My Sleeping Karma :: Soma

Het Duitse instrumentale, psychedelische viertal My Sleeping Karma verhuisde van het knusse Electrohasch-label naar het grotere, ruigere Napalm Records. Op Soma laat de band horen het zelfvertrouwen en de kunde te bezitten om ook effectief uit zijn scene te breken. Op voorganger Tri kristalliseerde de MSK-sound uit, en nu bevestigt My Sleeping Karma zijn gegroeide status.

My Sleeping Karma heeft sinds zijn debuut (nog maar zeven jaar geleden) een constant tempo van optreden en opnemen aangehouden. In de beginjaren waren ze live ook al redelijk sterk. Op het debuut en op opvolger Satya vertaalde dat zich nog onvoldoende in een volgehouden spanningsboog . Op Tri was dat wel het geval, en logischerwijze steeg de band in de achting van de Europese psychedelische rockliefhebbers. Onder andere een tour met Brant Bjork en één als onderdeel van de Up In Smoke-reeks gaven hen de gelegenheid om in heel wat landen mensen in vervoering te brengen. Trance is het uiteindelijke doel van deze band; de luisteraar mentaal in het luchtledige doen vertoeven, terwijl zijn lichaam de bochtige herhalingen van de melodie en de onstilbare groove volgt.

Binnen die context passen ook de titels van de meeste nummers. Verschillende songs dragen immers de naam van een plant (of paddenstoel) met geneeskrachtige, opwekkende of hallucinerende eigenschappen. Op het vorige album koos de band vooral voor de namen van goden. Het patroon mag dus duidelijk zijn: MSK wil je in hogere sferen brengen met zijn muziek. Daar slagen ze gewoonlijk ook in. My Sleeping Karma vindt steeds beter de juiste balans tussen herhaling en spanningsopbouw.

Dit album telt zes nummers en enkele korte interludia. De nummers zijn dus relatief lang, maar laten je nooit los. Het synergetische samenspel tussen de vier muzikanten zorgt ervoor dat ieder akkoord dat wordt gespeeld subtiel verschilt van het vorige, ook al bevat het dezelfde noten of hetzelfde ritme. De verantwoordelijkheid voor deze variatie (en dus het gradueel naderen van de extatische climax) wordt in harmonie gedeeld door alle vier de bandleden. De ene keer zorgt de sprankelende gitaar van Seppi voor de déclic, een andere keer is het een baslijntje dat de weerstand breekt, en de volgende keer wordt je finaal over de streep gesleurd door de fijntjes uitgewerkte synths en effecten.

De ruggengraat van dit alles is zonder twijfel het bijzonder straffe drumwerk van Steffen. Hij benadert zijn taak op een jazzy manier, maar niet zonder de meticuleuze toewijding die men van een Duits Boeddhist mag verwachten. Het klinkt vaak losjes uit de pols bij hem, maar hij is steeds super efficiënt, of het nu een minimaal strelinkje van een cymbaal is of een serie krachtige fills. De drums staan bij momenten bijna even luid in de mix als de gitaar, maar dat is op dit album een pluspunt. Het benadrukt bovendien dat MSK als een eenheid werkt en maar zo goed kan zijn omdat ze als eenheid geëvolueerd zijn.

Ten opzichte van het vorige werk is de band geëvolueerd wat betreft toon en sfeer. De eerste twee platen hielden grotendeels dezelfde toon vast gedurende de hele rit, op Tri evolueerde dat al. De zes nummers van Soma laten echter ieder een andere toon en sfeer horen die de hele tijd zeer consistent blijven. Opener “Pachyclada” is een eerder rustig, cerebraal stuk, “Epehdra” is energieker, “Saumya” nog meer, “Eleusine coracana” is bedachtzaam, “Somalatha” voert je resoluut naar hogere sferen en “Psilocybe” laat je van andere werelden proeven. Dat maakt dat Soma misschien iets minder klinkt als een geheel, maar hierdoor wel de meest beluisterbare plaat van MSK wordt.

De kans is groot dat MSK zijn legertje fans nog een keer zal zien toenemen met Soma . Aan al die potentieel nieuwe luisteraars willen we zeker adviseren verschillende luisterbeurten uit te trekken voor deze plaat. Het is pas wanneer de (simpele) melodietjes in je hoofd zitten dat de nummers van Soma hun werk beginnen te doen. Iedere volgende keer zal je onderbewuste zich immers meer richten op de groove en op de subtiele variaties, terwijl je bewustzijn de cyclische melodie en drums volgt. De synergie tussen die twee processen bepaalt de mate van vervoering die je kan bereiken. Soma is een meeslepende plaat, die zich pas opent als een bedwelmend geurige bloesem nadat je er eerst zelf een klein beetje aan hebt moeten geven.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

20 − zestien =