Amongster :: Trust Yourself To The Water

De Belgen mogen op het EK dan geen blitzkrieg verzet hebben, op muzikaal vlak mogen we trots zijn op onze landgenoten (voetbal interesseert ons sowieso eigenlijk geen zak). Het is al een mooi jaar geweest, en in de kleine vijver die de Belgische muziekwereld is, komt nog eens een vis aan de oppervlakte piepen.

Die vis heet Amongster, waarachter Thomas Oosterlynck schuilgaat, die u kan kennen als winnaar van de Nieuwe Lichting 2014 en een mooie EP vorig jaar. En nu is er dus eindelijk die echte debuutplaat, die de mooie, van de filosoof Alan Watts geleende titel Trust Yourself To The Water meegekregen heeft. Wat daaronder valt? Elf melancholische, dromerige indierocksongs, muziek als een nostalgische blik op vergeelde foto’s. In België situeert Amongster zich daarmee in de hoek waar bijvoorbeeld ook The Me In You ronddwaalt, zonder daarbij te veel in elkaars muzikaal vaarwater te zitten. Oosterlynck maakt ook duidelijk deel uit van een generatie debutanten die in hun jongere jaren plots For Emma, Forever Ago in hun schoot geworpen kregen (zie ook: vroege Oscar And The Wolf of meer recent Astronaute), en daar zwaar van onder de indruk was. Maar net zoals Oscar And The Wolf en Astronaute, zit die invloed meer onderhuids en net als hen overstijgt Oosterlynck het folkgeluid van zijn held, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Oh Burgundy, het gezamenlijk project van Oosterlynck en Max Colombie van enkele jaren geleden.

Maar waar Colombie de beats helemaal naar de voorgrond gebracht heeft, bouwt Oosterlynck er laagje voor laagje zijn songs mee op, tussendoor nog sierlijke gitaarlijnen of drumpartijen toevoegend. Opener en eerste single “Teacher” begint bijvoorbeeld met een stevige beat, maar die krijgt al snel gezelschap van een zachte gitaarlijn. En daarboven weerklinkt natuurlijk Oosterlyncks heel kenmerkende stem, altijd schijnbaar op het randje van heesheid, die automatisch een melancholische laag over alles legt. Samen met het titelnummer en “Fear Until You Leave Me” vormt “Teacher” het indrukwekkende trio waarmee de plaat opent. Zeker in dat laatste nummer is het vooral de combinatie van de lijzige stem van Oosterlynck en arpeggio-gitaren die de song zijn kracht geeft. Hier is de invloed van Radiohead omstreeks In Rainbows, een plaat die hij zelf aanhaalt als voorbeeld, het meest merkbaar.

De vaart wordt er daarna misschien net iets te veel uitgehaald met “Runalong”, maar dat wordt snel rechtgetrokken met het vinnige “Silent Success”. Het nummer hoort met het hier hernomen “Bright Life” (blijft een krachtig nummer, niet in het minst door de doorleefde zang van Oosterlynck) en tweede single “Butcher’s Boy” tot het meest directe wat de plaat te bieden heeft. Daartussen zit dan weer de zachte indietronica van “All I Know Is You”, het enige echt beatsgerichte nummer (want naar eigen zeggen een beetje beu, die beats), maar wel meteen een pareltje dat aan het beste van Neon Golden van The Notwist herinnert. Tegen dat we aan de bloedmooie afsluiter “War Has A Song” (die strijkers! Dat refrein!) zijn, is er een plaat gepasseerd waar zo ongeveer geen enkel echt zwaktepunt op te vinden is. En Oosterlynck mag dan wat stiefmoederlijk over zijn teksten doen, een song als “Fear Until You Leave Me” of die meeslepende “You say what you believe/ I say you’re a deceit” uit de afsluiter van de plaat bewijst dat hij zeker ook op dat vlak wat in zijn mars heeft. En dat hij al wel eens Oosterse filosofie in een nummer smokkelt zonder belegen over te komen, is ook een mooie verdienste.

Met Trust Yourself To The Water heeft 2016 er dus weer een mooie Belgische release bij die zowel prachtige melodieën als dito teksten te bieden heeft, en waar je met andere woorden weinig slechts over kan zeggen. Amongster heeft meer dan genoeg mooie songs om zich te onderscheiden tussen andere sterkhouders en levert met zijn debuut een stevig visitekaartje af. Nu moet u alleen uw oor nog te luisteren leggen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

zeventien − 14 =