Pink Floyd :: Echoes

Pink Floyd is een verschrikkelijk legendarische en invloedrijke groep. Vanwege hun bombast en pathetiek is het al enkele jaren mode om op deze groep te kakken in muziekrecensies. Nochtans begint Prog rock momenteel weer wat hip te worden, dus deze "best of" komt op een juist moment. Tijd voor een kort carrièreoverzicht van deze Britse groep.

Pink Floyd en Yes stonden lange tijd voor al wat fout kon zijn in muziek: synthesizers, lange gitaarsolo’s en bombast waarbij een gothische kathedraal een kaartenhuisje lijkt. Groepen als Muse, Radiohead en zelfs Tool hebben met hun hedendaagse versies van progressieve rock de kritiek geluwd. Opeens kan Pink Floyd weer en is Echoes een van de belangrijkste releases van het jaar.

Het is een stevig carrièreoverzicht geworden: 26 nummers op 2 cd’s. De tracks staan niet chronologisch gerangschikt. Een geldige reden hiervoor lijkt dat de tweede cd nogal overbodig zou worden. De discografie van Pink Floyd kun je in drie periodes indelen: de periode Barret, het tijdperk Waters en de periode rockdinosaurussen. Dat laatste tijdsgewricht is, op zijn zachtst gezegd, weinig interessant en in belangrijke mate verantwoordelijk voor de negatieve associaties die Pink Floyd tegenwoordig oproept.

Laten we beginnen bij het begin. De groep begon eind jaren ’60. Na enkele opgemerkte singles (vooral "See Emily Play") bracht de groep The Piper At the Gates of Dawn uit. Syd Barrett was het genie van de groep en hun debuut staat er nog steeds. De man was psychologisch echter niet heel stabiel en na de release van hun tweede album verliet hij de groep. De songs uit die eerste twee albums klinken nog steeds relevant. Met het vertrek van Syd geraakte Pink Floyd muzikaal enigszins op de dool. Ze gingen op naar nieuwe invalshoeken, maar het duurde tot de release van Meddle in 1971 vooraleer ze weer het niveau van hun eerste albums bereikten. Roger Waters had het voortouw genomen en leidde de groep naar haar meest creatieve en succesvolle periode.

De helft van de songs op Echoes komt uit de vijf albums die in deze periode gereleased werden: Meddle, Dark Side Of The Moon, Wish You Were Here, Animals en The Wall, stuk voor stuk klassiekers. Klassieke songs als "Another Brick In The Wall Part II", "Shine On You Crazy Diamond" (een ode aan Syd Barrett), "Money" en "Comfortably Numb" (met de bijna legendarische gitaarsolo van David Gilmour) stammen uit deze periode.

The Wall zorgde voor een keerpunt. De zeer intensieve opnameperiode sloeg diepe wonden, met name in de relatie tussen Gilmour en Waters. Waters maakte nog The Final Cut met de groep, maar vertrok daarna met slaande deuren. Gilmour kan het in interviews niet laten om dit album als hun slechtste ooit te bestempelen. The Final Cut is behoorlijk zwaar, maar hierna ging het pas echt bergaf. Op A Momentary Lapse Of Reason en The Division Bell krijgt de bombast helemaal vrij spel. De vijf nummers uit deze albums vallen in het niets naast de songs met Waters en Barrett als sleutelfiguren.

Als "best of" valt Echoes met andere woorden wat tegen. Fans zullen de belangrijkste albums reeds in huis hebben en die zijn oververtegenwoordigd op deze dubbelaar. "Arnold Layne" en "See Emily Play" zijn nooit op een album verschenen en vormen dus wel een mooie aanvulling op de meeste collecties, maar daarvoor meer dan 1000 frank ophoesten lijkt overdreven. De grote diversiteit in zowel muziekstijl als kwaliteit maakt het ook onwaarschijnlijk dat men genoeg nummers goed vind om de hele 140 minuten uit te zitten zonder de skip-toets te beroeren. Mensen die iets van Pink Floyd willen kopen, luisteren beter naar deze verzamelaar in de winkel om zich dan tot de full-cd te wenden waar hun favoriete nummers opstaan. De kans is groot dat het een album uit de creatieve Waters-periode zal zijn.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

18 − 11 =