Girlpool :: Before The World Was Big

Ach, kleine meisjes, ze worden zo snel groot meneer. Volgens Girlpool zelfs een beetje te snel, en de twee zijn dan ook niet van plan zich te haasten met volwassen worden.

Het middel daartoe: rammelende lofi die met maturiteit geen uitstaans heeft. Gelukkig heeft het duo daarbij al té kinderachtig ongein (zie “Blah Blah Blah” van hun ep uit 2014) toch achterwege gelaten. Die twee tegen volwassenheid vechtende meiden zijn Cleo Tucker (zang, gitaar) en Harmony Tividad (zang, bas), beide afkomstig uit en opgegroeid in Los Angeles, maar sinds kort verhuisd naar Philadelphia. De twee zweren zoals gezegd bij primitiviteit, zowel in instrumentarium als in opnameklank. Denk een beetje aan The Moldy Peaches en u komt al een heel eind ver. De eenvoudige maar altijd stevig stuwende bas van Tividad legt daarbij steeds een solide basis waarboven Tucker wat op haar gitaar kan hameren of tokkelen. In openingsnummer “Ideal World” bijvoorbeeld, waar eerst de bas alles voortduwt, waarna in de tweede helft Tucker met een mooie tegendraadse fuzzy gitaarpartij afkomt. Met dat soort aangename weerhaakjes weten ze elke song toch een beetje boven zichzelf te doen uitstijgen.

Op “Crowded Stranger” komt die fuzzgitaar nog eens terug, maar dan met een iets melancholischere ondertoon, iets waar ook de snik van Tucker toe bijdraagt. Die snik komt in fluistervorm terug in de tragere nummers “Dear Nora” en “Pretty”, wat de songs een zekere breekbaarheid geeft. Ook “Emily” is meer ingehouden, en hier bewijzen de twee meiden van Girlpool dat ze weldegelijk ook een echte, diepgaandere en meeslepende song kunnen schrijven. De meer schreeuwerige titeltrack is dan weer het tegenovergestelde hiervan, wat een goede afwisseling aan het plaatje geeft. “Chinatown”, dat een weerhaak of twee ontbreekt, steekt daartegen maar een beetje bleek af, net al het geforceerde niemendalletje “Cherry Picking”, waarin de groep een beetje een karikatuur van zichzelf wordt. Daarbij twijfelen Tucker en Tividad aan de wereld, aan vandaag, aan morgen en aan zichzelf, want uiteindelijk valt het vaak toch wat tegen. ” I was taught what to believe/ Now I’m only certain that no one is free/ Tranquilize me with your ideal world”, zoals ze in het openingsnummer zingen. In de titeltrack proberen ze dan maar een beetje te vergeten wat er aan komt en nog één keer achterom te kijken, naar de vertrouwde weg naar huis, waar ze elke bult in het wegdek kennen.

En na 24 minuten is Before The World Was Big alweer afgelopen, dus echt langdradig wordt het niet. Simpel maar aanstekelijk, dat is het allemaal zo een beetje, gespeeld met een soort innemend jemenfoutisme dat juist de charme van dit soort muziek uitmaakt. Geen plaat om tientallen keren na elkaar op te leggen, maar met Girlpool is het toch weer even heerlijk opstandig zestien zijn.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

een × 4 =