Death Cab For Cutie :: Thank You For Today

Voormalig gitarist Chris Walla is nog altijd weg, dus mocht voor de negende Death Cab For Cutie opnieuw Rich Costey in de producerstoel plaatsnemen — Ben Gibbard houdt duidelijk van herkenbaarheid. Even vertrouwd klinkt Thank You For Today; geen verrassingen, wel een handvol songs die naast het beste van de band kunnen staan.

Het kon natuurlijk: een Death Cab-plaat die de maat van de tegenwoordige Verdeelde Staten nam, maar zo mocht het niet zijn. De songs waren niet goed genoeg, oordeelde Gibbard, en de mensen mochten wel eens vijf minuten niet met die miserie om de oren geslagen worden. Wie wil weten wat hij van de Oranje Griezel vindt, verwijzen we dus door naar het knappe “Million Dollar Loan”, dat de band ter gelegenheid van diens inauguratie uitbracht.

Meer werd het niet. Want een nieuw album van Death Cab For Cutie is ook telkens een nieuw moment van stilstaan. Elke keer dat Ben Gibbard weer een set songs aflevert, levert het een snapshot van het moment op. De twintiger die met de wereld worstelde op Something About Airplanes werd de jonge dertiger van Narrow Stairs en ook daarna stond de wereld niet stil. Vandaag is hij een frontman van 42 met zijn eerste scheiding achter de rug en heeft het leven ongetwijfeld nog wat krassen achtergelaten. Vrienden die verhuizen, de gentrificatie van een stad: alles verandert en niets blijft. Op Thank You For Today heerst de weemoed meer dan ooit.

Misschien kan de plaat dus niet beter starten dan met de rêverie “I Dreamt We Spoke Again”. Wat de ander zei, kan Gibbard zich niet meer herinneren. Dat het gesprek plaatsvond, is wat telt. Wie wegtrekt laat sowieso een gat achter, zo blijkt ook uit “You Moved Away”, waar het definitieve uit alle kieren en spleten druipt: “You mopped floors and filled the cracks to get your security deposit back / You closed your account at the bank, you checked your tires and filled the tank”. Wat voorbij is, komt niet meer terug, zelfs al voelen de achterblijvers zich verraden. Een oude liefde blijft hangen: “I wonder where you are tonight / If the one you’re with is a compromise”.

Een reden voor een muzikale koerswijziging zag Gibbard niet in het vertrek van Walla. Dit is de eerste worp waaraan de gitarist niet heeft bijgedragen, maar dat valt nergens te merken. Thank You For Today is niet meer dan een nieuwe voetstap na alle vorige in het zand: logisch, gelijkvormig en even betrouwbaar. Met zijn tien songs is dit een kort, maar krachtig album dat hoogstens bij momenten wat lijkt terug te grijpen naar de semi-akoestische emocore van begin deze eeuw.

Luister maar naar de fingerpicking van “Summer Years” of de archetypische Death Cabmelodie van “Your Hurricane”, dat zo op We Have The Facts And We’re Voting Yes uit 2001 had gepast. “Na het vertrek van Chris wilde ik een plaat maken die helemaal ons DNA had”, liet Gibbard al optekenen. Missie geslaagd, want ook het ingetogen, op piano gespeelde slotnummer “60 & Punk” — misschien wel een van de mooiste die de groep ooit opnam — had op elke Death Cab For Cutie-plaat sinds 2003 gepast, al staat het hier het best op zijn plaats. In deze zee van melancholie wordt de in alcoholisme verdwenen held niet veroordeeld, maar met milde blik bekeken: “But when you’re looking in the mirror do you see that kid that you used to be? / Broke and working in a record store, daydreaming about the upcoming tour / Were you happier when you poor?”

Nieuwe rekruten Dave Depper en Zac Rae hebben op hun toetsen en gitaar niet meer te doen dan de juiste accenten te leggen, al eens een iets meer synthy achtergrond te voorzien. Ze schikken zich naar het groepsgeluid en doen, net als oudgedienden, wat de songs vragen. Misschien is hun invloed te horen in de iets meer atypische single “Gold Rush”, die gebouwd werd rond een flard van Yoko Onos “Mind Train”; een techniek waar het gezelschap nog niet eerder mee stoeide. Het levert geen malheur op, maar om nu te zeggen dat het de toekomst is? Nou, neen. Death Cab For Cutie heeft boeiendere singles gehad. “I Will Possess Your Heart”, nochtans ook een buitenbeentje, om er maar een te noemen.

Maar zo zal het vanaf nu dus zijn: no alarms, no surprises, gewoon een Death Cab For Cutie dat rustig doorkachelt, af en toe eens voorzichtig zijn teen naast het pad steekt, maar geen grote vernieuwingen oplevert. We zien dat nog wel fout lopen, bij de –tigste plaat, maar met Thank You For Today zijn we voorlopig toch weer behoorlijk tevreden.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

zestien − drie =