Mount Kimbie :: Crooks & Lovers

Hoewel dubstep zich de laatste jaren heeft ontwikkeld tot een erg gevarieerd genre met tal van strekkingen (subgenres durven we het nog net niet noemen), valt toch niet te ontkennen dat veel prominente dubsteppers nog maar weinig blijk van muzikale originaliteit geven en uit hetzelfde muzikale vaatje vol wiebelende bassen en stuiterende drumpatronen blijven tappen.

Het lijkt er zelfs haast op dat het met dubstep zal aflopen zoals met drum ’n bass; de opwinding van de beginjaren begint meer en meer plaats te maken voor niet geheel onterechte onverschilligheid. Gelukkig zijn er dan nog een aantal artiesten die aan de marge van het genre opereren en interessante dingen doen met de basiskenmerken door ze in de blender te gooien met elementen uit totaal andere stijlen. Mount Kimbie, een jong producersduo uit Londen, is een van de bekendere groepen die als vaandeldragers van die vernieuwende stroming kunnen gezien worden.

Door het geluid van dubstep aan te lengen met kenmerken uit minimal techno, ambient, IDM en triphop zijn ze erin geslaagd om zich een heel eigen stijl aan te meten, dat met één voet nog sterk in dezelfde potgrond als bijvoorbeeld Burial en Skream zit, maar met de andere voet al geheel nieuwe horizonten aftast. Na twee goed ontvangen ep’s, uitgebracht in 2009, komt Mount Kimbie nu aanzetten met Crooks & Lovers, hun eerste full album dat meteen een schot in de roos is.

Het feit dat Crooks & Lovers duidelijk een album is, met een uitgekiend geluid en een album flow die de meeste mainstream dubsteppers vreemd is, kan al meteen als groot verschilpunt met hun collega’s gezien worden. Geen focus op singles of dansvloermateriaal hier, maar veel aandacht voor subtiliteit, soulvolle samples, en een bijna totale afwezigheid van zwellende basfrequenties. De opvallendste dubstepinvloed zit dan ook in de typische drumpatronen, die dubstep zelf ontleende aan two-step, een genre dat eind jaren negentig heel even waanzinnig populair was in Londen.

Door hun gevarieerde invloedenlijst klinkt het album ook erg veelzijdig en slaagt Mount Kimbie er erg goed in om nergens te gaan vervelen of in herhaling te vallen. De catchy gitaarlijntjes en lieflijke verknipte stemsamples van single “Before I Move Off” staan bijvoorbeeld mijlenver verwijderd van de rustgevende bastonen die de simplistische afsluiter “Between Time” vorm geven. Het merendeel van Crooks & Lovers is dan ook niet echt materiaal voor de dansvloer, maar eerder voer voor liefhebbers van subtiele electronica en minimale triphop. “Would Know” heeft bijvoorbeeld wel wat weg van Flying Lotus’ recente werk. Daar zijn wel uitzonderingen op, want “Carbonated” zou niet misstaan op een dubstepfeestje (al zou het nog steeds de vreemde eend in de bijt zijn, gezien de totale afwezigheid van diepe bassen) en ook het springerige, tussen Four Tet en Jamie Lidell balancerende “Mayor” werkt stevig op de ledematen.

Met Crooks & Lovers levert Mount Kimbie een indrukwekkend full length debuut af, waarop enkel de kritiek kan geformuleerd worden dat het van nogal korte duur is (een schamele vijfendertig minuten). Anderzijds lijkt het wel zo te zijn dat aan het einde van het album alles gezegd is wat gezegd moest worden, wat het toch tot een voldoening gevende luistertrip maakt.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

20 + acht =