The Germans :: Mother Sings In Front Of The House

Nadat Grote Meneren Straffe Madammen in 2009 de laatste hoop op een popsong aan de deur leek te zetten, weten The Germans vandaag een mooi evenwicht te vinden tussen hun songgerichte en zelfdestructieve kant.

Het was altijd al een dubbeltje op zijn kant met deze band. Er waren songs, melodieën zelfs, maar er waren net zo goed lawaaiuitbarstingen, sonische sabotagedaden die luisteraars die net verleid waren verschrikt het hazenpad deden kiezen. Met de tweede volwaardige langspeler Mother Sings In Front Of The House lijken The Germans hun verschillende karaktertrekken samen te ballen tot één geheel. En dat is best beluisterbaar, zij het dat het klinkt alsof er iets heel erg engs onder je bed verstopt zit.

In eerste instantie roept het nieuwe werk van het viertal dan ook vragen op. Zoals: wat voor gedoe is dit eigenlijk? Hou in dat geval vooral vol, want zoals de band de voorbije maanden op het podium bewees, zijn dit songs die heel wat in zich hebben. Alleen: het duurt even voor dat naar boven komt. “Mother Sings”, om maar een song aan te halen, zit verduiveld ingenieus in elkaar, met een ritmesectie die de song voortstuwt zoals een op hol geslagen stoommachine, waarover psychotische gitaarpartijen de gensters in het rond doen slaan.

Met “We Won” wordt kortstondig een westernsfeertje opgeroepen, maar dat is slechts een schijnbeweging. Vocaal wordt richting kerkgezangen gekeken, terwijl gitaargewijs een draaikolk in gang wordt getrokken waarin het heerlijk meedrijven is. Weerstand bieden is immers zinloos: The Germans hebben je op dit punt óf totaal in hun greep, óf hun plaat is allang afgezet.

“Groucho” flirt in zijn intro met fysieke pijn om vervolgens een subtiele begrafenismelodie op piano op de luisteraar los te laten. Die melodie lijkt op zijn beurt de opbouw te zijn naar een climax, maar dat is buiten The Germans gerekend. De spanning bouwt op, de ontlading wordt ons onthouden, of het moet zijn dat “Groucho” de opmaat is voor “Poor Women And Homos”, waarin wél duivels worden ontbonden, en nog geen klein beetje.

Hoe spannend en intrigerend dit allemaal mag klinken, met Mother Sings In Front Of The House hebben The Germans allesbehalve een hapklare brok geserveerd. Er zijn songs, dat wel, maar je moet er geregeld zelf naar op zoek. Eens gevonden, blijkt het vakmanschap van dit viertal maar al te zeer, al blijft het een dubbeltje op z’n kant: met een muzikaal avontuur als dit, bestaat altijd het risico dat het maken van boeiende muziek ondergeschikt wordt aan interessantdoenerij. Vandaag balanceren The Germans op het randje van die valkuil, hopelijk weten ze ook morgen hun evenwicht te bewaren.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

2 × 5 =