My Sleeping Karma :: Tri

Elektrohasch Records, 2010.

My Sleeping Karma is een instrumentale psychedelische rockband. Als
je de hoes wat bestudeert, dan vind je veel hints naar de inhoud
van band en album. Het is hun derde plaat (zie ook de titel,
duh), ze zijn Duits (net als het label) én het zijn
fervente aanhangers van Oosterse geloofsleren (bandnaam,
hoestekeningen, songtitels). Allemaal dingen die zo hun weerslag
blijken te hebben op de muziek zelf.

Om te beginnen hoor je dat de band veel ervaring en vertrouwen
putte uit de vorige albums (het titelloze debuut en ‘Satya’). My
Sleeping Karma blijft trouw aan de stijl die ze ontwikkelden, maar
heeft duidelijk gewerkt aan de dynamiek en songstructuren. Ze
plaatsen net als op ‘Satya’ korte, lossere, bijna ambient stukjes
tussen de echte nummers, en die werken versterkend voor de algemene
flow van het album.

De eigenlijke nummers zijn immers behoorlijk strak en bouwen
meestal dynamisch op naar een fikse climax. Die breaks geven de
luisteraar even de kans om de bijna meditatieve concentratie wat te
laten verslappen. De vijf ‘hoofdcomposities’ kunnen best veeleisend
zijn. Waar de nummers op de vorige twee albums wel onderhoudend
waren en soms toch wat vrijblijvend, gaan minstens vier van de vijf
nummers deze keer echt all the way.

‘Brahama’ begint misschien nog wat rustig en aarzelend, maar als de
aftastende drie minuten voorbij zijn wordt het tempo omhoog
getrokken en komen we in intense sferen terecht. ‘Tamas’ is
vergelijkbaar qua opbouw maar nog intenser en ja, ook feestelijker.
Ik heb van mijn leven nog niet gemediteerd, maar als die machtige
basgroove aanslaat en die sprankelende maar bezwerende gitaren het
boventouw nemen, begin ik als een derwisj rond te tollen. Als je
een staalkaart zoekt van My Sleeping Karma, kies dan dit
nummer.

Word je hierdoor niet betoverd, dan zit jouw karma nog niet op de
juiste golflengte. ‘Shiva’ is hetzelfde en toch weer iets anders:
het gitaarwerk is iets minder sprankelend, maar de algemene sfeer
van het nummer is even meeslepend. Tijdens de finale van dit nummer
valt ook voor de eerste keer echt op dat MSK best heavy is. Ondanks
de vredelievende aard en de positieve uitstraling van ‘Tri’ weten
ze wel degelijk die riffs te spelen die recht naar je buik
gaan.

Dat is vooral te voelen tijdens de slome passage halverwege, en het
behoorlijk ‘Kyuss’-getinte slot. Tijdens ‘Lakshmi’ blijven die
echter grotendeels afwezig: het nummer is opgebouwd rond een drum-
en baspatroon dat ze uit hun vaderlandse Krautrockgeschiedenis
plukten. Daar legt de gitaar van Seppi dan laagje op laagje zoveel
luchtigheid en vreugde overheen, dat een mens niet anders kan dan
gelukzalig lachen en met het hoofd schudden.

Slotstuk ‘Sarasvati’ is dan weer het zwaarste nummer op ‘Tri’. Niet
dat we plots in een depressie wegzinken, maar dit nummer heeft iets
dwingends en een beetje dreiging die voor de rest nergens te horen
is. Die sfeer komt mee tot stand door de toetsen die eigenlijk
nergens anders echt opvallend bijdragen. Na de intro komt men hier
voor de pinnen met de scherpste riffs en het agressiefste drumwerk
van het hele album. Nu ja, dat alles is natuurlijk in verhouding
tot de patchouliwalmen die de overige tracks verspreiden.

Instrumentale hardrock, stoner, doom, metal, post,
whatever… zit de laatste jaren nogal in de lift. Best
een opvallende trend eigenlijk, want dit soort muziek is gewoonlijk
niet makkelijk verteerbaar en vergt wat inspanning of op zijn minst
aanpassing van de luisteraar. My Sleeping Karma is wat dat betreft
een beetje anders. De boeddhisten bouwen een feestje in de tempel
en nodigen iedereen uit.

Vooral door het kenmerkende leadgitaarwerk en de schaamteloze, op
de heup gemikte basritmes is dit eigenlijk niet zo’n moeilijke
muziek om ‘in te komen’. Want dat is wel een voorwaarde, je moet je
overgeven aan de golven en tonen van ‘Tamas’, ‘Lakshmi’ en de rest.
De sfeer is uitbundig maar steeds met het oog naar binnen gekeerd.
Behalve dan misschien het derde oog, dat bij deze hedonistische
oude metalrot krakend openschuift.

‘My Sleeping Karma’ had al een beperkte reputatie opgebouwd en
‘Tri’ heeft zeker de capaciteit om die te versterken. Ga ze ook
zeker een keer live bekijken, deze muziek leent zich tot ja, gewoon
dansen. Iets wat eigenlijk niet vaak gebeurt in het
stoner/prog-circuit waar ze nu toch in zitten.

My Sleeping Karma speelt op 31 juli op het Shapeshifters vs
Occultrance Festival in Oosteeklo.

www.myspace.com/sleepingkarma
http://mysleepingkarma.com/

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

10 + 1 =