Maskesmachine :: Plaktang

Moest de gevreesde hoofdredacteur wat minder met de zweep knallen en ons wat meer vrije tijd gunnen, zou ondergetekende wel weten wat doen: solliciteren bij Maskesmachine. De dolle pret spat van hun mini-cd Plaktang, en de drang om een ukelele ter hand te nemen en mee te kwelen wordt haast ondraaglijk.

Vier jaar geleden was Maskesmachine eerder een performance dan een band: stukjes tekst rappen (preferabel in ’t Antwaarps) over een beat, aangespekt met danspasjes. Ongevraagd stelden ze ergens hun boeltje op. Wassalon, tankstation of straat: niets was veilig voor een stop van de Maskesmachinecaravan.

Het relaas van die rondreis plofte in de vorm van Plaktang op onze deurmat neer, en in zekere zin is er nog niet veel veranderd. De Antwerpse raptirades zijn behouden, net als de beats en het overdonderende maskesgeweld. Maar producer Tom Pintens stond er wel op dat het popsongs zouden worden. Structuur (in de mate van het mogelijke bij vier kwetterende vriendinnen) en juiste harmonieën stonden bovenaan Pintens’ to do list.

En popsongs zijn het geworden, hoewel hun zelfverzonnen term minirock ’n roll geschikter is. Hyperkinetische rijmelarij ondersteund door mini-instrumenten als ukelele, viool, castagnetten, charango — dat laatste hebben we zelf ook even moeten googlen — en de iets minder mini contrabas van Dajo De Cauter. De enige man van het gezelschap, want "wa is na ’n maskesmachine zonder gast da is gelijk ne schrift zonder kaft, nen otto zonder naft, het fluxke da ni blaft" .

We hadden het zelf niet beter kunnen verwoorden, dames. En dat denken we in het geval van Maskesmachine wel vaker, al betreft het maar de banale opsomming van dingen met een vuile a-klank "Glasbak. Badpak. Slaapzak. Hangmat. Hartslag. Plaktang. , of de melding dat ze een springkoord zijn gaan kopen in Barcelona. Constant balanceert Maskesmachine op de gevaarlijke grens tussen charmant en irritant, maar ze weten verdomd goed aan de juiste kant te blijven. Al was het maar door het aandoenlijke "Voor mij zedde gij schoon", of het sussende "Alles komt goe" ("Ook al zedde soms is wa moe / alles komt altijd goe").

De mini-cd hebben we al gehad. Nu is het wachten op het grote geschut.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

3 + zestien =