Public Service Broadcasting :: Inform – Educate – Entertain

“Dit is een boodschap van algemeen nut”: meestal het sein om of de frigo open te trekken voor een nieuwe pint, dan wel die vorige te gaan uitplassen. Maar dat is buiten het Britse Public Service Broadcasting gerekend, dat oude voorlichtingsboodschappen op aanstekelijke krautrock zet.

Zomaar een vraagje: zouden de uitzendingen van Kijk Uit! binnen vijftig jaar nog tot de verbeelding spreken? ‘t Is een gedachte die ons door het hoofd schoot toen we voor de zoveelste keer Inform – Educate – Entertain de revue lieten passeren. Zo intrigerend en bezwerend het patina der jaren die stemmen uit oude voorlichtingsfilms heeft gemaakt, daar is de legendarische Flor Koninckx nog niet, maar dat er creativiteit valt te halen uit wegwerpmateriaal als dat soort televisuele lesjes bewijst Public Service Broadcasting met dit debuut.

Natuurlijk schakelt het Londense duo zich daarmee naadloos in het rijtje British Sea Power – I Like Trains in; nog zulke bands die een verheerlijkt Brits verleden herschiepen tot een eigen muzikale universum. Niet dat er muzikaal veel verbanden zijn, maar dichter dan dit komen verwanten niet. In het huidige landschap is Public Service Broadcasting verfrissend uniek.

De modus operandi is van bij de openende titeltrack duidelijk: gesproken samples uit naoorlogse regeringsspotjes worden verweven met een bedje van Krautrock, dat bij momenten verzeild raakt op Chemical Brothersdomein, en waar met graagte nog een bewerkte banjo wordt tussengedraaid. Dat laatste nog het meest prominent in het dansante “Theme From PSB” dat de beats dan wel niet tot big oppompt, maar toch aanschurkt tegen het meest psychedelische van Tom Rowlands en Ed Simons.

Een ander beest is “Signal 30”, een collectie samples uit Amerikaanse verkeersveiligheidsfilmpjes, dat voortgedreven wordt door jakkerende gitaren. Het is het enige moment in zijn soort op een plaat die voorts uitgebeende motorikbeats het werk laat doen. “Spitfire”, een propagandafilm voor deelname aan de Tweede Wereldoorlog, moet het meer van een pompende bas hebben maar heeft dezelfde soort energie; onstuitbaar. Even sterk is “Nightmail” waarin een stem wordt verknipt tot een rap, terwijl de muziek beelden van razende treinen in de nacht op het netvlies projecteert.

Minder goed vergaat het Public Service Broadcasting als gas wordt teruggenomen. Het meest genietbaar aan “ROYGBIV” is de bluegrassbanjo die het nummer doorkruist, de gezapige baslijn die de stem verder begeleidt blijkt uiteindelijk verloren te lopen in the middle of nowhere. “The Now Generation” is niet meer dan een drumcomputerpreset die ergens in de jaren tachtig heel even hip was, en een hoop holle slogans. Het is de tristesse van afsluiter “Late Night Final” die Public Service Broadcasting in extremis nog extra kleur geeft. “Things have never been as bad as this … have you seen the headlines?” zucht een stem, en vage strijkerswolken wellen af en aan over een gefingerpickte gitaar en gedempte blazer; een requiem voor een tijd die al lang voorbij is.

En zo voelt Inform – Educate Entertain ook; als een uniek conceptueel artefact. Een hommage aan voorbije helden en ideeën. De vraag is of Public Service Broadcasting ook iets meer kan worden dan dat: kun je dit nog eens opnieuw doen op een tweede plaat? Het maakt misschien niet echt iets uit: dit is misschien wel een van de boeiendste albums van het jaar.

Public Service Broadcasting speelt op 1 november in de Beursschouwburg in Brussel en op 2 november in de Charlatan in Gent.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

10 + 3 =