Doodseskader: “Deze samenwerking stond in de sterren geschreven”

Ze zijn met twee, maar ze maken lawaai voor tien. Doodseskader is het nieuwe muzikale geesteskind van producer-muzikant Tim De Gieter (Amenra, FÄR, Every Stranger Looks Like You) en drummer Sigfried Burroughs (The K., Onmens, PAARD., Kapitan Korsakov), twee heren met al heel wat topplaten en tourkilometers op de teller. Met “Lepers” – een staalharde mix van metal, sludge en grunge – hebben ze een eerste bommetje gedropt. Het is de voorbode van een debuutplaat die in november verschijnt. “Onze wegen hebben elkaar al meermaals gekruist, het is fijn dat we nu ook echt samen op pad gaan.”

enola: Doodseskader is best wel een lugubere bandnaam. Wilden jullie Wiegedood achterna of hebben jullie een gezonde interesse in misdaadgeschiedenis?

Tim De Gieter: “Het is zeker niet het geval dat we wie dan ook achterna willen. Muzikaal zwemmen we ook in totaal andere vijvers, wat niet wegneemt dat we Wiegedood een steengoeie band vinden. De naam heeft bijna zichzelf uitgewezen, we zochten iets wat praktisch was en aansloot bij onze identiteit als band. Onze insteek was absolute hardheid in al zijn facetten en niets anders dan een spoor van vernieling achterlaten. En zo ontstond het Doodseskader. Verenigd om af te maken.”

enola: “Lepers” is duister, slepend en vooral een bom van een nummer. Leunt qua sound soms aan bij Every Stranger Looks Like You (ESLLY). Toeval?

De Gieter: “Qua sound voelt dit voor ons wel als iets totaal anders aan. Terwijl in ESLLY breaks en heavy stukken meer als een soort van apotheose gebruikt worden, is bij ons de dreiging eerder constant. We wilden dat haast elke kick en snare op de plaat een geseling zouden zijn op het dreunen van de bass, met maar enkele adempunten om achteraf gewoon de nagels nog dieper te slaan. “Lepers” was ook het eerste nummer dat we samen schreven. Twee uur nadat we onszelf opgesloten hadden, kwamen we buiten met een redelijk complete demo. De demo heeft dan achteraf ook min of meer bepaald waar de rest van de plaat qua geluid heen zou gaan.”

enola: Ook de teksten lijken niet bepaald rooskleurig. Schuilt er een specifiek verhaal in het nummer? 

Sigfried Burroughs: “”Lepers” gaat over een wisseling van machtspositie, het slachtoffer wordt de dader. We zijn als mens – en dat werd de afgelopen maanden pijnlijk duidelijk – niet in staat om te gaan met een gevoel van totale machteloosheid. Controle over onszelf, ons leven en onze emoties is iets wat we ervaren als het hoogste goed en vaak staat dit evenredig met onze positie in de samenleving en het vergaren van een soort macht. Niet alleen over onszelf, ook over anderen. Ongevraagd worden we elkaars slachtoffer. En ondertussen zijn we vaker zelf dader in de oorzaak van iemand anders miserie, maar zijn we zelf niet altijd in staat dit zien. We kunnen misschien allemaal nog iets bijleren van het feit dat we nu machteloos staan.”

enola: Tim, jij bent vooral druk bezig als producer, Bert zit in tal van bands zoals Kapitan Korsakov, The K., PAARD. en Onmens. Wanneer precies is het project ontstaan?

De Gieter: “We hebben inderdaad al heel wat feiten op onze kerfstok. Door de komst van corona leek de wereld even stil te staan, onze bands speelden ineens niet meer en mijn studio moest sluiten door de lockdown. Ineens hadden we heel weinig om handen. We hadden eigenlijk al heel vaak gespeeld met het idee om samen een heavy band te beginnen, maar het moment voelde nooit echt juist aan. In juli van dit jaar kwam Sigfried langs met de blijde boodschap dat hij eind dit jaar vader zal worden. In deze euforie kwam het bandidee opnieuw ter sprake en niets hield ons nog tegen. Het ging ineens allemaal zeer snel, de week erna schreven we in vier uur twee tracks en nog een week later de drie overige in nog eens vier uur. Een maand later was onze eerste plaat gemastered. Deze samenwerking is iets wat echt in de sterren geschreven stond. Samen zijn we ongelofelijk efficiënt en genadeloos zullen we doorgaan tot het bittere eind.”

enola: Weinig mensen wisten dat er in Sigfried Burroughs een metal- of hardcoreliefhebber schuilt.

Burroughs: “Weten die mensen dan wat ik wel graag hoor? Zo werd eind november mijn neus gebroken in de pit bij Knocked Loose in Trix, dus mijn liefde voor heavier muziek is zeker onvoorwaardelijk. Het is zo dat ik me inderdaad qua spelen niet erg vaak ik die muzikale wereld begeef, maar dat ligt voornamelijk aan mijn eigen omgeving. Tim is vrijwel de enige persoon met wie ik dit kan delen en ik ben zeer tevreden dat het er nu eindelijk van komt.”

enola: Waar hebben jullie elkaar leren kennen? De bandbio zegt dat jullie al meer dan zestien jaar goede vrienden zijn.

De Gieter: “Dat is correct, we kennen elkaar al van in onze tienertijd, ondertussen al wat meer dan zestien jaar. We hadden samen een soort van Belgische tour op poten gezet met onze toenmalige bands en sindsdien zijn we altijd goede vrienden gebleven. Tijdens die concerten werd het duidelijk dat we er allebei volledig voor een muzikale carrière zouden kiezen en zo geschiedde. Onze wegen hebben elkaar meermaals gekruist, en zelfs parallel gelopen. Het is fijn om weten dat we nu ook echt samen op pad gaan.”

enola: Hebben jullie ooit overwogen om er toch een gitarist bij te halen?

De Gieter: “Het opzet van het project was sowieso om iets van ons twee te zijn, dus een derde erin betrekken had willen zeggen we de identiteit ervan niet rond ons twee of de band tussen ons hadden kunnen doen draaien. Ergens is het feit van beperkter te moeten werken qua instrumentatie ook bevrijdend omdat je geen rekening moet houden met die ene solo die gigantisch wringt met de vocalen die je daar had gewild, of moet je niet minder drumslagen steken omdat er al twee gitaren en een bas zitten die zich elk willen bewijzen. Los daarvan is het ook gewoon veel makkelijker om met twee man alles geregeld te krijgen. Hoe meer leden, hoe meer problemen is vaak een beetje de tendens.”

enola: Zijn er plannen om eens live op te treden in deze bizarre periode?

De Gieter: “Concrete plannen zijn er nog niet, we willen dan ook dat onze eerste openbare verschijning er een gaat worden die zal bijblijven. Daarom zijn we enorm hard bezig met repeteren en ervoor te zorgen dat de liveshow de naam Doodseskader waardig zal zijn.”

enola: Hoe staat het ondertussen met jullie andere projecten? Was corona een productieve periode?

De Gieter: “Onze andere projecten werken door aan hun eigen tempo. Wij hebben zeker en vast geprobeerd om het maximum uit de coronaperiode te sleuren. Ons debuut MMXX : Year Zero, dat in november zal verschijnen, is nog maar het topje van de ijsberg.”

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

2 × drie =