Thee Silver Mt. Zion Memorial Orchestra & Tra-La-La Band :: Horses in the Sky

Nu Godspeed You! Black Emperor voor een tijdje op non-actief is
geplaatst (en niet is opgedoekt zoals kwatongen beweren) is het
uitkijken naar releases van de nevenprojecten die het allegaartje
bandleden uit Montreal erop nahoudt. Daarvan gooit vooral A Silver
Mt. Zion – al dan niet onder de noemer Memorial Orchestra en met of
zonder Tra-La-La band en Choir – hoge ogen. Oorspronkelijk viste A
Silver Mt. Zion (laten we het daarop houden) met succes in dezelfde
postrockvijver als Godspeed. Maar na een zoveelste uitbreiding van
het aantal bandleden, liet het collectief rond Efrim Menuck op het
vorige album al een iets ander geluid horen. Met het nieuwe ‘Horses
In The Sky’ komt de immer van naam veranderende band helemaal los
van de archetypische postrock van Godspeed You! Black
Emperor.

Waar op voorganger ‘This Is Our Punk-Rock, Thee Rusted Satellites
Gather + Sing’ de traditionele postrockcomposities nog voorzichtig
doorspekt werden met flarden zang, staat op ‘Horses In The Sky’ de
halfvalse zang van Efrim Menuck helemaal centraal. De term ‘song’
is evenwel nog altijd een ongeschikt om de nummers van A Silver Mt.
Zion te benoemen. Want ook ‘Horses in the Sky’ staat vol
onconventionele werkstukjes waarin de spanning langzaam wordt
opgebouwd. De lang uitgesponnen stukken beginnen zoals steeds zacht
en sober, en werken veelal naar een climax toe. Maar de echt
heftige erupties zijn sporadischer dan voorheen. Het zijn dan ook
niet langer de postrockgitaren die de geluidskathedralen van A
Sliver Mt. Zion dragen, het is vooral Menucks getormenteerde
stemgeluid dat samen met een flinke batterij strijkers de nummers
stuwt. Het doet eigenlijk allemaal behoorlijk ‘folky’ aan, zeker
wanneer de andere bandleden ook nog eens collectief kwelen en
begeleidend in de handen klappen. Het geheel laat zich dan ook nog
het best omschrijven als kampvuurpostrock. De bio deelt ons
overigens mee dat één en ander ook daadwerkelijk geïmproviseerd
werd rond een stevig knetterend kampvuur in een desolaat stukje
Canada.

‘Six busted waltzes for World Wars 4 thru 6’ lezen we als
beschrijving van de nummers in de bio. Er is iets van aan, want de
teksten op ‘Horses in the Sky’ zijn opvallend politiek getint. Heel
wat anti-oorlog statements en aanklachten tegen de kapitalistische
maatschappij. In combinatie met de muzikale kampvuuraanpak zorgen
die ‘protestsong’-teksten voor een hedendaags hippiesfeertje.
Opener ‘God Bless Our Dead Marines’ zet meteen de toon. Teksten die
fulmineren tegen het spook van de oorlog en de verrotte inhumane
samenleving ondersteund door een snerpend zigeunerstrijkorkest en
sputterende drums. “Lost good friends to suicide/lost good
friends to pills / … and then I lost myself. The dead kids don’t
get photographs / God bless our dead Marines
“, jankt Efrim
klagelijk. “When the world is sick can none be well/ But I
dreamt we were all beautiful and strong
“, lalt hij even later
als een dronkeman terwijl een delirisch koor hem bijvalt. “Meer van
dat!”, denken we en we worden op onze wenken bediend met ‘Mountains
Made of Steam’ waarin we ons kunnen laten gaan tijdens een
vijfminutenlang “ladadadadada”. Meer tekstueel venijn in het potige
‘Teddy Roosevelt’s Guns’. “Canada, O Canada, I’ve never been
your son / Your concrete expanses lay fallow in the sun /And your
corps have all gone bankrupt and your children are on
drugs.

Gezellig, die kampvuurtjes van A Silver Mt. Zion! Gelukkig weten ze
de beklemmende sfeer af en toe te doorbreken, zoals op het
bloedmooie titelnummer ‘Horses in de Sky’, een weemoedige
languitgesponnen ballade.

‘Horses In The Sky’ is een flinke stap weg van platen als ‘Born
Into Trouble As The Sparks Fly Upward’ en ‘He Has Left Us
Alone…’. Liefhebbers van de traditionele Constellation-postrock
zullen hun heil dan ook elders moeten zoeken. Wie houdt van
experimentele folk of a-typische americana komt met de nieuwe A
Silver Mt. Zion wel rijkelijk aan zijn trekken. Opgelet evenwel,
want off-key zingen mag dan al erg ‘in’ zijn -denk maar aan
het succes van The Arcade Fire,
Xiu Xiu, enz.- teveel is trop en trop is teveel! Wij hebben geen
probleem met het geluid van een valse nachtegaal maar Efrim gaat er
op ‘Horses in the Sky’ wel erg ver in. Bij een eerste luisterbeurt
begonnen de geringe vocale capaciteiten van Efrim ons halfweg ferm
op de heupen te werken en haakten wij onherroepelijk af. En ook nu
nog hebben we het verdomd lastig om het uurtje ‘Horses in the Sky’
zonder ergernis uit te zitten. En dat is ontzettend jammer, want in
afgemeten doses toegediend, zijn de monumentale songs op deze
nieuwe A Silver Mt. Zion echt wel indrukwekkend en meeslepend. Maar
“consumeren met mate” is jammer genoeg onze boodschap.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

5 + 3 =