Jagwar Ma :: Howlin

U dacht dat enkel de grote kanonnen dit jaar puike platen afvuren? Niets is minder waar. Luister maar naar het debuut van Jagwar Ma, een duo uit Australië dat zich gretig uitleeft met gitaren en stevige scheuten block rockin’ beats. Niet op een ordinaire manier, maar met veel smaak en vol levenslust.

“De toekomst van de Melkweg hangt af van de debuutplaat van Jagwar Ma”, liet Noel Gallagher onlangs optekenen. Nu zit de oudste van de twee (drinke)broers uit Manchester niet verlegen om een straffe uitspraak meer of minder, maar deze kan wel tellen. Volgens het Britse online magazine The Quietus zou de gedeelde voorliefde voor Jagwar Ma er zelfs voor zorgen dat beide Gallaghers weer met elkaar praten en zowaar zin zouden hebben in een eventuele reünie van Oasis. Dat laatste valt te begrijpen, Howlin doet de broers er wellicht aan denken hoe leuk het is om in een band te spelen. Dit debuut werkt immers zo aanstekelijk, dat je er goesting van krijgt om zelf muziek te maken.

Hoewel Jono Ma en Gabriel Winterfield, het duo dat samen Jagwar Ma vormt, uit Australië komen en ze hun plaat opnamen in het noorden van Frankrijk, is het geluid van Howlin hoorbaar op Britse leest geschoeid. Een nummer als “Let Her Go” steekt de erfenis van Oasis, The Beatles, The Rolling Stones, Oasis en The Verve in een dansbaar jasje. De sfeer van de eind jaren tachtig druk bezochte club Haçienda schemert door in “Man I Need”, dat het midden houdt tussen Death In Vegas en Primal Scream ten tijde van Screamadelica. Het nummer loopt over in “Exercise”, dat dezelfde vibe behoudt. Ook de langere tracks die je in trance brengen zoals “The Throw”, vormen een afspiegeling van het nachtleven van de Madchesterscene tijdens de beruchte Second summer of love.

Op “That Loneliness” en “Come Save Me” neemt Jagwar Ma een duik richting de eerste Summer of love, eind jaren zestig. Het zorgeloze van The Beach Boys wordt hier verbonden met aanstekelijke ritmes. Want, laten we duidelijk zijn, Howlin is in wezen een onvervalste dansplaat. De Brit Ewan Pearson, die in het verleden al met M83 en Delphic werkte, had een hand in de productie en strooit kwistig met beduimelde bassen en onfrisse danceklanken. Zo biedt “Uncertainty” een alternatief aan wie nu al LCD Soundsystem mist.

Het ultieme prijsbeest van Howlin heet “Four”. Het nummer stampt meer dan zes minuten lang uitgepuurde ravemuziek in je maag die eraan herinnert waarom The Chemical Brothers ooit één van de meest opwindende groepen ter wereld was. De grootste verdienste van Ma en Winterfield is wellicht dat ze al die uiteenlopende invloeden toch tot een coherent geheel weten te smeden, zonder concessies te doen of voorspelbaar te worden. Zo lonkt afsluiter “Backwards Berlin” niet naar de Berlijnse clubs, maar trekt het een psychedelische waas op waaruit klinkt: “You keep me under your skin”. Komt in orde.

Binnen een kleine twee maanden speelt Jagwar Ma op Pukkelpop. Hopelijk treedt de band er pas laat op de avond aan, in een stomende tent, waar dit debuut pas echt tot leven zal komen. Howlin is per slot van rekening gemaakt voor nachtelijke escapades, vulgaire viespeukerij en promiscue vrijpostigheden. Wij tekenen alvast present.

Jagwar Ma speelt op zaterdag 17 augustus op Pukkelpop

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

10 − 6 =