Een band uit het Limburgse Bilzen die ongecompliceerde grunge brengt alsof we met zijn allen nog pardoes in de jaren negentig wonen. Meng dat met een royale scheut garagerock en u krijgt zo stilaan een idee van het plaatje. De brandende ambitie is er alvast, nu nog de glibberige weg naar het grote publiek vinden.
Labrador zag het licht in 2024 en heeft tot dusver een mooi parcours afgelegd. De band trad al onder meer op in de grote zaal van de Hasseltse Club AFF, versierde ook een optreden in de finale van de open mic-wedstrijd in de al even Hasseltse Macca-club; maar keek stilaan over de muren van de provinciegrens. Concerten in Antwerp Music City en de Gentse Molotov behoren ook al tot het palmares. En nu is er dus die EP.
Opener “Whammy!” vliegt er alvast aan achtbaansnelheid in: retegoede gitaarriff en opmerkelijke, weidse zang van frontman Nicolas Adams. Ook drummer Jen Palmans laat zich met zijn energieke, strakke maar steeds moordend accurate spel niet onbetuigd. Voeg daar nog eens de dampende baslijnen van bassiste Luna Nasello aan toe en u voelt haast fysiek de energie van dit trio eraf spatten. Is het allemaal origineel? Absoluut niet, maar dat is ook het geval niet met biefstuk friet, en toch eten wij het doodgraag.
Deze slimme mix met garagerock houdt elk beetje muziekliefhebber op de eerste rij echter bij de les. En zo is het genieten geblazen van de afwisseling tussen staccato en kamerbrede gitaar in “I Was Home Late Again”. Adams zingt trouwens kilometers beheerster in het erg mooie “Dark Green”. Van orkaan met windkracht tien tot lieflijk klaterend bergriviertje, de man zijn stem heeft het allemaal. “Rain World”, genoemd naar het gelijknamige computerspel, kent op het einde een meeslepende, intense tempowisseling die sterk doet denken aan de versnellende akkoorden aan het begin van “I Wanna Get A Job In The City” van The Kids; een compliment.
Het luchtige “Labrador” neigt ietsje te veel naar het theatrale maar houdt de vaart er stevig aan en vormt een mooie overgang naar hekkensluiter én absolute klasbak “Snake Eyes”. Betonnen gitaarriff en een metersbrede vocale spreidstand van Adams, hyperkinetisch drumspel van Palmans; u zet deze muziek best niet op voor het slapengaan. Hang in There heeft tijd nodig om de argeloze luisteraar te verleiden, maar eens definitief aan boord van deze EP, drijf je maar al te graag mee met de intense power die deze band uitstraalt. Dat wordt moshen in de living.
Labrador speelt op 26/8 in Cabron, Antwerpen.
