dissonante gitaarmuren worden zo subtiel en langzaam opgebouwd dat ze uit het niets lijken te komen. Kim Gordon levert als enige groepslid een vocale bijdrage, al blijft die beperkt tot het uitslaan van gekreun en gesteun.

Is SYR 6 een plaat die je als Sonic Youth-fan in huis moet hebben? Neen, zijn we geneigd te antwoorden. Wie "The Diamond Sea" op Washing Machine al veel te ver vond gaan, blijft best zo ver mogelijk van elke SYR-plaat weg. Als experiment is dit album best interessant, maar hoe boeiend ook, we voelen absoluut geen behoefte om deze plaat vaak te draaien. We vragen ons zelfs af of een plaat als deze de rekken wel gehaald zou hebben als ze niet van een gevestigde naam als Sonic Youth afkomstig was.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

tien − zes =