In Gent blijven ze als paddenstoelen uit de grond schieten. Maar met Onmens is dit jaar in de Arteveldestad toch wel de gevaarlijkste noise-band opgestaan. Met Misdracht heeft het duo niet alleen een luidruchtige maar ook een boeiende plaat uitgebracht, dus loop nog niet weg.
Geen Onmens zonder de EBM van Front 242, de noise-rock van Vandal X en het hysterische lawaai van Pharmakon, maar Kasper Van Esbroeck en Sigfried Burroughs (Kapitan Korsakov, The K.) doen wel hun goesting met al hun invloeden. En bij voorkeur ’s nachts, wanneer niemand hen kan storen. Bijna twee jaar lang brouwden ze in een of andere verduisterde woonkamer — of kelder, of zolder — geduldig aan een explosieve cocktail van keiharde, voorgeprogrammeerde industriële beats, noisy post-punkgitaren en hels geschreeuw.
Ook fans van The Neon Judgement, Punish Yourself, Fuck Buttons en The Soft Moon mogen de oren spitsen, want bij Onmens gaat het wel degelijk om echte songs. Weliswaar afgrijselijk zwaar, maar bovenstaande bands zijn evenmin geschikt voor doetjes. Onmens is iets als gestructureerde chaos: er werd ongetwijfeld hard nagedacht over “All The Grace”, dat ondanks zijn heaviness niet als een monotone geluidsbrij overkomt. Onmens heeft zelfs gevoel voor nuance zoals in het loungy “Shrine”, dat klinkt als een Laurent Garnier die zich aan kolkende noise waagt.
De twee van Onmens noemen zichzelf wel eens al lachend Boccaccio-boys, maar daar is wel iets van aan. Als je de kille en loodzware beats van het duo hoort, lijkt het of je teruggekatapulteerd wordt naar de glorieperiode van de dancing in Destelbergen eind jaren tachtig. Maar wat misschien nog belangrijker is, is dat Onmens uit de Gentse school van Kapitan Korsakov en Raketkanon komt: er gebeurt iets op het podium. “Mijn lijf doet ook vaak de dag na een show echt fysiek pijn”, zei Burroughs ons nog in maart. Live is Onmens dan ook een grote energiebom.
Uw hoofd staat op ontploffen na een frustrerende dag? Dan moet u naar Onmens luisteren. Iedereen kan wel eens uitbarsten van innerlijke woede, en daar spelen openers “Posturing” en “Motherly Buised” meteen perfect op in. “Novice”, het meest geschifte nummer van Misdracht, roept het meest dat primaire oergevoel op. Of neem nu “Taste For Slander”, waarin alweer hevige elektronica, oerschreeuwen en gierende gitaren je volledig wegblazen. Je hoort dat Onmens gebruik maakt van een resem effecten (de technische mogelijkheden zijn enorm tegenwoordig), maar de band blijft oprecht overkomen
Zal u dit jaar een gevaarlijkere plaat van Belgische makelij horen? We denken van niet. Bovendien is Onmens niet zomaar een nostalgische EBM-act of een kopie van de hippere noise-muziek, ze hebben een geheel eigen stijl. Daarom is Onmens is niet alleen van de luidste maar ook interessantste Belgische acts van het moment. Ga dat live zien!
Kijk goed uit uw doppen, want Onmens raast over Boomtown (24 juli) en Kinky Star (26 juli) tijdens de Gentse Feesten. Op 8 augustus gaat Absolutely Free Festival in Genk voor de bijl, daarna volgen nog Incubate in Tilburg (19 september), De Casino in Sint-Niklaas (28 november) en Cactus Club in Brugge (4 december).
