Psycho (98)



105 min. / USA

40 jaar geleden schonk Alfred Hitchcock ons zijn allergrootste
klassieker, de zwart-wit thriller ‘Psycho’, een film die ook
vandaag nog graag en vaak bekeken wordt en voornamelijk herinnerd
zal worden omwille van de befaamde douchescène waarin Janet Leigh
op legendarische wijze vermoord wordt.

Nu vergast regisseur Gus Van Sant (‘Drugstore Cowboy’, ‘Good
Will Hunting’) ons op zijn nieuwe versie, hoewel het naamwoord
“nieuw” nauwelijks van toepassing kan zijn op deze remake. Vond ik
remakes altijd al enigszins overbodig (waarom zou je hetzelfde
verhaal twee keer vertellen ?), vooral deze film sloeg me met
verstomming. Waarom zou je hetzelfde verhaal immers tweemaal op
exact dezelfde manier vertellen? Gus Van Sant maakte van ‘Psycho
’98’ namelijk een shot-voor-shot remake, waarin zowat elk beeld
identiek is aan het origineel.

Niet dat er geen enkele verandering is doorgevoerd: de
openingssequentie gaat net iets verder, Anne Heche toont als
doucheslachtoffer Marion Crane net iets meer bloot en steelt i.p.v.
40.000, 400.000 dollar, Norman Bates masturbeert terwijl hij haar
begluurt en… En dat is het wel zo ongeveer. Was dat nu genoeg om de
hele herverfilming te rechtvaardigen? Nee, dus, en al helemaal niet
gezien het hemeltergend amateurisme waarmee de hele onderneming is
uitgevoerd.

Ook de originele ‘Psycho’ had zo z’n gebreken; de eindmonoloog
waarin de hele verknipte psychologie van Norman Bates wordt
uitgelegd, bijvoorbeeld, kwam mij altijd nogal geforceerd over.
Maar in een film uit ’60 pik je dat; in een gladde kleurenversie
van vandaag niet meer. Door ook die gebreken klakkeloos over te
nemen in een hedendaagse film, worden ze uitvergroot tot echt
niemand er meer naast kan kijken.

Ook de acteerprestaties zijn barslecht. Anthony Perkins wist met
Norman Bates één van de meest overtuigende psychopaten uit de
filmgeschiedenis neer te zetten, Vince Vaughn maakt van hem een
giechelende, gibberende stripfiguur die net zo goed een neonbord
met “psychopaat” erop had kunnen meedragen. Anne Heche heb ik nog
nooit echt overtuigend uit de hoek weten komen, en hier worstelt ze
zich een weg doorheen haar dialogen alsof ze niet kan wachten om
vermoord te worden zodat ze er vanaf is. Julianne Moore en William
H. Macy lopen er ook maar wat verloren bij, maar ja, hun fout is
het ook niet. Kan iemand mij overigens vertellen waarom Macy, voor
hij sterft, nog in een flits een vrouwenborst en een koe – ik
herhaal, een koe! – voor zijn geestesoog ziet voorbij trekken?

‘Psycho ’98’ is totaal nutteloos als idee en slecht in
uitvoering – een stunt die verkeerd is afgelopen. Waarom werd hij
dan toch gemaakt? Het excuus van Van Sant was dat hij de
hedendaagse generatie bekend wilde maken met het werk van Hitchcock
en dan deze film in het bijzonder. Alsof de originele Psycho, en
bij uitbreiding het hele oeuvre van Hitchcock, ondertussen in de
vergetelheid zijn geraakt! Iedereen, maar dan ook iedereen, die ook
maar een beetje met film bezig is, heeft al eens een film van de
Master of Suspense gezien en weet waarover Psycho gaat. Dit is geen
obscuur filmpje dat Van Sant, nobel als hij is, vanuit het stof
heeft opgeraapt. Eerder is dit een meesterwerk dat hij, puur uit
liefde (dat wil ik wel geloven) de nek heeft omgewrongen.

http://www.universalstudios.com/home/psycho/

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

dertien + zestien =